Praten over stiefvader met moeder

Lieve Elles, Wat fijn dat jij je vraag aan ons durft te stellen! Ik begrijp heel goed dat je het niet fijn vind. Het is inderdaad wel een goed idee om hier met je moeder over te praten. Misschien kan je haar vertellen wat je dwars aan hem zit? Waarom je het niet fijn vind. Als je het misschien lastig vind om hier zo met je moeder over te praten zou je ook een brief kunnen schrijven, die je dan aan haar laat lezen! Als jij je moeder verteld wat je dwars zit, dan kan zij er misschien wat aan veranderen! Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt. Liefs, Esmée

Hoi Elles! Dankjewel voor je berichtje op het forum, ik hoop dat we je kunnen helpen (: Wat vervelend dat je stiefvader irritant is, ik snap heel goed dat je dan af en toe weg wil. Heb je het hier ooit met iemand over gehad? Hoevaak heb je het gevoel dat je weg wil? Bij eigen situaties vind ik het altijd super fijn met iemand erover te praten. Gewoon om je verhaal me te delen. Misschien heb jij dat ook wel. Is er iemand in je omgeving die je vertrouwt? Op school of in de buurt? Met je moeder erover praten lijkt me ook fijn en opluchtend voor je, maar dat is wel moeilijk; snap ik! Je zou haar een brief kunnen schrijven, dat is minder moeilijk dan een echt gesprek. Het zou natuurlijk heel fijn zijn als je moeder je begrijpt en met je stiefvader hierover gaat praten, zodat jij niet eens weg hoetft, maar je stiefvader gewoon minder irritant gaat doen (-; Ik hoop dat het snel beter gaat! Liefs Emmeline

Hee Elles, Wat goed dat je hier een berichtje plaatst. Toen ik bij mijn vader woonde had ik ook altijd moeite met de nieuwe vriendin van mijn vader (ze jatte altijd mijn spullen, niet normaal toch?!). Ik vond het toen ook heel moeilijk om met mijn vader hierover te praten, omdat ik mijn vader niet wilde kwetsen. Ik wilde niet de reden zijn dat hij het uit zou moeten maken, en hij weer alleen zou zijn. Het is mij nooit gelukt om een gesprek hierover te beginnen toen ik nog thuis woonde. Inmiddels woon ik op mezelf, en heb ik het er nog eens met mijn vader over gehad (hij heeft inmiddels ook een andere vriendin). Wat een opluchting was dat!!!! Ik ben zo blij dat ik er na al die jaren met mijn vader nog over kon praten, en ik vind het eigenlijk een beetje jammer dat ik het toen niet heb gedaan. Wat ik je graag wou laten weten is dat ik precies weet hoe moeilijk het is om dat gesprek te beginnen, je wilt je moeder niet kwetsen. Mijn ervaring is dat het eigenlijk helemaal niet zo eng was als ik dacht, en dat ik heel opgelucht was nadat ik met mijn vader had gepraat. Liefs, Arne

Hoii, Ik ben net zo oud als jij, mijn stiefvader is soms best aardig maar soms vind ik hem zoo irritant wajoow... dan wil ik inderdaad ook weg maar dat kan dan weer niet want ja ik kan niet zomaar even naar mn vader gaan en ik mis mn moeder ook heel erg als ik bij mijn vader ben. Het is gewoon super naar als je het gevoel hebt dat je nergens even alleen kunt zijn, zelfs niet op je kamer (in mijn geval). Ik durf zelf niet echt te praten met mijn moeder over mn stiefvader maar ik probeer het wel steeds meer. Ik denk dat ik zelf gewoon een keer ga beginnen als mijn moeder het al over hem heeft, dan is het niet zo random. Maar het is wel belangrijk dat je moeder het weet want dan kan ze je helpen. K weet niet zo goed of je hier iets aan hebt, maar ja k dacht ik plaats wel gewoon even een reactie, kun je zelf bepalen of je er iets mee doet :)