Niemand die me begrijpt

Beste anoniem, wat knap van je dat je hier hulp durft te vragen, Het klinkt inderdaad als een moeilijke en niet leuke situatie.. Je hebt gelijk als je zegt dat iedere scheiding anders is, maar 1 ding is hetzelfde: Leuk is het nooit. Dat je het moeilijk vindt om met je ouders te praten kan ik me voorstellen. Misschien helpt het je om alles wat je tegen ze zou willen vertellen op te schrijven in een brief? Als je er dan klaar voor bent kun je die ergens neerleggen (bijvoorbeeld op de keukentafel) zodat je ouders deze kunnen lezen. Zo hoef je er niet echt over te praten maar kun je wel uitleggen hoe jij je voelt.. Kun je hier wat mee? Succes!

Lieve anoniem, bedankt voor je berichtje. Wat een heftige dingen zeg! Ik snap heel erg dat je er mee zit. Je zegt dat je niet met iemand wil praten, ik neem aan dat je bedoelt niemand die je kent. Bij Villa Pinedo zijn er kinderen (buddy’s) die ook gescheiden ouders hebben en waar jij je verhaal kwijt zou kunnen. Deze kinderen ken je niet persoonlijk maar ze zijn er speciaal voor jou. Op www.villapinedo.nl/buddy kun je je opgeven en zal er een geschikt iemand voor jou gezocht worden. Doe dit wel alleen als jij dit wilt. Zij zijn er alleen voor jou en niet voor je ouders. Ze hoeven dit ook zeker niet te weten. Omdat ik zie dat je aangeeft dat je ouders een vechtscheiding en rechtszaak hebben gehad vind je het misschien wel prettig om rond te kijken op de site naar een blog of vlog of misschien de open brief aan je ouders te geven. Ik vond het ook moeilijk om te praten tegen mijn ouders maar door zelf een brief te schrijven of een van de open brieven op de site te gebruiken kon ik toch bij hun duidelijk maken wat ik ervan vond en wat er voor mij niet prettig voelt. Ik hoop dat je iets met mijn verhaal en tips kan! Sterkte, en veel liefs, Felicia

Lieve anoniem, Dankjewel voor het delen van je berichtje! Ik hoop dat wij je een beetje verder kunnen helpen (: Ik vind dat een van de ergste gevoelens die er zijn: niet begrepen worden. Ik denk dat je met dat probleem nu precies op de juiste plek bent! Misschien is het wel wat voor je om een buddy te krijgen: https://www.villapinedo.nl/zoek-een-buddy/. Dit is een ander kind van gescheiden ouders waarmee je kunt chatten! Zijn er andere manieren van afleiding die je wel helpen? Sport, met vrienden afspreken, creatieve dingen oid. Ik snap dat je met niemand wil praten, ik wilde ook niet met iemand praten; tot ik het toch deed met iemand die ik heel erg vertrouwde van school. En het luchtte echt op! Is het misschien nog een idee een brief te schrijven aan je ouders? Dat is makkelijker dan zomaar een gesprek met ze te voeren. Zij kunnen dit ook rustig op hun eigen tempo lezen en beantwoorden. Ik hoop dat je op Villa Pinedo juist wat erkenning vindt, heb je al eens gekeken bij blogs? Daar staan sowieso stukjes waarin jij je herkent: je bent niet de enige!! Liefs Emmeline

Hey, ik ben die jongen van het verhaal van slapenloze nachten lowl. Je tips zijn handig thanks! Maar nu over jou, ik heb je verhaal 2x doorgelezen en had geen tip of iets. Totdat ik me iets bedacht. Heb je geen familielid waar je een hele goede band heb waarmee je hierover kan praten. Denk aan je opa,oma,oom of tante of misschien wel neefjes en nichtjes als je die heb. Ik hoop dat je hier wat aan heb Gr wesley

