Onverwacht gaan m'n ouders scheiden

Lieve Jai, Wat rot zeg. Ik weet nog goed toen mijn ouders het mij vertelden. Ik was 7 jaar en ze vertelden aan mij dat ze beide apart gingen wonen. Ik wist niet goed wat ik ermee moest. Op dat moment dacht ik alleen maar aan de leuke dingen, zoals een extra huis. Maar ondanks de ‘voordelen’ kan de scheiding heel lastig zijn. Ik ging een paar keer met een psycholoog praten die mij uitlegde wat een scheiding precies is. Samen met mijn ouders hebben we gesprekken gehad over ‘hoe nu verder’. Ik vond het heel fijn om een beetje te weten hoe het allemaal zou gaan zijn. Ik begrijp dat je je rot en kut voelt, want het is ook niet leuk. Op dit moment kan ik je wel vertellen dat het goed komt, maar ik denk dat je daar nu nog niet aan kan denken. Vervelend dat je slecht slaapt, je denkt er waarschijnlijk veel aan. Kan je goed met je moeder praten? Misschien is het een idee om haar te vertellen dat je het heel erg moeilijk vindt en haar vragen hoe het gaat komen, zodat je een beetje duidelijkheid hebt. Je bent 13 jaar dus maakt de scheiding heel bewust mee, ik was nog wat jonger. Via ons platform kun je gratis een buddy aanvragen en er met hem/haar over praten, want een buddy heeft zelf ook gescheiden ouders. Lieve Jai, hou je sterk want het komt uiteindelijk goed. Dat je je nu rot voelt is helemaal niet gek. Ik denk aan je en stuur vooral weer een berichtje als je je niet fijn voelt. Liefs Marjolein

Hoi Jai, Wat goed dat je een berichtje hebt geplaatst op het forum toen je je s'nachts zo rot voelde. Ik heb dat ook wel eens. Dat is s'avonds op bed ligt en dat het allemaal even een beetje te veel is. Het is dus helemaal niet gek dat jij je zo voelt. Soms kan huilen heel erg opluchten, heb jij dat ook? Ik herken je verhaal over de onverwachte scheiding heel erg. Ik zat in het buitenland toen mijn vader opeens belde om te vertellen dat hij en mijn stiefmoeder uit elkaar gingen. Ik kon het super goed met haar vinden dus ik vond het heel jammer. Ook zag ik het totaal niet aankomen. De laatste keer dat ik met ze belde was alles nog helemaal goed en 2 weken later waren ze uit elkaar. Ik vond het allemaal heel verwarrend en snapte er niks van. Toen ik terug kwam uit het buitenland was alles anders. Het huis was verkocht, ik had een andere kamer en zag mijn stiefmoeder en stiefzusjes veel minder. Dat vond ik allemaal heel verwarrend. Ik lag toen ook vaak te piekeren s'avonds. Daardoor sliep ik vaak pas heel laat of droomde ik gek waardoor ik heel moe wakker werd. Ik vond het in die tijd heel moeilijk om te praten over wat er allemaal was gebeurd omdat ik dacht dat niemand het zou snappen. Uiteindelijk ben ik steeds meer gaan praten met een vriendin die ook gescheiden ouders heeft. Haar situatie was wel anders, maar ze herkende mijn gevoel wel heel erg en dat was zo fijn. Heb jij misschien iemand in je omgeving die ook gescheiden ouders heeft? Misschien dat je het er met hem/haar/hen over kunt hebben? Als je niemand hebt waarmee je kunt kletsen kun je natuurlijk ook een buddy aanvragen bij Villa Pinedo. Alle buddy's hebben ook gescheiden ouders dus ze begrijpen waar je doorheen gaat! Weet in ieder geval dat het helemaal niet gek is dat je soms verdrietig bent, dat mag er gewoon zijn! Veel liefs, Suzanne

Wat ongelofelijk dapper dat je dit op het Forum zet. Mijn ouders gingen ook onverwachts scheiden en ik heb ook heel vaak 's nachts moeten huilen en dat is helemaal niet erg. Ik heb juist dat huilen oplucht. Heb jij dit ook? Ik hoopte ook altijd dat het goed ging komen en uiteindelijk komt alles ook weer goed, maar deze periode is gewoon erg lastig en het maakt helemaal niet uit dat je zovaak moet huilen, want vaak helpt dat. Praat met iemand die je vertrouwd over je gevoelens en ik wens je heel veel sterkte in deze tijd!