Niet meer het oude

Hoi hoi mijn ouders zijn gescheiden vanaf dat ik 3 kaar oud ben en ik heb het er op dit moment moeilijk meer omdat ik aan het puberen ben omdat ik alles nu besef Ik heb het zelfde als jou ik zou met je vader praten en vragen of jullie samen iets leuks kunnen doen en vertellen wat je dwars zit ik vind praten zelf heel moeilijk maar als je iets voor bereid op een blaadje kan dat ook helpen of je schrijft een brief en je geeft die aan je vader en vraagt hem het te lezen als je er zelf niet bij bent of juist wel het is maar net wat je fijn vind Succes als je er wat aan hebt !♡

Lieve Julian, Bedankt voor je berichtje op het forum, wat fijn dat je je verhaal met ons wilt delen. Wat vervelend om te lezen dat je je zo ongelukkig en niet thuis voelt bij je vader. Je schrijft dat je, nu je wat ouder wordt, steeds meer dingen inziet en steeds meer begint te vinden en dat klinkt erg bekend. Zelf begon ik ook rond jouw leeftijd steeds meer na te denken en een mening te krijgen over de scheiding en alles wat daarbij hoort. Verder kun je natuurlijk op het moment wanneer je de keuze voor de woonsituatie maakt, niet weten hoe het daarna zal zijn. Het is naar mijn idee dan ook niet gek dat je je 'bedenkt'. Ik kan me heel goed voorstellen dat je 'het oude' mist. Helaas zal het niet meer helemaal worden zoals het was, maar het is wel de bedoeling dat je je ook in de nieuwe situatie prettig gaat voelen! Heb je al eens met (één van) je ouders besproken hoe je je voelt? Ik denk dat dit heel belangrijk is om te doen, zodat jullie samen kunnen kijken hoe jullie dit op kunnen lossen. Misschien kan er wat verbeterd worden aan de situatie bij jouw vader, of misschien kunnen jullie inderdaad regelen dat je één weekend in de twee weken naar jouw vader gaat. Als je dit spannend vindt om tegen je ouders vertellen, kun je het misschien eerst met iemand anders bespreken die je vertrouwt. Bijvoorbeeld met een opa/oma of ander familielid? Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat het snel wat beter gaat! Stuur gerust nog een berichtje als je iets kwijt wilt of nog wat advies nodig hebt. Heel veel liefs, Zoë

Hoi Julian, wat goed dat je een berichtje plaatst op ons forum! Goed dat je advies vraagt, want het lijkt me een vervelende situatie waar je in zit. En wat balen voor je dat je je zo ongelukkig voelt bij je vader... :-( Ik herken jouw verhaal wel een beetje. Mijn ouders zijn ook onverwachts gescheiden, mijn vader had ook gelijk een relatie met een vrouw die al kinderen had en ik heb ook een zusje. Lastig he, twee huizen en ook nog eens met andere kinderen. Toen ik jouw leeftijd had, veranderde ik ook van mening waar ik het liefste wilde wonen. Ik wilde ook meer bij mijn moeder wonen, maar mijn zusje vond de regeling wel prima zo. Ik vond het zelf heel lastig om een andere regeling aan te nemen dan mijn zusje, want de jaren daarvoor konden we het switchen tussen de huizen met elkaar delen. Maar ik begon ook bepaalde dingen in te zien en voelde me prettiger bij mijn moeder thuis, dus wilde daar dan ook de meeste tijd wonen. Bij mijn vader wilde ik nog wel blijven, maar dan inderdaad wat minder, net zoals jij schrijft. Ik heb mijn vader toen een brief geschreven waarin ik het uitlegde. Ik schreef dat ik me minder thuis voelde bij hem en dat ik dat maar bij één huis kon voelen, en dat was bij mijn moeder. Ik stelde een nieuwe regeling voor en vroeg wat hij daarvan vond. Ik vroeg of hij misschien wat vaker met mij alleen iets kon doen (een uitstapje ofzo) buiten de deur als ik hem miste tussen die twee weken in. Verder bracht ik mijn moeder ook op de hoogte van mijn idee door het met haar te delen. Zij stond er gelukkig achter. Mijn tip is dan ook om het met je ouders te bespreken, want zij kunnen jou hier vast bij helpen en de nieuwe regeling ook mogelijk maken. Je schrijft dat je het oude heel erg mist en niet gelukkig bent bij je vader. Heb je enig idee wat er moet veranderen bij je vader zodat je je weer beter gaat voelen? Want als je dan een weekend in de twee weken bij je vader komt, lijkt het me wel heel prettig voor je als je je daar goed voelt. Wie weet kun je dat ook wel met je vader of met je moeder bespreken. Dan weten ze hoe jij je voelt en kunnen ze je daar vast bij helpen. Heb je daar wat aan? Je mag natuurlijk altijd opnieuw een berichtje plaatsen met een vraag of om even te laten weten hoe het gaat. Soms is het al fijn om even van je af te schrijven. Ik wens je heel veel succes! Ik herken jouw situatie heel erg en bij mij is het goed gekomen. Hopelijk bij jou ook gauw en voel je je snel wat gelukkiger. Liefs, Demi