Moet ik er voor hem zijn?

Hi Lieve Dominique, Wat fijn dat je het forum van Villa Pinedo hebt gevonden en je je vraag hier stelt. Wat zit je in een vervelende situatie zeg :(. Ik heb niet in dezelfde situatie gezeten als jij maar ik herken misschien wel een beetje het gevoel dat je hebt. Ooit was ik bevriend met een meisje dat mij best wel vaak liet zitten maar ik wist dat ze een moeilijke thuissituatie had en ik gaf heel veel om haar. Op een gegeven moment zat ik ook in een twijfel of ik er voor haar moest zijn of niet. Ze had me namelijk heel erg gekwetst en het kostte me heel veel energie. Herken je dat? Ik kan me voorstellen dat zo’n soort situatie met je broer veel moeilijker is. Dat is namelijk familie en zeker als je zegt dat je heel hecht met hem was. Het enige wat ik je kan meegeven is: volg je gevoel. Ik denk niet dat wij kunnen beslissen of je er wel of niet voor hem moet zijn en er is ook geen goed of fout in zo’n situatie. Wil jij er graag voor hem zijn? En heb je energie om er voor hem te zijn? Het belangrijkste is namelijk dat het goed met jou gaat! Wat doet het met jou als je er wel voor hem bent? En wat doet het met je als je er niet voor hem bent? Ik vind het ontzettend mooi dat je zegt dat je je kan voorstellen dat het voor hem moeilijk is. Dat is heel empathisch van je, maar vergeet niet aan jezelf te denken. ❤️ Zijn er mensen in je omgeving met wie je het er over kan hebben? Mij helpt het altijd om met mensen te praten en gewoon mijn gevoel te vertellen. Dan krijg ik van verschillende mensen inzichten en kan ik daardoor m’n eigen mening vormen. Als je het moeilijk vindt om met iemand erover te praten, zou je ook kunnen schrijven. Dat helpt mij ook vaak als ik het gevoel heb dat ik ergens in vast loop. Als ik een beslissing moet nemen, schrijf ik wel eens vanuit twee perspectieven. Bijvoorbeeld als ik het ene heb besloten en als ik het andere heb besloten. Dan probeer ik me voor te stellen hoe ik me zou voelen bij zo’n beslissing. En dan probeer ik te bedenken bij welke beslissing ik me beter voel. Snap je wat ik bedoel? Zou zoiets misschien ook helpen voor jou? En vergeet niet, dat wat je nu ook doet, het is niet permanent! Het is niet een definitieve beslissing, je weet namelijk nooit hoe het later gaat lopen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt! En je mag altijd nog reageren Heel veel sterkte! Heel veel liefs, Maud

Hee Dominique! Bedankt voor delen van je ervaring met ons. Wat je meemaakt moet niet makkelijk voor je zijn, maar ik vind het super knap hoe je hier mee om probeert te gaan! Ik heb niet precies dezelfde ervaring, maar ik herken wel de soms moeilijk band die je kan hebben met je broer. Mijn broer en ik verschillen dag en nacht, we zijn écht tegenpolen en hebben ook de scheiding van onze ouders allebei cómpleet anders ervaren. Wij konden elkaar hierdoor niet altijd vinden en begrijpen, dat was soms best moeilijk en zorgde voor strijd. Hierdoor ging ik soms aan mezelf twijfelen. Mijn nummer 1 les die ik heb geleerd is dat ik écht op mezelf mag vertrouwen. Ik doe wat ik kan en mijn broer doet wat hij kan. Ik heb mijn verwachtingen aangepast en misschien helpt jou dat ook; door alles wat jouw broer heeft meegemaakt is dit misschien alles wat hij jou kan geven op dit moment, hoe lelijk en pijnlijk dat soms ook kan zijn! Om hier acceptatie en rust in te vinden is niet makkelijk heeft soms tijd en groei nodig, maar ik weet zeker dat jij dat kan! Meer dan je best kan je niet doen, je hebt alleen invloed op jouw eigen handelen Misschien klinkt dit super zweverig haha, maar het heeft mij geholpen om de wrok die ik soms voelde voor mijn broer, los te laten! -X-