Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Nieuw broertje of zusje

, jaar

Hallo, ik zit met en naar gevoel en weet niet zo goed wat ik moet doen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 was omdat mijn vader vreemdging. Mijn broertje en ik gingen daarheen 50/50 wonen bij mijn vader en moeder. Al snel bleek dat ik heel ongelukkig was bij mijn vader thuis en ben ik bij mijn moeder gaan wonen. Mijn broertje ging nog wel 50/50 naar mijn vader. Een half jaar later kreeg hij een relatie met de vrouw waarmee hij vreemdging. Deze vrouw is oprecht een heks. Zij heeft zelf 4 kinderen waarvan ze er 2 niet meer zag want deze wonen bij hun vader. Mijn vaders vriendin wilde niet dat mijn vader tijd met mij en mijn broertje doorbracht waardoor ik mijn vader amper meer zag. Als ik hem hiermee confronteerde zei hij dat hij in het midden zat en er niks aan kon doen. Daarnaast schold deze vrouw mij telkens uit en op een gegeven moment kwam mijn broertje telkens huilend naar huis als hij bij mijn vader was geweest. 6 jaar later heeft mijn vaders vriendin zelfmoord gepleegd en wonen haar 2 kinderen nog steeds bij mijn vader in huis. Door deze bizarre wending kregen mijn vader en ik weer beter contact. Een half jaar later kreeg hij een nieuwe vriendin die jonger is en een kinderwens heeft. En je raadt het nu al. Hij kent zijn vriendin nu 9 maanden en ze is zwanger van hem. Ik ben zo boos op hem dat hij ons dit aan kan doen. Dat kind had van mij kunnen zijn. Ik ben 21 en zit dus echt niet te wachten op een nieuw broertje/zusje. Mijn vader snapt niet dat ik hier mee zit....

3

28-09-2019

Stel je eigen vraag
OF

Reacties (3)

Gerjan

meer dan 6 jaar geleden

Hee Jessica, Wat mooi dat je zo open bent en het met ons deelt! Toen ik je bericht las dacht ik even: Wauw wat heftig! Deze hele periode moet emotioneel zwaar voor je zijn. Ik kan me deels herkennen in jouw verhaal. Ik had ongeveer dezelfde leeftijd toen mijn ouders gingen scheiden, mijn vader ging ook vreemd en deed nog een heleboel andere dingen. Nadat ze waren gescheiden had ik geen contact meer met hem en mijn broer nog wel. Mijn broer en ik gingen bij mijn moeder wonen. Zij kreeg al snel een nieuwe vriend en ging na een aantal weken bij hem in wonen (50 min rijden van onze woonplaats af). Dit besluit kwam bij mij als een verrassing en ik ben bij mijn opa en oma gaan wonen. Het contact met mijn moeder verslechterde dramatisch tot het punt dat we geen contact meer hadden. Na een hele periode haar niet gezien te hebben kwam ze wel op de begrafenis van mijn opa. Vrij snel kreeg ik te horen dat mijn moeder zwanger was van haar huidige man. Hier reageerde ik ontzettend kwaad op, hoe kon ze wel een kind krijgen terwijl ze niet voor ons kon en wou zorgen! Dat bericht had bij mij veel woede en verdriet als resultaat. Toch werd ik begrepen door mensen, het was toch mooi dat er een baby kwam. Mijn half zusje heb ik pas voor de eerste keer gezien toen ze bijna 4 jaar was. Nu heb ik geen spijt van mijn beslissing maar als ik het terug kon draaien zou ik het anders aanpakken. Ik had mijn reactie beter moeten overdenken, het kleine leven kan er uiteindelijk niks aan doen. Ik zat er ook niet op te wachten maar ik heb het wel geaccepteerd. In jouw geval was ik het gesprek aangegaan met je vader. Laat hem weten dat je er veel moeite mee hebt. Probeer niet boos te zijn, boze gedachten leiden uiteindelijk niet tot positieve dingen maar tot meer ellende. Het is moeilijk maar ga er het mooie ervan inzien. Ik denk dat het voor je band met je vader ook belangrijk is. Hij voelt zich goed bij zijn huidige vriendin en durft dit avontuur met haar aan te gaan (niet zomaar een stap in een relatie). Ga het gesprek aan, wees duidelijk over je gevoelens en hoe jij het ervaart. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Veel liefs Gerjan

