Hoe kan ik het verwerken?

Hoi Cameron, Bedankt voor het delen van jouw verhaal, super goed! Wat vervelend om te horen dat er van jou wordt verwacht dat jij weet wat jouw zus denkt en voelt. Zo werkt dat natuurlijk niet. Dat jullie een tweeling zijn betekent niet dat jullie onder andere de vechtscheiding hetzelfde ervaren. Ik lees dat je bij je vader bent gaan wonen, wat goed dat je voor jezelf hebt gekozen, een dappere beslissing! En ook nog een ontzettend fijn dat je nu closer bent met je zus! Zelf ben ik ook een tweeling, ik herken me niet helemaal in jouw verhaal maar het lijkt er wel een beetje op. Toen ik net zo oud was als jij nu, dachten mensen altijd dat ik hetzelfde was als mijn tweelingbroer. Als ik mezelf voorstelde en mijn achternaam zei vroegen ze 'oh is dat van Mike?', ze dachten toen meteen dat ik ook zo was. En dat bedoel ik helemaal niet verkeerd, mijn tweelingbroer is een schat maar het zorgde er wel voor dat ik niet meer het gevoel had dat ik zelf ook nog iemand was. Je vraagt jezelf af hoe je dit nu moet verwerken. Wat een ontzettend goede vraag. Ik vraag mezelf ook nog regelmatig af hoe ik bepaalde zaken het beste kan verwerken. Ik weet natuurlijk helemaal niet wat daarin voor jou het beste werkt, daarom geef ik je tips over hoe ik zelf dit soort dingen het beste kan verwerken. Dan kun jij kijken of dat bij je past! Voor het verwerken van bepaalde zaken is het naar mijn mening belangrijk om allereerst je gevoelens toe te laten. Dat is erg moeilijk, het klinkt natuurlijk veel gemakkelijker om dat niet te doen. Maar eigenlijk is het juist een opluchting om ze juist wel toe te laten, als je daar aan toe bent! Bij het toelaten van gevoelens zul je veel emoties ervaren. Zelf ben ik regelmatig verdrietig sinds ik mijn gevoelens probeer toe te laten, ik zeg bewust probeer omdat dat erg moeilijk is! Het verdriet dat ik dan ervaar mag er zijn. Ik merk ook vaak dat ik op het moment dat ik huil al direct opluchting voel en ergens ook al erg blij ben omdat het een van de stappen van verwerking is! Ik vind het dan erg mooi om te zien dat ik eigenlijk dankbaar ben voor het huilen, lekker logisch! ;) Het huilen maakt dan ook snel plaats voor dankbaarheid en geluk bij mij. Naast het toestaan van gevoelens ben ik ook echt een voorstander van het bespreekbaar maken van bepaalde zaken. Weten jouw ouders en je zus bijvoorbeeld al wat deze situatie met je doet? Ik denk namelijk dat het voor jou erg fijn kan zijn als je dit met hen deelt. Zo weten zij ook wat er in jou omgaat en dat lijkt me ook een opluchting! Ik kan nu nog veel meer manieren gaan bedenken voor het verwerken van bepaalde zaken maar ik wil jou helemaal niet overspoelen met informatie, ik heb namelijk al erg veel getypt, zie ik! ;) Blijf vooral dichtbij jezelf Cameron, als jij nu denkt: 'ik ben er nog helemaal niet aan toe om deze gevoelens toe te laten', dan is dat zo! Jij voelt zelf het beste wat jij prettig vind. Ik denk wel echt dat het je goed zal doen om dit bespreekbaar te maken. Als je dat nog niet wilt doen met je ouders of zus zou je ook iemand anders in vertrouwen kunnen nemen? Bij wie voel je je fijn? Mogelijk heb je het al gezien, maar, Villa Pinedo heeft ook 'online-buddy's', dat zijn jongeren van 18-26 jaar met gescheiden ouders. Via een chat-app kun je met een van hen praten over jouw situatie.voor advies, herkenning en een luisterend oor! Voor meer informatie over het buddy project kijk op www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/. Cameron, ik wens je erg veel succes met deze situatie en ik vertrouw er op dat jij dit kunt! Je mag altijd nog een berichtje sturen als je daar behoefte aan hebt! Veel liefs en een fijne avond, Nicole

Lieve Cameron, Wat goed dat je je verhaal hier wil delen! En wat een vervelende situatie. Ik ben blij dat bij je vader wonen je meer rust geeft. Ik heb zelf niet precies zoiets meegemaakt, maar ik heb wel een zus en ik heb ook nooit gepraat met haar over de scheiding. Zij wilde dat ook niet. Ik heb uiteindelijk iemand gevonden om mee te praten, dat heeft mij heel erg geholpen! Als je graag met iemand wil praten, dan is het Buddy-Project van Villa Pinedo misschien wat voor jou. Deze buddy’s kunnen jouw een luisterend oor bieden en herkenning. Meer informatie over het Buddy-project kan je hier vinden: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ . Ik wens jou heel veel sterkte en succes in deze moeilijke situatie Cameron! Als je nog vragen hebt: stel ze gerust op het forum! Veel liefs, Veronique