Moeder vraagt veel dingen

Lieve Suze, Dankjewel voor je berichtje op het forum, wat fijn dat je dit met ons wilt delen! Ik snap heel goed dat je het vervelend vindt als je moeder je een klusje geeft en je hier niet voor bedankt. Helaas horen klusjes er wel bij, ook al is dit niet leuk. Vroeger merkte ik ook wel eens dat ik het vervelend vond als er alleen tegen me gezegd werd wat ik fout deed, in plaats van wat ik wel goed deed. Op gegeven moment vond ik dit zo vervelend dat ik dit tegen mijn ouders heb gezegd. Door op een rustige manier te brengen dat ik dit vervelend vond luisterden ze naar mij en konden ze er wat aan doen. Misschien kan jij ook tegen je moeder zeggen dat je dit vervelend vindt. Het kan natuurlijk zo zijn dat ze helemaal niet doorheeft dat ze dit doet en dit helemaal niet haar bedoeling is. Misschien vind je het fijn om het hier met een buddy over te hebben. Een buddy is iemand die ook gescheiden ouders heeft en soortgelijke dingen meemaakt. Zo kan je het in vertrouwen over dit soort dingen hebben. Meer info kan je vinden via dit linkje: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Hopelijk heb ik je zo een beetje kunnen helpen. Je bent altijd welkom om een berichtje achter te laten op het forum. Liefs, Anique

Lieve Suze, Wat goed dat je je vraag hier aan ons durft te stellen zeg. Ik kan me goed voorstellen dat je het niet fijn vindt continu klusjes te moeten doen en dan niet eens bedankt te worden daarvoor. Ik moest vroeger ook wel klusjes doen in huis, en vond dat ook niet altijd even leuk. Maar ik denk dat iedereen dat wel eens moet doen, dat hoort er een beetje bij. Zo leren we wel hoe het allemaal moet, en dat is toch best makkelijk voor als je later op jezelf gaat wonen haha :) Maar het feit dat ze dan zelf alleen maar toekijkt en zegt wat je fout doet is natuurlijk niet hoe het hoort. Dat maakt de klusjes nog vervelender om te doen. Heb je dit al eens tegen je moeder gezegd? Het zou best kunnen dat ze het niet bewust zo doet, dat ze niet door heeft hoe vervelend dat voor jou is. Ik denk dat het goed is als je er een keer over praat met haar, op een rustige manier. Als jij uitlegt dat je het gevoel hebt dat ze alleen maar commentaar geeft, en dat je dat niet fijn vindt, dan denk ik dat ze dat heus zal begrijpen. Pas als ze weet dat jij hiermee zit, kan ze er wat aan veranderen. Je kunt haar best zeggen dat je het fijn zou vinden om ook eens te horen dat je het goed doet, om even een complimentje of een bedankje te krijgen. Als je het eng vindt om het te zeggen, wat ik me wel kan voorstellen, zou je het ook kunnen opschrijven op een briefje, en dat dan aan haar laten lezen. Ik vond schrijven vroeger altijd net wat makkelijker dan echt praten als ik ergens mee zat. Hopelijk heb je wat aan mijn tips! Als je meer vragen hebt, dan mag je ze altijd stellen hier op het forum :) Veel liefs, Samantha