Lieve anoniem, Wat een nare situatie, en ik vind het zo erg voor je dat je je zo onbegrepen voelt! :-( Dat is één van de stomste dingen die er is vind ik... En ik herken het ook hoor, soms lijkt het alsof iedereen er anders over denkt en niemand echt luistert naar wat jij nou zegt. Je hebt ook helemaal gelijk, iedere scheiding is inderdaad anders. Ik merk dat ook zo erg bij Villa Pinedo, iedereen heeft een ander verhaal met andere details. Maar soms is het ook mooi om naar het algemene verhaal te kijken. Ook al hebben we allemaal andere dingen meegemaakt, zijn er toch heel veel 'grotere' thema's waar heel veel kinderen van gescheiden ouders mee dealen. Ik denk dat dat ook wel weer iets moois is hier bij Villa Pinedo, dat ondanks dat we niet precies hetzelfde hebben meegemaakt, we elkaar toch kunnen begrijpen. Mijn ouders zijn bijvoorbeeld ook al 4,5 jaar gescheiden en ik zit er helaas nog steeds middenin... Sterker nog, ik heb er nu veel meer last van dan toen het net begon, ik denk omdat ik het nu pas begin te verwerken. Dus het is echt helemaal niet raar dat je dat voelt! Ik vind het supererg dat je zegt dat je zoveel hebt meegekregen van de vechtscheiding, want dat hoort natuurlijk helemaal niet! Mijn ouders hebben ook soms lelijke dingen over elkaar gezegd. Ik weet niet of je iets aan deze tip hebt, maar wat ik dan deed is zeggen: "Stop! Ik praat alleen nog met je verder als je op een neutrale manier dingen kunt vertellen want het blijft mijn vader/moeder ook al is het niet meer jouw man/vrouw, dus ik hoef geen lelijke dingen te horen!!" Hopelijk willen je ouders daar naar luisteren als je dit elke keer zegt als ze iets lelijks aan het zeggen zijn over de ander... Mijn ouders hebben ook een rechtszaak gehad, maar ook elke rechtszaak is natuurlijk anders. Kan het misschien dat je vriendinnen je niet geloven omdat ze zelf geen gescheiden ouders hebben? Misschien kunnen ze het zich dan niet zo goed voorstellen. In dat geval zou een buddy misschien wel iets voor jou zijn, zoals Felicia hieronder ook aanraadt (https://www.villapinedo.nl/buddy). Ik snap heel goed dat je het moeilijk vindt om met je ouders te praten, en dat is ook heel normaal. Ik had bijvoorbeeld altijd dat ik bang was dat ik ging huilen of juist dat één van hen ging huilen en dat wilde ik ook weer niet veroorzaken. Daarom schrijf ik altijd brieven of gedichtjes als ik mijn ouders iets duidelijk wil maken. Ik laat die brief dan achter op tafel als ik zelf wegga, zodat ze 'm niet gaan lezen waar ik bij ben. Als je het ook niet fijn vindt als zij er met jou over praten, kan je zelfs vragen of ze een brief aan je terugschrijven. Wat het fijne is aan een brief, is dat jij je verhaal kunt doen zonder dat je wordt onderbroken en zonder dat je de reactie ziet van je ouders, wat wel gebeurt als je iets zegt. Je kunt ook langer de tijd nemen om te denken over wat je wilt zeggen. Ik hoop heeel erg dat je hier iets aan hebt, en dat je je misschien een klein beetje meer begrepen voelt. Ook al heb ik niet precies hetzelfde meegemaakt als jij, toch begrijp ik je heel goed en kan ik me heel goed voorstellen hoe je je voelt, gek hè? Ook wel weer mooi dat kinderen van gescheiden ouders op een bepaalde manier die band hebben of zo... Veel sterkte en liefs, Jasmijn

Hoi ik begrijp je helemaal!

ik begrijp het helemaal bij mij op school kan ik er ook niet over praten want niemand begrijpt mij ik weet wel een liedje erover namelijk: mijn hele leven lang van kinderen voor kinderen maar je bent er misschien iets te oud voor.