0

Selena

meer dan 6 jaar geleden

Lieve Jessica, Wat goed en dapper dat jij hier je verhaal deelt! En wat een lastige situatie zeg.. Allereerst vind ik het heel knap hoe jij je door zo’n lastige periode staande weet te houden! Ik heb zelf nooit zo’n situatie meegemaakt, maar heb het wel eens eerder voorbij horen komen. Ik herken de situatie wel met mijn vader, ik was daar een tijd ook niet zo gelukkig dus had destijds ook besloten om bij mijn moeder te gaan wonen. Voor mij had dit heel goed uitgepakt en kwam ik weer veel meer tot mezelf. Ik lees ook dat jij met je vader door die bizarre gebeurtenis weer contact kreeg, een gekke situatie, maar wel mooi om te lezen dat het toen weer wat beter ging wat betreft contact. Heel lastig voor jou dat je vader een nieuwe vriendin heeft en daarmee ook een kind krijgt. Heb je hier al goed met iemand over kunnen praten? Bijvoorbeeld met je moeder? Wanneer ik ergens mee zat wat betreft mijn vader, had ik het er meestal met mijn moeder over en hielp zij mij met een oplossing. Je kan ook kiezen voor een vriend/vriendin, dit hielp mij ook vaak, omdat zij nooit een kant kozen wat betreft mijn ouders. Ik lees ook dat je vader het niet snapt, dat is heel vervelend als je probeert om iets aan te geven. Ik weet natuurlijk niet hoe het contact is tussen je vader en je moeder, maar je kan wellicht vragen of je moeder erbij wil zijn met het gesprek met je vader. Zij kan jou dan op weg helpen en misschien andere inzichten geven. Ik hoop dat er genoeg mensen om je heen zijn waarmee jij kan praten. Dit hielp mij altijd ontzettend goed met het verwerken van bepaalde situaties. In het begin is dit lastig, maar uiteindelijk kom je er zelf heel goed uit als je over je gevoelens praat. Dit mag je ook best vasthouden tegenover je vader! Je mag zeggen hoe jij je er bij voelt en wat het met jou doet, zo’n situatie. Wanneer je graag met een kind van gescheiden ouders wilt praten, die ook in een soortgelijke situatie zit, kan je ook kiezen voor een buddy. Een buddy staat altijd voor je klaar en dan kun je in die chat je verhaal delen met een buddy, of vragen stellen! Ik denk als ik in lastige periodes had geweten dat ik een buddy had kunnen hebben, ik dit zeker had gedaan! Het is een fijne manier om je gevoelens te uiten en je krijgt hele andere perspectieven geboden! Ik zal het linkje voor je onder aan het bericht zetten. Verder hoop ik dat ik je een beetje heb kunnen helpen in deze moeilijke situatie. Je kan ook altijd bij ons op het forum terecht voor al je vragen of verhalen! Je mag natuurlijk ook hieronder weer reageren Heel veel succes & ik hoop dat jij je snel weer fijn voelt! Liefs, Selena Link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/P

0

Zoe

meer dan 6 jaar geleden

Hey Jessica, Super goed van je dat je je verhaal durft te delen! Ik heb zelf een soort ervaring gehad met mijn vader. Hij kreeg ook een jongere vriendin die graag nog een kind wilde hebben. Zo kreeg ik er op mijn 17e een broertje bij en was er net als jij best wel boos over. Wat voor mij erg heeft geholpen was praten met mijn moeder, maar het kan natuurlijk ook iemand anders uit je omgeving. Op die manier konden ook mijn frustraties er uit en kon ik tegen me vader zeggen wat mij écht dwars zat aan de komst van een nieuw kindje. Misschien helpt het ook om er over te praten met je broertje, want jullie hebben er allebei mee te maken, en als jullie tegen dezelfde problemen aan lopen zouden jullie samen nog een keer kunnen gaan zitten met je vader om het erover te hebben. Zelf heb ik altijd geprobeerd om mijn gevoelens over de situatie niet af te reageren op mijn halfbroertje, omdat hij er niks aan kon doen dat mijn vader en zijn vriendin hem heel graag wilden hebben. Ik hoop dat je er iets aan hebt en ik wens je heel veel succes! groetjes, Zoe

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter