Niet op komen dagen

Hallo.. Omdat je minderjarige bent word het spijtig genoeg altijd door een rechter bepaald waar en bij welke ouder in dit geval jij moet wonen etc. Maar vanaf 12 jaar heb jij als kind zijnde ook het recht om je woord te doen bij de rechter. Als ik terugkijk op mijn jeugd hadden mijn ouders dit dan niet maar voor de rest ook langdurige processen.. jij hoort niet het dupe te zijn en worden van de fouten en conflicten tussen je beide ouders. En als je echt niet meer heen wilt om wat voor reden dan ook blijf het zeggen en aangeven en laat het desnoods weer via de rechter besproken worden en stel dan voor dat jij ook je verhaal wilt doen! . Ook jij hebt iets in te brengen

Lieve Anoniem, Want naar dat je niet meer naar een van je ouders wilt, ik ken het gevoel echter wel heel goed hoor! ik heb een hele poos geen contact gehad met mijn moeder, ook omdat ik mij daar niet prettig voelde. Bij mij is de afspraak gemaakt dat ik af en toe contact met mijn moeder zou hebben, zodat ik niet aan vaste momenten vast zat. Hoe het precies zit, met verplichtingen en rechters enzo weet ik niet, maar bij mijn broertje was het zo dat mijn vader mijn broertje echt niet mocht dwingen naar mijn moeder te gaan als hij dat echt niet wilde. Ik denk dat als je echt niet wil, of bijvoorbeeld minder vaak wilt, dat je ouders daarover in gesprek moeten, en als zij er niet uit kunnen komen zal het misschien wel weer via de rechter moeten. Maar dat weet ik dus niet zeker, dat moeten je ouders uit zoeken. Mijn moeder en ik drinken nu af en toe een kop koffie in de stad, en dat vind ik prima zo. misschien is dat voor jou ook een optie om aan te bieden? Mocht je hier verder nog over willen praten, of een luisterend oor nodig hebben of een schouder om iets op kwijt te willen kun je je altijd aanmelden voor het Buddy-project. (Villapinedo.nl/informatie-over-buddy/) dit zijn jongeren in dezelfde situatie die er voor jou zijn en die jou wil helpen. Lieve anoniem, ik hoop dat ik je ondanks dat ik je niet echt antwoord heb kunnen geven toch een beetje geholpen heb.. Lieve groetjes, Charlotte

Hoi Anoniem, Ik vind het echt knap van je dat je je vraag hier op het forum stelt. Wat lastig dat je iedere twee weken maar je ene ouder moet terwijl je dat niet wil. Je geeft aan dat deze regeling via de rechter is ontstaan, hoe oud was je toen? Heeft de rechter je toen om je mening gevraagd? Een Buddy bij Villa Pinedo heeft een hele duidelijke blog geschreven over rechten: https://www.villapinedo.nl/blog/wat-zijn-mijn-rechten-als-kind/ Tussen je 12e en 18e mag je je mening geven, maar je mag pas echt zelf beslissen als je 18 bent. Toen ik 15 was had ik weinig zin om naar mijn vader te gaan, ik vond het er altijd saai en mijn zusje en ik werden vaak alleen gelaten. Zoals jij schrijft, klinkt het alsof je niet meer naar je moeder wil, klopt dat? Wat maakt de situatie daar zo slecht? Ik heb nooit een goede band gehad met mijn vader, maar als ik daar was dan was het nooit echt slecht, alleen saai en neutraal. Heb je al eens met iemand gepraat over de slechte situatie waar je niet meer heen wil? Als er een leraar is op school die je vertrouwt zou je daarmee kunnen praten, die kan misschien ook advies geven. Ik vind het altijd fijn om te praten met iemand die er een beetje buiten staat. Of misschien kan je er met je andere ouder over praten? Als dit je allemaal erg moeilijk lijkt kan je ook anoniem bellen met de Kindertelefoon. Het belangrijkste is dat jij je veilig voelt en gelukkig bent. Hoe meer je er dan met mensen over praat, hoe beter ze je kunnen helpen. Hopelijk wordt je situatie beter, laat je nog even van je horen? Liefs, Hilde