Oneerlijk

Lieve Anoniem, Wat jammer dat je zo tussen twee werelden in staat. Ik snap heel goed dat dat oneerlijk aanvoelt en dat je daar best verdrietig van kan worden. Ik wilde ook altijd er zijn voor mijn moeder omdat alleen was/is, en mijn vader een vriendin heeft. Het voelt dan gewoon zo naar dat je moeder alleen is en je wil haar graag helpen en zorgen dat ze gelukkig wordt. Helaas kun je dat niet voor elkaar krijgen, en is dat ook jouw taak niet. Ik heb het zelf ook geprobeerd een beetje los te laten. Mijn moeder kan zelf zorgen dat ze gelukkig wordt dacht ik, en ik ben haar dochter en niet een therapeut of vriend. Ik weet dat het moeilijk is om het zo te zien. Ik zou ook uitspreken richting je vader dat je hier erg mee zit. Het is fijn als hij jou hier mee kan helpen. Je kunt proberen uit te leggen dat jij tussen twee situaties in zit en dat je dat heel rot vind. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, Veel succes, Liefs Pascalle

Hoi anoniem, heel erg bedankt voor je berichtje op ons forum! Dat is een lastig probleem, kiezen tussen je ouders is altijd heel moeilijk, en je vader zou ook moeten begrijpen dat je er wil zijn voor je moeder, en je kan af en toe echt wel ook leuke dingen doen met je vader, want je moeder kan ook denk ik alleen zijn af en toe, maar soms kan je er ook gewoon voor haar zijn, als je weet dat ze dat fijn vindt. Praat er met je vader en moeder over, ze snappen het vast! Succes.