Niet meer in huis

Lieve Julian, Bedankt voor je berichtje op het forum! Wat een vervelend dat het de laatste tijd niet zo goed gaat met jou en je vader. Het gedeelte over de ruzie met je broertje klinkt me wel bekend in de oren. Ik heb ook weleens gehad dat ik ruzie had met mijn jongere zusje en dat mijn moeder dan boos werd en ik voor mijn gevoel de schuld kreeg. Dat is hartstikke frustrerend, ik voelde me dan heel onbegrepen en vond het heel oneerlijk. Achteraf gezien denk ik dat ik misschien eerder 'de schuld' kreeg dan mijn jongere zusje, omdat ik de oudste was en van mij verwacht werd dat ik wat verstandiger zou zijn. Wat vervelend dat de ruzie zo uit de hand is gelopen en dat je vader heeft gezegd dat je niet meer terug moet komen. Denk je dat hij dat meent? Als ik boos ben zeg ik namelijk best wel eens dingen die ik helemaal niet meen en waar ik dan achteraf spijt van heb. Ik denk dan ook dat de kans best groot is dat jouw vader dit ook uit woede heeft gezegd en dat hij hier niets van meent! Is het een idee, aangezien je komende week bij je moeder bent, om je vader te bellen? Door je berichtje krijg ik wel het idee dat je het erg vervelend vindt dat jullie zo boos hebben gedaan tegen elkaar, dus misschien kun je dat dan tegen hem zeggen? Misschien kunnen jullie het er dan over hebben of misschien als je straks weer bij hem bent. Verder schrijf jij dat het meestal zo gaat dat jij de schuld krijgt. Ik kan me voorstellen dat je je er flink aan stoort en dus boos wordt wanneer je het gevoel hebt dat jij steeds de schuld krijgt. Is het een idee om dat ook met je vader te bespreken? Misschien weet jouw vader helemaal niet dat het voor jou zo voelt en kan hij er rekening mee houden als jullie het hierover hebben met elkaar? Ik hoop dat je hier iets aan hebt, succes! Liefs, Zoë

Hallo Julian, Vervelend dat het zo is gegaan. Soms zeg je gemene dingen als je woedend bent. Dus misschien was jou papa gewoon heel even boos. Heb je ondertussen nog iets van hem gehoord? Ik zou als ik jou was nog eens met hem praten. Uitleggen dat jullie allebei gewoon even boos waren. Jij omdat jij de schuld kreeg, zonder dat je papa wist wat er is gebeurd. En hij was boos, omdat het voor hem voelde alsof je hem hebt 'verraden'. Gewoon een hele stomme situatie. Zoiets heb je soms. Soms worden dingen zo erg, terwijl het maar om iets heel kleins ging. Dus het is goed om erover te praten. Dan ben ik ervan overtuigd dat het weer goed komt. Ik wens je veel liefs, Anne