Naar Polen

Lieve Maartje, Knap dat je je vraag hier op het forum durft te stellen! En wat tof dat je vader je meevraagt om kerst en oud en nieuw bij de familie van zijn vriendin in Polen te gaan vieren zeg! Dat lijkt me een hele vette ervaring, maar ik kan me ook wel voorstellen dat het een lastige keus is. Vind je twee weken weg van huis te lang, of is het meer dat je het niet fijn vindt dat je met kerst én oud en nieuw niet thuis bent? Ik kan het me allebei voorstellen. Ik heb ooit in een vergelijkbare situatie gezeten. Ik woonde bij mijn moeder en vierde daar ook meestal kerst en oud en nieuw. Na een tijdje ging ik het altijd opsplitsen, en het altijd bij allebei een paar dagen vieren, maar ik had nog nooit kerst en oud en nieuw volledig bij mijn vader gevierd. Toen op een gegeven moment vroeg mijn vader me om kerst en oud&nieuw met hem en zijn familie te vieren in Disneyland Parijs. De kans om daar op die plek kerst en oud&nieuw te vieren vond ik echt heel vet en het leek me dan ook superleuk om te doen, maar tegelijk vond ik het heel lastig. Ik vond het vooral lastig dat ik heel kerst én oud&nieuw dan niet mijn moeder zou zien. Ik heb dit toen uitgesproken en erover gepraat met allebei mijn ouders. Ik heb toen afgesproken dat ik wel mee zou gaan, maar dat ik met kerst in de avond even zou skypen of videobellen met mijn moeder. En ook heb ik met mijn moeder toen afgesproken om kerst gewoon wat eerder te vieren. Zo had ik het weekend voordat het echt kerst was, kerst bij mijn moeder, en met echte kerst was ik met mijn vader. Zo had ik het toch allebei een beetje. Voor oud&nieuw hadden mijn ouders bedacht om allebei tot halverwege te rijden, zodat ik toch met kerst mee kon naar Disney en dan met oud&nieuw gewoon weer bij mijn moeder kon zijn. Mijn moeder heeft me toen ergens net over de grens van België opgehaald. Ik weet natuurlijk niet of dit ook is waar jij mee zit, maar anders zou dit misschien een idee voor je zijn. Al was dat heen en weer rijden natuurlijk wel echt heel veel moeite voor allebei mijn ouders en kan ik natuurlijk niet zomaar voor jouw ouders bepalen dat ze het ook zo zouden moeten doen, maar het punt wat ik wil maken is dat het in ieder geval zal helpen door erover te praten. Als het punt echt is dat het twee weken zijn en je dat te lang vindt, dan zijn daar misschien wel andere oplossingen voor te bedenken. Ik denk dat het in ieder geval goed is om erover te praten, net als wat ik heb gedaan. Dan weten je ouders hoe je je voelt, en kunnen jullie samen kijken naar een oplossing of kunnen ze er rekening mee houden. Wie weet wat voor oplossingen er mogelijk zijn! Ik hoop in ieder geval dat je eruit komt, en dat je een oplossing vindt, en ik hoop dat je daarna een enorm toffe tijd daar samen met je vader en zijn vriendin en familie zult hebben! Geniet ervan! :) Veel liefs, Samantha