Papa of mama missen

Lieve Hiro, Wat ontzettend dapper dat je dit op het forum vertelt. Je mag daar trots op zijn! Ik kan me voorstellen dat je het soms moeilijk vindt om papa of mama te missen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 was en in het begin miste ik mijn mama heel vaak. Dan moest ik soms ook huilen of werd ik boos dat ik haar niet kon zien. Ik ging dan vaak naar mijn kamer toe om daar boos of verdrietig te zijn. Na een tijdje kreeg ik de tip van mijn zus om in een dagboekje te schrijven. Ik kon daar dan opschriiven waarom ik boos of verdrietig was en daaronder schreef ik dan een leuk moment met mijn mama, zodat ik daaraan dacht en weer vrolijk werd! Heb jij ook een manier waardoor je jezelf weer op kan vrolijken? Het kan ook helpen om met de ouder waar je bent erover te praten. Bijvoorbeeld: als jij bij mama bent en je mist papa, dan kun je daar met mama over praten. Zij kan er dan voor jou zijn en je even aan iets leuks laten denken. Kun jij met je papa en mama erover praten? Of heb je iemand anders met wie je erover praat, bijvoorbeeld je juf of meester? Als je graag met iemand anders wil praten, kun je ook met een buddy praten. Hij of zij js er voor jou en jij kan je verhaal kwijt aan hem of haar en er wordt dan heel goed geluisterd naar jou. Hier kun je meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ . Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Liefs, Evelien

Lieve Hiro, Super goed dat je dit met ons deelt op het forum! Ik denk dat het voor heeeeel veel andere kinderen herkenbaar is wat jij voelt. Je bent dus niet alleen. Heb jij ook co-ouderschap? Dat je een paar dagen bij mama bent en daarna weer een paar dagen bij papa? Ik mis mijn ouders ook veel. Ik ben al wat ouder en woon ondertussen op mezelf maar het missen herken ik heel erg. Ik heb voorheen ook regelmatig moeten huilen omdat ik mijn ouders miste en zelfs nu heb ik daar ook nog last van soms. Als ik mijn ouders mis dan bel ik diegene altijd even op voor een praatje. Soms helpt dat en soms ga ik ze alleen maar meer missen omdat ik ze op dat moment geen knuffel kan geven. Ik vind het ook altijd leuk om ze te zien en dan ga ik videobellen (of skypen of facetimen). Wat mij ook helpt is om een foto van mijn ouders in mijn kamer te hebben hangen. Je kan dan bijvoorbeeld een foto van mama bij je papa in je slaapkamer zetten en andersom. Dan is de andere ouder toch een beetje bij je. Soms leen ik een sjaal van mijn mama. Die ruikt dan heel lekker naar haar en die geef ik dan weer terug als ik haar weer zie zodat zij hem weer kan dragen om haar geur er weer aan te krijgen. Dan neem ik hem daarna weer mee. Daarnaast vind ik het altijd fijn om veel te praten. Met papa en mama maar ook met vrienden en opa's en oma's en mensen die ik vertrouw. Zij kunnen dan samen met jou denken aan leuke momenten of helpen kijken naar wanneer je de andere ouder die je mist weer kan zien. Liefs Sabine

Altijd denken dat het echt niet zo erg is. Altijd denken dat je sowieso ze terug ziet. En anders moet je er over praten met vader of moeder Groetjes, Yoa

Hoi Hiro Ik heb ook gescheiden ouders en ik mis papa als ik bij mama ben en als ik bij papa ben mis mama. Ik pak dan altijd een papiertje en ga ik mama of papa tekenen. En dan tel ik tot 100 en denk ik aan alle leuke momenten met papa of mama. Groetjes Day (9)