Moeilijk mee

Lieve Anoniem, Wat goed dat je het forum hebt gevonden en wat knap dat je je vraag durft te stellen. Als eerste wil ik je laten weten dat je niet alleen bent. Mijn ouders zijn nu ruim 5 jaar gescheiden en ik heb het er soms ook nog zo moeilijk mee. Voor mij werd het met de tijd wel steeds beter en doet het minder pijn. En soms gebeurt er iets en dan ben ik daar weer kapot van maar dat is oke. Ik mag al die gevoelens voelen net zoals jij ze mag voelen. Maar ik herken ook heel erg het gevoel dat je daar dan juist weer vanaf wilt want fijn is natuurlijk anders. Het is heel logisch dat je je er veel van aan trekt. Je bent ook al wat ouders dus je pikt weer andere dingen op dan bijvoorbeeld jongere kinderen. Ik was zelf 18 toen mijn ouders scheiden en daarom begreep ik heel goed dat het over geldzaken ging waar ik eigenlijk niks van af wilde weten, of over andere regel dingen maar dat het echte ''contact'' er niet meer was. Zelf vind ik het moeilijk als mijn ouders in dezelfde ruimte zijn door alle ongemakkelijke gesprekken. Ik heb mijn ouders daarom gevraagd dat ze dingen bespreken op een ander moment dan wanneer ik erbij ben. Ook heb ik gevraagd of ze zulke zorgen niet meer met mij willen delen. Dat papa iets moet betalen moet mama maar zelf tegen hem zeggen en er ook niet bij mij over klagen want dat helpt mij niet in de relatie met papa en ik merk dat ik mama daar ook weer vervelend van ga vinden en dat is niet de bedoeling. Mijn moeder gaat heel goed om met deze vragen van mij, mijn vader iets minder dus die moet ik wat vaker herinneren. Ik merk dat deze regels mij helpen. Mijn idee is altijd: Hoe minder ik ervan weet, hoe minder ik het mij kan aantrekken. En dat terwijl ik graag altijd alles weet, maar dit is voor mij beter. Je schrijft ook dat je het nog zo moeilijk hebt met de scheiding. Gaat het dan alleen over het contact tussen je ouders of zijn er nog dingen waar je tegen aan loopt? Bij Villa Pinedo kan je een buddy aanvragen. Hij of zij heeft ook gescheiden ouders en luistert naar je verhalen en denkt met je mee. Als je het fijn vind kan je hier een buddy aanvragen: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Ik denk dat het altijd goed is om veel te praten. Dat hoeft natuurlijk niet met een buddy maar misschien heb je fijne vrienden, een opa, tante of buurvrouw waar je goed mee kan praten. Dat kan ook al een hele hoop schelen. Villa Pinedo heeft ook een lijst met open brieven gemaakt. Zo is er een brief aan alle ouders waarin dingen staan over wat wij als kinderen nodig hebben. Het kan helpen om zelf deze brief te lezen of aan je ouders te laten lezen of zelfs te bespreken. Dan heb je een mooie ingang om aan te geven wat jij prettig vind in hoe zij met elkaar omgaan en wat jij daarvan mee krijgt. Dat kan hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs, Sabine

Hooi, wat goed dat je Villa Pinedo hebt gevonden en ons een berichtje hebt gestuurd! Ik wilde eerst even zeggen dat het totaal niet gek is dat je het nog moeilijk hebt met de scheiding en dat jij je wat aantrekt van de gesprekken tussen jou ouders. Er zijn zoveel anderen die zich ook zo voelen. Het doet gewoon vaak pijn om te zien dat jou ouders niet meer goed met elkaar door een deur kunnen. Jou pijn mag er zijn, maar het is echter niet jou verantwoordelijkheid om de pijn tussen jou ouders te dragen. Dat is namelijk hun probleem. Het is vaak al een lastige taak om met je eigen gevoelens om te gaan dus ik zou daar echt op proberen te focussen. Probeer misschien met een vriend, mentor te praten. Natuurlijk kun je ook om een buddy van Villa Pinedo vragen, die weten vaak precies hoe jij je voelt en kunnen je daardoor ook verder helpen! Als je meer wilt weten over de buddy's kun je hier even naar kijken: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik begrijp heel erg goed wat je zegt, mijn vader negeert mijn moeder nog steeds en als hij al iets zegt over mijn moeder is het vaak negatief. Dat trok ik mij ook heel erg aan, ik vond het heel naar om mijn vader zo te horen praten over mijn moeder. Nu zijn mijn ouders al ruim 10 jaar gescheiden en zien zij elkaar nooit meer dus is er ook niet meer sprake van confrontaties. Ik heb mijn vader wel gevraagd of hij niet meer wilt praten over mijn moeder waar ik bij was en dat hij niet zijn frustraties met mij deelde. Als ik jou verhaal hoor dan lijkt het alsof je bij de gesprekken tussen je ouders bent of dat zij je daar alles over vertellen. Mijn tip zou zijn om te vragen aan je ouders of zij ergens anders zouden kunnen praten waar zijn niet bij bent en dat ze ook niet slecht over elkaar praten met jou. Bij gesprekken over geld en problemen tussen hun heb jij niks te zoeken, het is gewoon weg niet jou taak om daar bij te zijn en dat aan te horen. Dat soort dingen mogen zij met elkaar uitpraten en dat zijn niet jou zorgen! Ik wens je heel veel liefs en sterkte, Hannah