Moeilijker door de scheiding

Hoi Sanne, Wat goed en ook dapper dat je dit deelt op het forum! Super. Allereerst antwoord op je vraag. Nee het is niet raar dat je je slechter kan concentreren, meer moeite moet doen voor school, jezelf meer terugtrekt en minder durft. Ik heb dit ook allemaal meegemaakt. Ik voelde mij na de scheiding erg onzeker. Dit kwam omdat alles wat ik met mijn ouders opgebouwd had nu weg was. Ik ging hier heel erg over nadenken en piekeren en was daarom erg op mij zelf. Doordat ik zo bezig was met nadenken had ik mijn focus niet meer op school. Het is niet gek. Het is eigenlijk heel logisch. Er gebeurt van alles waar je constant mee bezig bent. Als het je belemmert zou je het misschien kunnen bespreken met een mentor of vertrouwenspersoon, zodat die weten waarom je soms een slechter cijfer haalt. Zij kunnen dan ook misschien met je meedenken. Ik heb het ook aangegeven. Ik mocht hierdoor bepaalde toetsen over doen als mijn ouders bijvoorbeeld de dag ervoor ruzie gehad hadden. Gewoon het idee dat mensen het wisten en dat het niet kwam doordat ik dom was (want zo voelde ik mij soms) heeft mij heel erg geholpen. Ik hoop dat het voor jou ook werkt In ieder geval is het niet raar. Iedereen reageert nou eenmaal anders op vervelende gebeurtenissen zoals een scheiding. Er is hierin geen goed of fout of normaal of raar. Wat mij hielp was vooral dingen doen wat ik zelf leuk vond. Lekker wandelen, met vriendinnen afspreken en veel sporten. Doe wat voor jou goed voelt en probeer vooral niet te denken dat het raar is, want dat is het niet:). Heel veel succes ermee. Liefs Kaylee

Beste Sanne, Ik ga meteen antwoord geven op je vraag; Nee, dat is zeker niet raar, en eigenlijk zelfs 'normaal'. Er zijn echt onwijs veel kinderen die hier tegenaan lopen; ook ik. Ik had er op school niet zo'n last van, maar wel in sociale dingen. Ik had erg veel moeite met gewoon erop uit gaan, vriendinnen maken, omdat ik erg onzeker was. Zelfs nu merk ik die onzekerheid nog. Mij helpt het heel erg om me te focussen op wat goed voelt. Als ik het te spannend vind om bijvoorbeeld uit te gaan of nieuwe mensen te ontmoeten vertel ik dat tegen mijn vriend of familie. Soms helpen ze me er doorheen en soms kies ik er gewoon voor om lekker thuis te blijven. Wel is het voor jou extra vervelend omdat jij merkt dat je dingen vroeger wel durfde, maar nu niet meer. Zou het voor jou helpen om hier met iemand over te praten? Om samen te kijken naar hoe je de dingen weer kan doen zoals je ze eerder deed? Ik wens je super veel geluk, liefde en sterkte toe en ik weet bijna zeker dat jij met de juiste hulp en tools weer dingen kan doen die je nu minder durft, en dat ook je concentratie weer kan verbeteren. Liefs malou