Om de week van huis veranderen

Hoi Frankie! Wat goed dat je hier een vraag over stelt. Je bent zeker niet de enige. Heel veel kinderen vinden het lastig om steeds heen en weer te moeten tussen papa en mama. Ik heb hier vroeger ook moeite mee gehad! Wat mij hielp is het meenemen van eigen spulletjes of dingen die je leuk vindt om te doen. Ook probeerde ik met vrienden af te blijven spreken zodat ik hun nog steeds kon zien. Het is ook belangrijk om te blijven praten met je ouders wat je precies lastig vindt. Misschien hebben zij nog ideeën die het voor jou makkelijker maakt. Ik hoop dat je hier wat aan hebt en anders mag je het gerust zeggen!

Hallo Frankie, Wat goed dat je deze vraag op het forum stelt. Jij bent zeker niet de enige! Ik vond het ook altijd super super lastig om te wisselen van huis. Denken aan welke spullen ik wel en niet mee zou nemen, stel ik vergeet iets. Wat dan?! Ook moest ik er altijd wel even aan wennen als ik naar de andere ouder ging omdat ze toch wel een beetje verschillend zijn. Herken jij dit ook? Wat mij heel erg heeft geholpen is om een lijstje te maken met mijn favoriete en meest gebruikte spullen en deze of samen met mijn ouders dubbel te halen of te zorgen dat ik deze altijd mee neem tijdens de wissel. Zo hoefde ik me er al een stuk minder druk om te maken of ik wel alles bij me had. Mijn favoriete spullen gingen zo altijd mee. Wat vind jij het moeilijkste aan het telkens wisselen van huis? Mijn grootste tip is om dit te delen met je ouders. Zodat ze misschien met je mee kunnen denken hoe dit voor jou een stuk makkelijker gaat worden! Ik vond het heel erg fijn dat mijn ouders mij hiermee gingen helpen. Mocht je hier vaker over willen praten, kun je bij volla pinedo je aanmelden voor een buddy. https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Veel liefs!

Hoi Frankie, Wat goed dat je het forum gevonden hebt om je vraag te stellen. Ik zal meteen antwoord geven op je vraag. Nee je bent zeker niet de enige die het moeilijk vindt om om de week van huis te veranderen. Ik heb zelf altijd het gevoel gehad dat ik mij nergens helemaal thuis voelde, omdat ik altijd een deel miste. Wat mij heel erg geholpen heeft waren 2 dingen. Ik sprak het uit tegen mijn ouders. Op die manier konden mijn ouders meedenken en de overgang wat makkelijker maken. Zo hebben we op een gegeven moment afgesproken dat als ik van huis wisselende dat we met mijn ouders nog een drankje deden. Op die manier kon ik wennen. Gelukkig kon dat op een gegeven moment bij mijn ouders. Maar toen dat nog niet kon, omdat ze teveel ruzie maakte vond ik het fijn om altijd eerst een half uur tot een uur alleen op mijn kamer te zitten. Niet omdat ik mijn vader of moeder niet wilde zien of spreken, maar zo kon ik rustig schakelen tussen van mijn vader naar mijn moeder gaan. Het tweede wat mij heel erg geholpen heeft is het meenemen van iets. Ik koos ervoor om een knuffel mee te nemen, die was dan altijd bij mij. Maar je kan ook denken aan je eigen kussen, een beeldje of iets heel anders zoals een voetbal. Zo was er altijd iets van mij op beide plekken. Dat gaf mij heel veel rust. Ik hoop dat een van deze dingen ook voor jou kan werken. Liefs Kaylee

hi frankie ik ben juuls en ik heb een beetje hetzelfde probleem want ik vind het ook heel moeilijk om van huis te veranderen want bij de een heb je andere regels en andere mensen om je heen en ik snap wat je voelt

Nee hoor je bent niet de enige dat heb ik ook en er zijn vast wel meer kinderen. Als je je moeder of vader soms mist heb ik mischien een idee als je bijvoorbeeld een fotoalbum hebt kan je daar foto's in stoppen van je vader en je moeder misschien helpt dat?

Hoi, zelf vind ik het ook super moeilijk om steeds van plek te veranderen helemaal omdat ik ook nog een stiefmoeder heb. Zij heeft andere regels. Dat vergeet ik dan en dan word zij boos en hebben we ruzie.. super vervelend.

Lieve Frankie Wat goed dat je ons forum hebt gevonden. Je bent zeker niet de enige die het daar moeilijk mee heeft. Ik had het daar vroeger ook enorm moeilijk mee. Elke week die valies terug maken, zien dat je alles bij hebt. Ik had het gevoel dat ik nergens meer echt THUIS was. Na een tijdje liet ik ook alles in mijn koffer zitten en leefde ik uit mijn koffer zodat ik die niet meer elke week moest uitladen maar dat was geen goede oplossing. Ik heb toen aan mijn ouders aangegeven dat ik me een zwerver voel tussen 2 huizen. Ik had nood aan al mijn spullen op 1 plaats. Mijn ouders zijn toen samen met mij gaan zoeken hoe ze de verhuis zo aangenaam mogelijk konden maken. Ik ben toen etra kleren gaan kopen zodat ik bij elke ouder genoeg kleren had en die dus niet meer elke week moest over en weer nemen. Ik zorge dat ik bijna alles dubbel van tandenborstel tot een tweede fiets. Dit zorgde ervoor dat ik uiteindelijk alleen mijn schoolboeken moeste over en weer nemen. Zo spendeerde ik veel minder tijd aan inpakken en verhuizen en had ik meer vrije tijd. Je bent dus zeker niet de enige. Geef aan je ouders zeker aan dat je het hier moeilijk mee hebt. Kan je zo'n dingen goed met je ouders bespreken? Ik hoop dat je iets hebt gehad aan mijn verhaal en tips. Veel liefs Elien

Nee, je bent zeker niet de enige! Ik zat ook altijd op tegen het wisselen. Dat kwam ook deels doordat mijn vader fysiek en mentaal, agressief op dingen reageerde. Daarom heb ik besloten om op 1 plek te gaan wonen. Dat is natuurlijk een lastig besluit, maar uiteindelijk gaat het ook om waar jij je fijn bij voelt.