Omgaan met verdriet

Hi lieve anoniem, Wat ontzettend dapper dat jij wil leren omgaan met je verdriet, dat is soms best lastig hè? Je beseft dus al dat je verdrietig bent, dat vind ik heel knap van je. Wil je mij vertellen waar je verdrietig over bent? Zelf ben ik heel erg lang verdrietig geweest over de scheiding van mijn ouders. Iedere avond voor ik ging slapen deed ik de wens dat zij weer bij elkaar zouden komen, ik dacht namelijk dat alles dan beter zou worden. Ik besef inmiddels dat het beter is dat ze niet meer bij elkaar zijn, en dat ik zo ook gelukkig kan zijn! Je vraagt om tips, super slim van jou! Ik heb zeker tips voor je. Het heeft mij namelijk heel erg geholpen om over mijn gevoelens te praten met andere mensen. Het weg stoppen van je gevoelens is namelijk net als het onder water houden van een strandbal, dat werkt niet zo goed! ;) Praat jij op dit moment al met iemand over je gevoelens? Misschien met een van je ouders, een juf of meester, oom of tante of misschien heb je wel broers of zussen waar je mee praat. Ik ben heel erg benieuwd! Wist je al dat je ook regelmatig met een van ons kun chatten? Daar hebben we een speciale chat-app voor. We zijn er namelijk heel graag voor jou, en via de chat-app kunnen we jou nóg veel meer tips geven! Je hoeft het niet alleen te doen. Je kunt hier meer informatie vinden: http://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn tips en je een manier vindt om met je verdriet om te gaan. Veel liefs en een dikke knuffel, Nicole

Lieve Anoniem, Dank je wel voor jouw berichtje op ons forum. Wat vervelend dat je verdrietig bent, maar wat dapper dat je er hier hulp voor zoekt! Je bent niet de enige die zich soms verdrietig voelt. Yannick schrijft hier over het voelen van verdriet en woede en geeft al een mooie tip https://www.villapinedo.nl/blog/fase-2-verdriet-en-woede/ Namelijk dat je de tijd die je nodig hebt mag nemen en dat je hier best even aan alleen jezelf mag denken. https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/ Ik was ook wel eens verdrietig. Soms wist ik zelf wanneer dit zou gebeuren, bijvoorbeeld als ik drie weken naar papa ging in de zomer dan was ik verdrietig dat ik mama niet zou zien. Hier ging ik meestal mee om door het tegen mama te zeggen en dan vroeg ik bijvoorbeeld om een foto van haar. Daarnaast had ik ook een knuffel die altijd mee ging. Ik vond het fijn dat ik iets had wat echt van mij was, waar ik ook was. Nu heb ik dat nog wel eens. Dat ik één ouder mis bijvoorbeeld. Meestal ga ik dan juist op zoek naar iets wat me aan hen doet denken. Als ik op vakantie ga, maak ik altijd een foto van bloemen omdat ik weet dat mijn moeder dat mooi vindt. Mij geeft dat rust, om te denken aan wat mij verdrietig maakt maar dan juist op een positieve manier. Misschien helpt dat jou ook? Je kunt bijvoorbeeld net als ik een foto maken, maar naar een mooi liedje luisteren kan bijvoorbeeld ook helpen. Nikki schrijft hier een mooi verhaal https://www.villapinedo.nl/blog/met-mij-gaat-alles-goed/ Het kan helpen om je gevoelens te uiten, naar bijvoorbeeld je ouders, familie of vrienden. Maar soms is het moeilijk dit onder woorden te brengen of is het lastig om het gesprek aan te gaan. Nikki gaf in het blog de tip om jouw gevoelens eerst op te schrijven en ze als dat gelukt is om het met je ouders te bespreken. Hier vind je nog meer tips hoe je met je ouders kan praten: https://www.villapinedo.nl/?s=10 Mocht je het lastig vinden om het gesprek te beginnen, kun je deze brief gebruiken https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Deze is geschreven voor gescheiden ouders, namens alle kinderen van gescheiden ouders. Je zou deze aan jouw ouders kunnen voorlezen of vragen of ze het zelf willen lezen. Als je liever niet met jouw ouders praat, kun je ook eerst proberen om met een familielid of een docent te praten. Als je dan later toch met je ouders over jouw verdriet zou willen praten, maar dit spannend vindt, kan een van hen jou hier misschien wel mee helpen. Er waren ook momenten dat het iets langer duurde voordat ik door had dat ik verdrietig was. Ik wist dan niet eens zo goed waarom ik verdrietig was, waardoor het moeilijk was om dit hardop te zeggen. Ik probeerde dan wel eens een tekening te maken, maar daar was ik niet zo goed in. Misschien jij wel? Het hielp mij dan meestal om een gedichtje te schrijven of te knuffelen met mijn huisdier. Soms hielp het ook om even keihard te huilen. Dat klinkt misschien gek, maar als ik dan even gehuild had luchtte dat altijd op. Misschien vind je het fijn om eens wat vaker met iemand te kletsen? Dat kan met een Buddy: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Dit is een jongere die ook gescheiden ouders heeft. Misschien heeft hij/zij ook wel ervaringen met verdriet en kan jou nog wat tips geven. Ik hoop dat je hier wat aan hebt gehad! Als je meer vragen hebt, ben je natuurlijk altijd welkom op het forum. Heel veel succes en liefs, Vivian

Hey lieve Anoniem, Wat goed dat je hier een berichtje schrijft! Verdriet is altijd erg lastig en niet leuk. Soms is het even goed om je verdrietig te voelen zodat je alleen maar blijer kan worden als je je beter voelt! Het werkt bij mij altijd goed om te schrijven. Schrijf precies op hoe je je voelt of schrijf verhalen in hele fantasie werelden! Dat deed ik ook altijd en ik vergat dat ik verdrietig was en leefde helemaal in de wereld van de personages. Ook praten met vrienden werkt altijd fijn of met papa en mama. Wat ik ook wel eens deed, was mijn kamer her inrichten. Mijn boeken op een andere plek of leuke foto's aan de muur. Leuke diy video's kijken en het dan namaken. Maar de beste tip om met je verdriet om te gaan is om met jezelf hardop te praten. Vraag jezelf waarom je verdrietig bent. Waar je het verdriet voelt in je lichaam en wat je moet doen om je beter te laten voelen. Kleine dingetjes werken ook altijd goed. Misschien maakt een kopje warme thee je al blijer of een dikke knuffel van je beste vriend of vriendin. Misschien als je avonds naar de sterren kijkt die zo mooi zijn dat je je beter voelt! Ik geloof in je! Ik wens je alle liefde en geluk van de wereld toe Liefs, Dolores