Ongelukkiger dan ooit

Hey Joliver, Bedankt voor je berichtje. Het klinkt alsof je er flink doorheen zit. Je vader en moeder zijn al een hele tijd gescheiden en nu is er wat gedoe tussen hun. Voor jou is dat lastig, omdat je de keuze van je vader goed snapt, maar je moeder blijft toch boos op hem. Eigenlijk zit je dus in een positie waar je liever niet in zou willen zitten en je schrijft dat je niet zo goed meer weet wat je moet doen of zeggen. Vroeger bemoeide ik me er ook altijd veel mee als er gedoe tussen mijn ouders was. Toen ik uit huis ben gegaan heb ik mijn handen hier volledig vanaf getrokken en ben ik mijn eigen plan gaan trekken. Hun ruzie, was hun ding en niet mijn zaak. Dat is iets wat me uiteindelijk heel erg geholpen heeft. Ik ben mijn eigen ding gaan doen en me minder gaan aantrekken van hun ruzies. Ik kan me voorstellen dat dat lastiger is als je wat jonger bent, maar weet dat ook jij, op deze leeftijd, de vrijheid hebt om te zeggen: jullie ruzie is jullie zaak, en niet mijn verantwoordelijkheid. Weet ook dat je de komende jaren onafhankelijker zal worden en dat kan de situatie echt een stuk makkelijker maken. Lieve Joliver, naast de ruzie tussen je ouders schrijf je nog meer dingen, die voor mij eigenlijk nog een beetje vaag zijn. Mocht je wel de volledige situatie willen uitleggen, dan kun je altijd nog een reactie op je eigen bericht hier achterlaten. Je schrijft bijvoorbeeld dat je dingen begint te doen waardoor je jezelf voor gek verklaart. Ik vraag me af wat voor dingen dat zijn. Op het eerste gezicht, zonder precies te weten wat je bedoelt, vind ik dat namelijk best zorgwekkend klinken. Mocht je daar iets meer over willen vertellen, dan mag dat altijd! Misschien kunnen we je nog wat tips meegeven. Wat ontzettend goed van je dat je twee vrienden hebt ingelicht. Ik hoop dat je daar je ei kwijt kunt en dat zij je kunnen steunen en naar je kunnen luisteren als je het moeilijk hebt. Weet dat je ook altijd hier op Villa Pinedo terecht kunt. Er zijn ook nog andere platformen waarop je met mensen kunt praten, zoals de kindertelefoon. Heel veel sterkte met de situatie!

Hoi Anne, dankjewel voor je bericht, ik weet niet of je dit leest omdat dit niet als reactie van jou bericht gezien wordt, ik wil het wel graag uitleggen. Het probleem is dat het best lastig is om te zeggen. Hierom ben ik begin 2019 gestart met het schrijven van een verhaal, op dit moment is het een verhaal van 8 pagina's en ik wil het je wel graag laten lezen, maar ik weet niet of jij daar zo veel zin in hebt, en of het wel kan.

Lieve Joliver, Wat vervelend om te lezen dat jij je zo ongelukkig voelt! Het klinkt als een hele moeilijke situatie. Wat ik als eerste wilde zeggen is dat ik het heel goed van je vindt dat je twee vrienden over je situatie hebt vertelt. Het kan heel erg helpen om het er met iemand over te hebben! Ik zelf ben ook een tijdje heel boos geweest op mijn moeder. Ik was zo boos dat ik mij ook ongelukkig voelde. Dat was niet leuk. Omdat ik boos deed, werd mijn moeder ook weer boos en dan werd het alleen maar erger. Ik vond het zelf heel moeilijk om hier met mijn vrienden over te praten. Zij hadden namelijk niet hetzelfde meegemaakt en wisten dan ook niet zo goed wat ze moesten zeggen. Ik heb toen besloten om de situatie uit te leggen aan mijn mentor op school. Mijn mentor heeft mij toen verwezen naar een mevrouw die een soort school psycholoog was. Bij deze mevrouw kon ik mijn verhaal kwijt. Ik heb met haar heel veel gepraat. Zij liet mij altijd eerst uitleggen wat de situatie was en daarna ging zij mij helpen om samen een oplossing te zoeken. Ik ging dan vervolgens proberen om die oplossing uit te voeren en daarna konden we er weer samen over praten. Praten met deze mevrouw heeft mij vroeger heel erg geholpen. Misschien zou dit jou ook kunnen helpen? Heb je op school een mentor met wie je dit zou kunnen bespreken? Of anders misschien de coach van de sportclub? Meestal willen volwassenen je echt wel helpen :) Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Groetjes, Kimberly