Onveiligheid

Hoi Bonusmama, Ik kan me echt heel goed voorstellen dat je ontzettend bezorgd bent. Zelf heb ik me vroeger best wel eens onveilig gevoeld bij mijn vader en ik weet nog heel goed hoe moeilijk mijn moeder dit vond. Ze wilde mij niet mijn vader ontnemen, maar maakte zich ieder weekend dat ik bij hem was echt zorgen. Mijn situatie was misschien wel wat anders. Ik heb dingen meegekregen die ik liever niet mee had willen krijgen, zoals geweld o.i.d., maar het was nooit echt naar mij gericht. Verwaarlozing komt misschien wel wat dichterbij. Wat ik me nog goed kan herinneren, is dat ik soms dingetjes weg liet uit mijn verhaal wanneer ik mijn moeder vertelde hoe het weekend was geweest. Dit deed ik enerzijds om haar zorgen te verlichten en anderzijds om mijn vader een beetje in bescherming te nemen, ondanks dat hij zich onverantwoordelijk gedroeg. Mijn moeder sprak mijn vader hier dan op aan of besprak het met zijn nieuwe vriendin of met mijn opa en oma (zijn ouders). Ik heb altijd inspraak gehad in de situatie. Mijn moeder hield rekening met wat ik wilde. Als ik aangegeven had dat ik niet meer naar mijn vader had gewild, dan had zij hiernaar geluisterd, maar dat was voor mij nog niet nodig. Ik bleef naar mijn vader gaan. 3 jaar oud is natuurlijk nog erg jong, maar ik denk wel dat het belangrijk is dat jullie goed in de gaten houden hoe hij zich voelt als hij bij zijn biologische mama is (geweest). Mijn moeder had mij namelijk het liefst elk weekend gewoon bij haarzelf gehouden, maar ik ben achteraf gezien blij dat ze dat niet gedaan heeft. Maar als jullie echt denken dat het te gevaarlijk is, dan is het ondernemen van (juridische) stappen waarschijnlijk toch 't best! Wat ik je nog wel even mee wil geven, is dat uit je verhaal wel blijkt dat je het beste met dat 'kleine manneke' voor hebt. Dus ook als jullie nu een keuze maken, die achteraf misschien niet de beste keuze blijkt te zijn, dan is die beslissing wel uit een goed hart gekomen en dat is wat telt! Succes, ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt! Liefs Romie

Hallo Bonusmama, Ik snap super goed dat je heel erg bezorgd bent. Zelf heb ik het ook een hele tijd gehad als ik naar mijn vader toe ging. Nu zie ik mijn vader niet zo heel veel meer, maar elke keer als ik naar hem toe ga, ben ik best wel bang dat er wat met mijn zusje en mij gaat gebeuren. Ik heb heel vaak met mijn moeder gesproken over mijn situatie. Maar altijd als ik dan met mijn moeder had gepraat erover, zei ik dat ze het niet tegen mijn vader zou mogen zeggen. Ik was altijd bang dat als ik het tegen hem zou zeggen, hij dan heel boos op mij zou worden en dat hij mij nooit meer zou willen zien of mij zou gaan mishandelen. Ik heb geen idee of je hier iets mee kan, maar ik wilde dit eventjes kwijt. Liefs, Eline

Hallo Bonusmama! Ikzelf ben een kind van 16 met, laten we zeggen, een behoorlijk zwaar verleden. Vanaf mijn 6de waren mijn ouders gescheiden en vanaf mijn 10de had ik te maken met een suicidale moeder en vader. Ik moest zo ongeveer 4 keer verhuizen van vader naar moeder en heb me eigenlijk nooit veilig gevoelt. Ik had een vader die me regelmatig sloeg tussen 10-11 jaar terwijl mijn moeder in het ziekehuis lag te herstellen van een zelfmoordpoging. Kort gezegd ik ken het niet veilig voelen rondom je ouder(s). Het was verschillende keren bij allerlei instanties aangegeven dat ik (en mijn broer -nu 17-) niet veilig zaten bij mijn moeder en vader. Er was en is uiteindelijk nog steeds niks gedaan aan het feit dat ik hier (momenteel bij mijn moeder) eigenlijk niet veilig zit. Het beste wat ik kan aanraden is wanneer zoiets gebeurd, hoe moeilijk het ook is, dat je dan meteen de politie belt en aangeeft wat er aan de hand is. Mijn moeder had de keuze gemaakt om nergens aan te geven dat ik werd mishandeld, zowel lichamelijk en fysiek, en dat heeft alleen maar geleid tot een nog slechtere toekomst. Kort samengevat, mocht er iets gebeuren, sla meteen alarm want je maakt het alleen erger als je dat niet doet. Gr. Bryce

ik snap u heel goed en ik voel me ook wel eens onveilig bij mijn moeder en wat ik wel eens zeg tegen mijn moeder sorry dat ik dit zeg maar ik ben liever bij mijn vader ALLEEN DAN WORD ZE WEER BOOS en ik zou gewoon duidelijk zeggen luister eens waarom verwaarloos jij ons manneke je kan zeggen wat je wil maar wij willen dit niet en luistert ze niet en gaat ze door ik zou gewoon naar de rechter stappen sorry dat dit antwoord zo streng is maar wat zij doet is niet goed groetjes Sem