Hoe moet ik dit aan mijn moeder vertellen?

Beste Anoniem, Het spijt me heel erg dat je in zo'n situatie zit, ik weet precies hoe het is want ik heb in dezelfde situatie gezeten... ik heb gewoon een avond met mam gepland. Ik ben het gesprek begonnen met mijn gevoelens, de dingen die ik vervelend vind. En heb het gesprek afgesloten met mijn beslissing om bij pap te gaan wonen. Geef je moeder ook de kans om te reageren op jouw beslissing. Mijn moeder gaf weinig reactie want het kwam nogal op een koud dak en dat is logisch, dat kan dus ook bij jou gebeuren. Geef je moeder dan wat ruimte en de tijd om het te beseffen. Als je het niet zo goed kan vinden met je stiefvader is het wel slim denk ik om het gesprek te voeren met alleen je moeder. Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Heel veel succes en je kunt altijd vervolg vragen stellen op het forum! Liefs Melissa

Beste anoniem, Wat een ontzettend lastige en vervelende situatie, maar wel heel goed dat je actie wil ondernemen als je zelf niet meer gelukkig bent. Het is echt ontzettend moeilijk om zoiets te vertellen, zeker als je het gevoel hebt dat je je moeder teleurstelt of pijn gaat doen. Zoals Melissa hieronder ook zegt denk ik dat het heel verstandig is om een avondje met je moeder in te plannen, even met zijn tweeën zodat je de tijd kan nemen om het over dingen te hebben. Misschien is het heel erg fijn om een brief te schrijven en hier alles op te schrijven wat je voelt en hoe dat volgens jou is ontstaan. Dit kan werken als een soort van ijsbreker en dan weet je dat je in ieder geval hebt gezegd wat je kwijt wil. Ik heb zelf namelijk nogal vaak bij spannende dingen dat ik van alles vergeet te zeggen of te vragen en dan heb ik daar later spijt van. Ik denk dat het ook wel belangrijk is om te vragen hoe jouw moeder naar de situatie kijkt en hoe zij dit ervaart. Het belangrijkste is echt om open te staan voor de kijk van je moeder, maar vooral niet vergeten wat jouw eigen kijk en gevoel is bij de situatie. Ik hoop dat je iets aan dit advies hebt en ik wil je ontzettend veel sterkte en succes wensen. Ik weet zeker dat je het kan! Liefs, Laila

Beste Anoniem, Wat een vervelende situatie voor je! Het klinkt ook voor mij heel bekend en ik kan me heel goed voorstellen dat je je in een lastige situatie bevindt nu. Ik heb zelf ook besloten bij mijn vader te gaan wonen omdat ik dit fijner vond. Ik heb dit toen eerst aan mijn vader zelf verteld en hij gaf mij het advies om eerst zelf met mijn moeder te gaan praten en het aan haar uit te leggen. Als dat niet lukte dan zou hij er voor me zijn zei hij. Dat gaf een fijn gevoel. Ik wist dat ik er niet alleen voor stond. Het gesprek is waarschijnlijk sowieso heel lastig, maar probeer voor jezelf goed te bedenken hoe je het eventueel wil zeggen. Ik zei bijvoorbeeld dat ik heel veel van haar hield, maar dat het voor mij nu beter voelde om meer tijd bij papa door te brengen. En ook zei ik haar dat het niet betekende dat ik haar nooit meer zou zien. Als je goed bij jezelf blijft dan zal het waarschijnlijk alsnog lastig zijn voor je moeder (en voor jou), maar ook zij wil uiteindelijk het beste voor jou. Mijn moeder vond het eerst ook heel lastig, maar heeft er nu vrede mee. Geef het tijd! Als je uiteindelijk doet wat het beste voor jou is (hoe lastig ook) zal dat voor iedereen geluk brengen! Ik wens je heel veel succes en ik hoop voor je dat alles mag gaan lopen zoals het voor jou het beste is! Liefs, Esther

Beste Anoniem, ik snap heel erg goed wat je bedoeld. ik heb een beetje het zelfde want ik woon met mijn vader op het platteland en met mijn moeder in een stad. dat is een mega groot verschil en mijn vader wil dat ik bij hem kom wonen omdat wij nu 7 jaar bij mijn moeder heb gewoond. maar zelf weet ik niet wat ik moet doen. en ik wil mijn moeder ook niet teleur stellen maar als ik jouw was had ik tegen je moeder verteld wat je stiefvader allemaal doet en ik zou je vader bellen om het te vragen.