Nieuwe vriendin vader

Hoi Kimi, Wat goed dat je ons forum hebt gevonden om je verhaal op te doen. Ik kan me goed voorstellen dat dit voor jou (jullie) erg snel is gegaan en dat het niet fijn is dat je niet aan deze nieuwe situatie hebt kunnen wennen. Ik kan me nog heel goed herinneren dat mijn vader een nieuwe vriendin kreeg, ik moest niks van haar weten en ik vond dat ze zich maar snel met mij dacht te kunnen bemoeien. Hier had ik echt geen behoefte aan! Wat mij toen heel erg heeft geholpen is naar mijn vader uitspreken dat het me allemaal te snel gaat en dat ik het eng vind om haar zo snel in mijn leven te laten. Ik heb toen ook benoemd dat ik het niet fijn vind nu de aandacht van papa te moeten ‘' delen’' en dat ik het fijn zou vinden als mijn vader mij op mijn tempo kennis met haar liet maken (en mij niet zou dwingen om samen met haar tijd door te brengen). Heb jij wel eens tegen je vader verteld hoe je je bij zijn nieuwe vriendin voelt en wat je er allemaal van vindt? Villa Pinedo heeft trouwens een mooie brief voor de (nieuwe) partner van je vader of je moeder. Deze brief zou je de nieuwe vriendin van je vader of misschien je vader eens kunnen laten lezen (mits jij je hier net als ik ook in herken). https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-nieuwe-partners-van-gescheiden-ouders/ Ik ben benieuwd of je jezelf net als ik ook een beetje herken in deze brief, laat je mij dit weten? Veel liefs, Julia

Hoi Kimi! Wat goed dat je je zorgen deelt op het forum! Ik herken jouw situatie heel goed. Mijn moeder kreeg 7 jaar terug een nieuwe vriend en ik moest in het begin helemaal niks van hem hebben. Ik vond hem niet zo gezellig en vond dat mijn moeder beter verdiende. Hij was best vaak bij ons thuis en ik was altijd heel bot tegen hem, ik negeerde hem soms ook. Maar mijn moeder en hij hebben nog steeds een relatie en achteraf gezien heb ik best wel spijt van hoe ik toen tegen hem gedaan heb.. Doordat ik zo bot tegen hem heb gedaan, hebben we elkaar nooit echt goed leren kennen en zijn we een beetje verkeerd begonnen. Als ik nu terugkijk op waarom ik zo tegen hem deed kwam dat vooral omdat ik bang was dat ik mijn moeder kwijt zou raken. Ik vond het heel fijn dat ze alle aandacht voor ons had en nu moesten we die aandacht delen. Het heeft best even geduurd voordat ik daar aan kon wennen. En dat is ook helemaal oke. Het is heel normaal dat je moet wennen aan zo'n grote verandering! Maar nu 7 jaar later zijn mijn stiefvader en ik eigenlijk best oké. We zijn geen beste vrienden maar dat hoeft ook niet. We kunne goed met elkaar overweg en ik zie dat hij mijn moeder gelukkig maakt en dat vind ik heel belangrijk. Nu is mijn situatie wel anders dan die van jullie, want mijn stiefvader is niet zo snel bij ons komen wonen. Ik snap dat twee weken na de scheiding best snel is. Heb je al eens tegen je vader gezegd hoe je je daarover voelt? Misschien is het ook goed om je af te vragen waarom jij en je broer nou zo'n hekel aan haar hebben. Doordat ik erachter kwam dat ik mijn stiefvader vooral niet leuk vond omdat ik door hem de aandacht van mijn moeder moest delen, realiseerde ik me dat het dus niet alleen aan hem ligt maar ook een beetje aan mij. Ik wil natuurlijk helemaal niet zeggen dat het aan jullie ligt, maar het is misschien wel goed om daar eens over na te denken. Is het bijvoorbeeld iets wat ze doet, dingen die ze zegt, hoe ze met jullie of jullie vader omgaat? Als je dit 'weet' kun je er misschien makkelijk met jullie vader over hebben. Mocht je vaker met iemand willen kletsen over de nieuwe vriendin van je vader of andere dingen die met de scheiding te maken hebben kun je via Villa Pinedo ook een buddy krijgen met wie je kunt chatten over vanalles! Dit doe je door hier te klikken: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop dat jullie iets aan dit advies hebben. Mocht je je verder nog iets afvragen of nog meer vragen hebben kun je altijd hierop reageren! Veel liefs, Sarah