Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Moeder troosten

, jaar

Mijn ouders zijn gister onverwachts uit elkaar gegaan, mijn moeder is de hele tijd aan het huilen. Aan de ene kant wil ik haar troosten maar aan de andere kant herinner ik mezelf er dan wel aan en vind het dan moeilijker om het te accepteren. Ik ben enigst kind dus als ik mijn moeder niet help dan doet niemwnd dat. Wat moet ik doen?
OF

Reacties (2)

Nadine

bijna 8 jaar geleden

Hoi, bedankt voor je berichtje op het forum. Wat lief dat je je moeder zo graag wilt helpen. Ik herken het heel goed, alleen was het bij mij mijn moeder die wegging bij mijn vader. Mijn vader had dus erg veel verdriet. Mijn broertje en ik natuurlijk ook. Ik snap heel goed wat je bedoelt: Ik wilde er ook voor mijn vader zijn en hem troosten, maar ik moest mezelf ook zien te redden en de scheiding een plekje zien te geven. Het is me wel gelukt om hier een soort evenwicht in te vinden, door mijn eigen verdriet de ruimte te geven maar ook veel met mijn vader te praten en bij hem te zijn. We hoefden niet de hele tijd over mijn moeder te praten, maar gewoon bij elkaar zijn en het over hele normale dingen hebben heeft mij wel geholpen. Natuurlijk was het verdriet er, maar ik had er al veel steun aan om gewoon bij mijn vader te zijn en te weten dat we hetzelfde meemaakten. Ik vind het heel lief van je dat je je moeder wilt troosten en helpen, maar je moet natuurlijk ook jezelf niet vergeten! Misschien kan je moeder ook eens met een vriendin of een familielid praten, zodat jij je niet 'verplicht' hoeft te voelen om haar te helpen. Jullie kunnen er ook voor kiezen om het juist over andere dingen te hebben en leuke dingen met elkaar te doen, zodat jullie niet alleen maar verdrietig zijn. Dat is maar wat je zelf fijn vindt ;) Met elkaar praten is nooit verkeerd en kan juist erg opluchten, dus als jij je er fijn bij voelt om het er veel met je moeder over te hebben, is dat natuurlijk ook prima. Maar zoals ik al zei: Denk ook aan jezelf! Veel sterkte, Liefs, Nadine

0

Lisa

bijna 8 jaar geleden

Beste anoniem, Wat vervelend om dat te horen! Dat is natuurlijk niet niks om zoiets onverwachts te horen! Ik snap heel goed dat je het moeilijk vind dat je moeder vaak moet huilen, en dat als je haar troost je er zelf ook steeds aan denkt. Jij en je moeder hebben allebei tijd nodig om dit te verwerken. Maar jij hoeft je niet verantwoordelijk te voelen voor je moeder omdat, je enigst kind ben. Ik weet wel bijna zeker dat je moeder weet dat je er voor haar bent. Misschien is het een idee om contact op te nemen met een goede vriendin, kennis of de vader of moeder (jou opa of oma) van je moeder? Dan kan je aan hun uitleggen dat je moeder heel verdrietig is en dat jij haar graag wilt troosten maar dat je er dan zelf ook weer aan moet denken. Ook biedt Villa Pinedo zelf het buddy project aan. Je word dan gekoppeld aan een buddy dit is iemand die zelf ook gescheiden ouders heeft en in een soort gelijk situatie heeft gezeten. Je kan met een speciale app altijd praten met je buddy. Zo heb je altijd iemand om mee te praten en advies aan te vragen. Dit is de link waar je een buddy aan kan vragen: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Natuurlijk kan je ook altijd je vragen stellen op het forum! Groetjes Lisa

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter