Omgaan met emoties

Hey lieve Nikki! Wat zit je in een lastige situatie en wat ben ik blij dat je ons een berichtje stuurt! Ik herken mijzelf wel in jouw verhaal. Bij mij zijn mijn ouders namelijk al 7 jaar gescheiden en nog steeds willen zij elkaar niet zien of spreken, laat staan met elkaar in 1 ruimte zijn.. Ik kan mij dan wel is zorgen maken om te toekomst en vroeger lag ik daar van wakker en huilde ik mijzelf (net als jij) in slaap.. Wat mij vroeger heel erg heeft geholpen was het bijhouden van een dagboek. Ik schreef daar letterlijk alles in en het hoefde echt niet altijd over de scheiding te gaan. Ik schreef gewoon letterlijk van mij af, elke avond voor dat ik ging slapen. Misschien kun jij dit ook proberen? Ik deed dan altijd alsof ik mijn verhaal aan iemand aan het vertellen was, soms zelfs alsof ik het aan een hele groep aan het vertellen was. Daardoor ben ik echt mijn eigen beste vriendin geworden en daar heb ik nu nog steeds voordelen van. Nu ben ik inmiddels 21 jaar oud (bijna 22) en nog steeds is er vrij weinig veranderd tussen de band van mijn ouders. Zij hebben een periode een contact verbod gehad en momenteel is er niets van communicatie meer tussen hen omdat ik en mijn zusje op ons zelf wonen. De vragen die nog wel is door mijn hoofd spoken zijn: Hoe moet dat straks als ik ooit ga trouwen of een kindje krijg of hoe moet dat in de toekomst met verjaardagen. Ik zou zo graag mijn verjaardag vieren met al mijn familie leden erbij zonder enige spanning of sensatie. Er zijn momenten dat ik daar nog over kan piekeren en dat zul jij misschien ook wel herkennen. Dat is niet erg. Maar maak jezelf er niet gek mee. Dat jou ouders moeite hebben elkaar te zien betekent niet dat zij niets voor jou over hebben. Het is voor hen nu misschien nog makkelijk elkaar te ontlopen maar er gaan nog zoveel mooie momenten komen in jouw leven waar allebei jouw ouders deel van willen uitmaken en dan zullen zij zich over hun eigen gevoel heen moeten zetten. Dat gaat echt goed komen, geloof mij! Ook wil ik je nog als advies mee geven dat je niet bang hoeft te zijn zelf aan je ouders uit te leggen waar je mee zit en wat je vervelend vindt. Ik heb dit nooit gedaan en daar heb ik nog steeds soms last van. Vaak hebben ouders zelf niet door wat het met een kind kan doen en dan heb ik het over de aller kleinste dingetjes. Van blikken tot woorden van het niet naar de andere ouder willen brengen of het voorlezen van naar elkaar verzonden mails. Allemaal dingen waar zij niet bij stil staan en wij als kinderen soms gewoon een duidelijke grens moeten én mogen stellen. Grenzen stellen, dat is ZÓ belangrijk lieve Nikki. Ik weet zeker dat het goed komt met jou. Als je hier al bijna je hele leven mee te maken hebt weet ik zeker dat jij een enorm sterk persoon bent en alleen nog maar sterker gaat worden in de toekomst!! Ik hoop dat je iets aan mijn advies hebt gehad Nikki. Heel veel succes en ik geloof in jou! Liefs, Renée

Hi Nikki, Wat goed dat je je vraagt durft te stellen op ons forum, super knap van je! :) De situatie waar je nu in zit moet vast lastig voor je zijn... hoe vind je het dat je ouders alles via jullie bespreken? Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 jaar oud was en ook zij hadden veel ruzie met elkaar in het begin. Ze konden elkaar niet luchten of zien wat ik altijd heel erg vond. Ik weet nog goed dat ik een keer aan mijn moeder vroeg waarom ze niet gewoon normaal tegen elkaar konden doen, al was het maar voor mijn broertje en mij. Mijn moeder vertelde dat ze dat heel moeilijk vond omdat ze het niet vaak eens was met hoe mijn vader ons behandelde. Ik heb toen aangegeven dat ik dat snapte (ik was toen ongeveer 15/16), maar dat ik het fijn zou vinden als ze zich niet met elkaar zouden bemoeien en daardoor gewoon normaal konden doen. Wat ik jou als tip wil meegeven is om te praten over je gevoelens. Hoe voel je je erbij dat je ouders zoveel ruzie maken? Wat vind je ervan dat je vader zich niet aan de regels houdt? Jouw mening over deze zaken mag jij delen met je ouders zodat zij ook weten hoe jij je voelt. Je ouders willen namelijk niets liever dan dat jij je fijn voelt! Als je het moeilijk vindt om dit te bespreken, zou je misschien een brief kunnen schrijven. Dat heb ik ook gedaan naar mijn vader toe. In die brief heb ik geschreven wat ik van bepaalde dingen vond en wat dat met mij deed. Omdat mijn vader de brief al had gelezen vond ik het gesprekje daarna makkelijker, hij wist namelijk al hoe ik me voelde waardoor ik het alleen maar uit hoefde te leggen. Misschien is het voor jou fijn om met een buddy van Villa Pinedo te praten. Een buddy heeft zelf ook gescheiden ouders en je kan online tegen hem of haar alles zeggen over wat je dwars zit. Via deze link kun je wat meer informatie vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Lieve Nikki, hopelijk heb je wat aan mijn tips. Ik wens je veel succes en sterkte! Veel liefs Lisa

Lieve Nikki, Wat goed dat je het forum hebt gevonden om te vragen om tips! Ik kan me goed voorstellen dat je in een lastige situatie zit. Je vertelt dat je niet meer kan omgaan met je emoties. Hier herken ik me heel erg in. Toen mijn ouders gingen scheiden, ging ik hier mee om door me voor deze emoties te 'blokkeren'. Een paar jaar later besefte ik me dat dit voor mij geen goede manier was om hiermee om te gaan. Door dit te doen heb ik bepaalde situaties niet helemaal kunnen verwerken bijvoorbeeld. Wat ik in deze situatie fijn had gevonden, is als ik hier wat meer over was gaan praten. Heb jij iemand waarmee je over de situatie met je gescheiden ouders kan praten? Mocht je dit graag willen, kun je via Villa Pinedo een buddy aanvragen. Een buddy is iemand die naar je luistert en je advies kan geven over dit soort situaties. Meer informatie daarover vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Verder wil ik je meegeven dat je een brief zou kunnen schrijven over je emoties. Wanneer ik geen controle meer heb over mijn emoties, helpt het altijd om ze op te schrijven. Dit kan een brief zijn naar je ouders of gewoon een opsomming van jouw emoties. Ik hoop dat ik je hiermee een beetje heb kunnen helpen. Ik wens je heel veel geluk toe en ik hoop dat de situatie voor jou snel fijner wordt! Liefs, Sanne

Je kan misschien een gesprek aan gaan met allebei je ouders, ik weet dat dat lastig is. Probeer het dit werkt bij mij ook. Mijn ouders hebben namelijk hetzelfde als jou ouders.

Ik heb zo ongeveer hetzelfde. Na 9 jaar kunnen mijn ouders nog steeds niet normaal met elkaar omgaan. Wat kan helpen is om voor je gaat slapen bijvoorbeeld een luisterboek of zachte muziek aan te zetten. Het klink misschien kinderachtig maar ik houd nu ook een soort dagboek achtig iets bij, wat me ook echt helpt.