Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Hoe verwerk ik het?

, jaar

Hoi allemaal,
Ik heb een dilemma en dacht misschien hebben jullie wel tips voor me. Ik ben inmiddels 24 jaar oud, ik heb best veel mee gemaakt als kind na de scheiding van mijn ouders en ik heb dat dan ook allemaal moeten verwerken. Als puber begon dat al doordat ik dus merkte dat dingen die ik had meegemaakt niet zo standaard waren. Ik ben sindsdien altijd veel bezig geweest met wat er nou allemaal is gebeurd in mijn jeugd, tussen mijn ouders onderling, tussen mij en mijn ouders en ook tussen mij en mijn stiefouders. Praten met mensen om me heen helpt me hier ook bij, bijvoorbeeld ooms/tantes die me al mijn hele leven kennen. Ik merk nu continu dat er bepaalde verhalen zijn waarover ik 2 kanten krijg. Ik snap dat ieder verhaal 2 waarheden kent maar ik vind het heel erg frustrerend dat ik zo de echte waarheid niet weet. Zo is er ooit gezegd dat bureau Jeugdzorg betrokken is geweest en ik het rapport zo mocht zien. Toen ik daar een paar maanden later naar vroeg mocht ik het niet inzien. Ik twijfel dan of BJ daadwerkelijk betrokken is geweest en het niet gewoon een poging was om de andere ouder zwart te maken. Ik hoor ook gewoon nog steeds nieuwe dingen over mijn verleden en heb het idee dat het me zo niet goed lukt om alles af te sluiten en te verwerken omdat het nooit ophoudt. Iedere keer komt er iets nieuws bij en dat moet ik dan weer verwerken. Heeft iemand hier ervaring mee? Heb je tips?
OF

Reacties (2)

Marijke

bijna 7 jaar geleden

Lieve Iris, Bedankt voor het delen van jouw verhaal met ons, fijn dat je het forum hebt gevonden! Ik snap heel erg goed dat je het moeilijk vind om alles te verwerken. Moeilijk om niet te weten wat er daadwerkelijk is gebeurd in de scheiding van je ouders en als je denkt het verwerkt te hebben er steeds nieuwe dingen bij komen vanuit het verleden. Ik denk alleen wel dat heel veel kinderen van gescheiden ouders nooit het echte verhaal te horen krijgen ook ik heb hier last van en herken mij heel goed in jouw verhaal.. Zoals je zelf al zegt heeft een verhaal altijd 2 kanten. Hoe meer familieleden je vraagt hoe meer verhalen je te horen krijgt, ook zij hebben stuk voor stuk een deel mee gekregen (gezien-gehoord) van de scheiding en beleeft op hun eigen manier. Dit maakt dat je steeds nieuwe dingen te horen krijgt. Zelf heb ik ook heel erg gezocht naar het echte verhaal door met beide ouders, opa's, oma's, broer, zus en oom's en tante's te praten. Ook ik liep tegen het probleem aan steeds nieuwe verhalen te horen en kwam achter veel nieuwe dingen. Ik wist zelf ook niet goed wat ik met alle informatie moest en een plek geven werd nog moeilijker. Op sommige vragen kreeg ik wel antwoord alleen het antwoord op voor mij de belangrijkste vraag; Wat is er daadwerkelijk gebeurd in de scheiding van mijn ouders? daar kon ik geen antwoord op vinden/krijgen. Het bleef door mijn hoofd gaan en zorgde bij tot enorm veel frustratie en boosheid. Uiteindelijk heb ik alles wat ik weet op een rijtje gezet en wat ik zeker weet gemarkeerd met een stift in de hoop mij er bij neer te kunnen leggen maar helaas was ook dat een plek geven te moeilijk. Ik twijfelde al een tijdje of het misschien beter was om naar een psycholoog te gaan maar vond de stap heel lang te groot. Uiteindelijk ben ik naar mijn huisarts gegaan en bij haar mijn verhaal vertelt en gevraagd om advies. Samen hebben wij toen besloten om toch verwezen te worden naar een psycholoog. Hier ben ik afgelopen jaar naar toe gegaan en heeft mij ontzettend veel geholpen! Ik heb het nu uiteindelijk een plek kunnen geven en mij er bij neer kunnen leggen het hele verhaal niet te weten. Ik heb er over kunnen praten met iemand die niet weet wat er gebeurd is, hulp gekregen om het te verwerken en een plek te geven daarnaast gewerkt aan een paar kleine persoonlijke dingen die ook gegroeid zijn uit de scheiding. Hopelijk heb je wat hebt aan mijn verhaal. Ik hoop voor jouw dat je het ook een plek kan geven, mij heeft het zo veel meer rust gegeven! Als je meer vragen hebt weet dat je altijd welkom ben om nog een keer terug te komen op het forum om je vraag te stellen. Liefs Marijke

0

Sarah

bijna 7 jaar geleden

Hoi Iris, wat fijn dat je het forum hebt gevonden om je verhaal te delen. Allereerst wil ik zeggen dat ik het vervelend voor je vind dat je door de scheiding van je ouders veel hebt meegemaakt. Ook vind ik het mooi om te lezen dat je er wel met andere over praat en dat dat helpt, dat vind ik echt heel sterk van je. Ik kan me goed voorstellen dat het heel verwarrend is om steeds verschillende verhalen te horen, zeker als het over dingen gaat die jij graag wilt verwerken. Zelf hebben mijn ouders me nooit veel over hun scheiding verteld. Ze hebben mij en mijn broertje en zus er buiten gehouden. Aan de ene kant heel fijn, maar aan de andere kant merkte ik dat ik op latere leeftijd met veel vragen kwam te zitten. Ik heb toen aan zowel mijn moeder als mijn vader dingen gevraagd. Niet alles kwam overeen maar hun verhalen hadden veel raakvlakken. Ik ben dus heel bewust alleen naar mijn vader en moeder gegaan en niet naar 'omstanders' (opa's, oma's etc.) Is dat iets wat je al hebt geprobeerd? Misschien kun je hierdoor de echte verhalen krijgen. Hou er wel rekening mee dat de kans klein is dat je ouders precies hetzelfde verhaal zullen vertellen. Ze zijn allebei twee verschillende mensen die zich situaties dus ook anders zullen herinneren. Mocht je trouwens vaker met iemand willen praten over de scheiding van je ouders kun je ook een online buddy aanvragen. Met deze persoon kun je chatten over van alles wat je bezighoudt. Dit doe je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ . Misschien kan het fijn zijn om na de gesprekken met je ouders met iemand te praten ook een scheiding heeft meegemaakt. Hopelijk heb je hier wat aan gehad <3 Heel veel succes en liefs, Sarah

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter