Pissig op mijn vader

ik vindt het echt niet fijn voor je maar ik zal als ik jou was met je vader praten voordat je gaat oordelen geloof me het zal je helpen meschien zijn de dingen waar je achter bent gekomen niet waar en ik denk niet de je vader julie heeft verlaten want al hij julie had verlaten had hij je niet gebelt of geappt

Hallo Yara, Bedankt voor jouw bericht. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je dit lastig vindt. Ik begrijp dat je boos bent en het is ook zeker goed dat je jezelf pijn bespaart, door niet te reageren. Het is fijn dat je al een beetje weet wat voor jou goed werkt. Alleen is het nu ook wat lastig omdat je verschillende verhalen te horen kreeg. Hierdoor weet je dus niet echt helemaal zeker wat er is gebeurd. Als je alleen één kant bekijkt, die vanuit jouw moeder, weet je wat volgens haar is gebeurt. Maar je vader is hier ook in spel en ik denk als jij meer duidelijkheid wilt over wat er allemaal gebeurde, is het ook goed om met hem het gesprek aan te gaan. Dit kan bijvoorbeeld ook door video te bellen of dergelijke. Ik heb ook vaak in mijn omgeving maar naar één iemand geluisterd, terwijl er meerdere mensen betrokken waren. Het is altijd goed om meerdere mensen te spreken, want iedereen heeft een ander verhaal. En zodra je alle verhalen hebt gehoord, kun jij je een goed beeld vormen en keuzes nemen in of je wel of geen contact wilt enzovoorts. Dit heb ik in het verleden ook al vaker gehad. Het was uiteindelijk een heel fijn gevoel voor mij om alle verhalen te hebben beluisterd, waardoor ik ook een beter beeld had en goede keuzes kon nemen. Dus als ik jou was zou ik wel proberen met je vader het gesprek aan te gaan. In ieder geval geeft hij wel veel om je, omdat hij wel contact blijft houden door middel van de filmpjes en al. Ik begrijp dat je boos bent, dat mag je ook gerust zijn, maar misschien is het echt goed om het verhaal vanuit hem te horen. Ik wens je veel liefs, Anne

Lieve Yara, Dank je wel voor jouw berichtje op het forum, fijn dat je ons gevonden hebt! Zo dat lijkt me echt wel heftig dat je vader nou zo ver weg woont en dat je hem dus al lang niet gezien hebt. Ik heb altijd contact gehad met beide ouders, dus daar heb ik geen ervaring mee. Misschien iemand anders op het forum wel! Ik herken wel jouw boosheid, zeker als je achter dingen komt die je eerst niet wist. Je vraagt of je het juiste doet en zegt dat je jezelf pijn wil besparen. Wat knap dat je dat zo kunt verwoorden zeg, ik heb daar soms nog moeite mee. Ja, je doet het juiste. Jij mag je voelen hoe jij je voelt en reageren hoe dat voor jou goed voelt. Helaas, soms zijn gevoelens tegenstrijdig. Ik ben ook wel eens achter dingen gekomen die mijn vader heeft gedaan (soms gebeurd dit nog wel eens). Dit doet pijn en daarna wordt ik erg boos. Maar ook al ben ik zo boos, ik wil toch graag contact met hem. Ik heb hier voor kunnen kiezen en ben blij met de keuze die ik gemaakt heb, want ik wil graag contact met beide ouders. Misschien is dit voor jou anders, dat kan niemand voor jou bepalen. Onthoud ook dat een keuze die je nu maakt, niet voor altijd hoeft te zijn. Misschien wil je nu geen contact en over een paar jaar wel. Of kies je er nu voor om weer te reageren op zijn berichtjes en merk je dat het toch niet goed voelt. Je mag van gedachte veranderen en soms twijfelen. Probeer te kijken naar wat goed voelt voor jou en niet wat 'juist' of 'goed' is, want dat is voor iedereen anders. Weet jouw vader dat je boos op hem bent? Misschien kun je tegen hem zeggen dat je het moeilijk vindt om vrolijk contact met hem te hebben, omdat je boos op hem bent. Het gevoel van boosheid, kan ik niet van je wegnemen en ik heb nog niet ontdekt hoe ik het kan stoppen. Zelf probeer ik vaak te denken aan leuke herinneringen of ga ik even iets heel anders doen om op andere gedachten te komen (lekker muziek luisteren bijvoorbeeld). Als je nog eens vaker met iemand zou willen praten hierover of over iets anders van de scheiding of jouw ouders, is een Buddy misschien wel prettig! https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Heel veel succes en liefs, Vivian