Nu al trouwen

Lieve Lisa, Ik begrijp heel goed hoe jij je voelt. Ik zelf heb ook hetzelfde meegemaakt. Mijn vader is hertrouwd met een vrouw die ik niet leuk vond, en eigenlijk nog steeds niet mag. Ik durfde daar ook niet over te praten met mijn vader. Achteraf gezien denk ik dat als ik wat gezegd had dat hij toch wel getrouwd was omdat hij van haar houdt, maar ik denk wel dat het voor mij fijner was geweest. Ook al was ik bang om hem te kwetsen, het was voor mij heel zwaar omdat ik het niet met hem kon bespreken. Jaren later is hij er toch achter gekomen dat ik haar niet leuk vindt, en toen hebben we een diep gesprek gehad. Hij vond het heel erg voor mij dat ik dat niet durfde te zeggen, en juist dat kwetste hem. Hij zei dat hij liever had gehad dat ik het wel had gezegd, dan dat ik het gevoel had dat ik niet met hem kon praten. We hebben toen afgesproken om samen meer leuke dingen te doen, zoals het vroeger was zonder haar. Dat vind ik heel fijn en ik heb mijn stiefmoeder nu wel geaccepteerd, haar geweldig vinden gaat helaas nooit gebeuren. Uit eigen ervaring denk ik dus dat je dat best met je moeder kan bespreken, ookal is dat echt spanend. Misschien vraagt ze het zelf wel een keer, en anders zou je misschien zelf een brief kunnen schrijven. Ze kan dan in ieder geval rekening houden met jouw gevoelens, en misschien net als mijn vader met jou afspreken om ook samen wat te doen. Zo hoeft jullie relatie er niet onder te leiden en kan je hem hopelijk na een tijdje toch accepteren. En hoewel ik het heel zwaar vond, toch vond ik het ergens wel fijn: ik wist dat als ik er niet was dat er dan iemand was die voor hem zorgde en van hem hield. Die gedachte heeft me sterk gehouden en daardoor kon ik het toch accepteren. Ik hoop dat je er een goed gesprek over kan hebben, Succes! Amélie

Lieve Lisa, Wat knap dat je dit met ons deelt, en wat zal dat moeilijk voor je zijn! Ik heb niet precies dezelfde situatie meegemaakt, maar ik weet wel hoe het is als je een van je ouders samen is met iemand die jij niet leuk vind. Mijn papa heeft nu ook een vriendin waar ik het helemaal niet mee kan vinden, en ik zou het vreselijk vinden als zij gaan trouwen (en zij zijn echt allang samen...). Ik wil dit liever ook niet met mijn papa bespreken, vooral omdat ik vind dat als hij gelukkig is met haar ik dat niet moet gaan verpesten, terwijl zij juist wel slechte dingen over mij tegen hem zegt. Dit soort situaties zijn super lastig, maar geloof me, het helpt echt veel als je het toch deelt. Dit zal waarschijnlijk niet betekenen dat ze niet gaan trouwen, maar wel dat jouw mama weet hoe jij je voelt en ze hier rekening mee kan houden. Misschien kan het je helpen om een brief te schrijven aan je mama. Hierin zou je kunnen zetten hoe fijn je het vond toen jullie samen waren, en hoe moeilijk het nu vindt, ook omdat het zo snel gaat. Ik zelf vind het fijner om een brief te schrijven omdat ik dan kan nadenken over wat ik wil zeggen en mijn emoties niet de overhand nemen. Het kan goed zijn dat jouw mama geen idee heeft hoe jij je voelt of wat je van haar vriend vindt en dan is het ook moeilijk om er rekening mee te houden. Praten lucht echt enorm op, hoe moeilijk het ook is! Zo een brief kan een mooie opening zijn voor een goed gesprek met je mama samen. Ik hoop dat je wat aan mijn advies, ideeën en verhaal hebt en ik wil je vooral heel veel sterkte wensen met wat je ook gaat doen! Liefs, Laila