Niet meer leuk bij mama

Lieve anoniem, Wat ontzettend goed dat je je verhaal hier doet en zo naar een oplossing zoekt! Wat een vervelende situatie voor jou zeg, ik schrik ervan. Ik snap dat het voor jou op deze manier niet fijn is bij je moeder. Logisch dat je nu niet weet wat je moet doen, eerst zegt je moeder dat je bij je vader moet gaan wonen maar als je dat doet wil ze je niet meer zien, heel erg moeilijk! Ik denk dat het voor jou nu wel fijn is als je wat vaker met iemand kunt praten, heb je iemand in je omgeving waarmee je dit zou kunnen bespreken? Het is bijvoorbeeld een idee om tegen allebei je ouders te zeggen hoe de situatie nu voor jou is en dat je dit vervelend vind. Ik kan me voorstellen dat dat erg spannend is, daarom lijkt het me fijn voor jou als je het samen met iemand kunt bespreken. Wij hebben hier ook een app voor, waarin je kunt chatten. Dan krijg je een vast aanspreekpunt, iemand die ook gescheiden ouders heeft. Hij of zij kan dan samen met jou gaan kijken wat jij nu wil en hoe je dat moet gaan doen. Zou je dat fijn vinden? Je kunt hier meer informatie over vinden op www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Ik hoop dat je hier iets mee kunt en je zo iemand kunt vinden waarmee je het hier vaker over kunt hebben, zo kunnen jullie samen een fijne oplossing zoeken. Veel succes en liefs, Nicole

Hoi, bedankt voor je berichtje op het forum. Wat een vervelende en moeilijke situatie! Ik kan me voorstellen dat het niet leuk is om steeds ruzie te hebben en dat je graag bij je vader wilt wonen. Tegelijkertijd zeg je dat je moeder je dan niet meer wil zien.. En dat is denk ik ook niet wat je wilt? Als ik jou was zou ik proberen er eens met elkaar over te praten, zodat jij kunt vertellen hoe je je voelt en wat je denkt, en zodat je moeder zich misschien beter in jou kan verplaatsen. Zo is het niet alleen jouw 'probleem', maar wordt het een verantwoordelijkheid van jullie allebei om een oplossing te zoeken waar jullie je allebei fijn bij voelen. Je ouders blijven toch je ouders.. Toen mijn ouders gescheiden waren, wilde ik in het begin mijn moeder minder zien, omdat ze mij, mijn vader en mijn broertje heel erg had gekwetst. Ik heb lang de tijd nodig gehad om dat een plekje te geven, maar ik besefte ook (hoe boos ik ook op haar was) dat ze wel mijn moeder is en blijft. En dat het daarom de moeite waard was om te werken aan de band die we samen hadden. Ik ben heel eerlijk tegen mijn moeder geweest en ik heb gezegd hoe ik me voelde en wat me dwarszat, zodat zij dat kon begrijpen en we daardoor elkaar beter gingen begrijpen. Mij heeft dat heel erg geholpen, dus ik hoop dat eerlijk zijn jou ook gaat helpen! Als je het lastig vindt om het face-to-face met je moeder te bespreken, kun je haar een brief schrijven waar jullie dan daarna over kunnen praten samen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! Sterkte en liefs, Nadine

Lieve anoniem, wat goed dat je met jouw verhaal op ons forum komt! En wat vind ik het vervelend om te lezen dat je het niet fijn vind bij je moeder. Ik weet juist hoe het is om een slechte band met je moeder te hebben... Dit is ook het geval tussen mij en mijn moeder. Al sinds mijn pubertijd gaat het niet meer lekker tussen mij en mijn moeder. Op mijn 17e heb ik besloten dat ik liever bij papa woon dan bij mama. Gewoon omdat ik een slecht gevoel krijg door de sfeer thuis bij mama. Papa vond dit goed en we hebben dit besproken met mama en uiteindelijk hebben we geregeld dat ik bij papa kon gaan wonen. Heb jij het al met je ouders besproken? Misschien is dat de eerste stap? En als je dat niet durft misschien een brief schrijven? Of iemand in vertrouwen nemen die je erbij kan helpen? Liefs Melissa