Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

M'n verjaardag zonder de vriendin van m'n vader

, jaar

Hey! Ik ben zondag jarig en ik wou dit graag vieren met familie. Toen ik het lijstje zou aan het opnoemen was aan m’n vader (opa, tante, nichtjes, etc.) toen zei hij ook de naam van zijn vriendin. Ze zijn nog niet eens een jaar samen en heb haar nog niet zo vaak gezien. Ze heeft twee kinderen die ik ook maar drie keer heb gezien. Ik wou haar niet op mijn verjaardag en dat vertelde ik ook tegen m’n vader, omdat de stemming zo anders wordt en ik weet niet. Ik kan het niet heel goed uitleggen maar ik wou het echt niet. M’n vader zei eerst dat ze deel van de familie is en blabla, maar kwam later met het idee dat we dan op een ander moment samen het gingen vieren. Dat leek me prima dus ik dacht dat het gesprek afgelopen was. Later ging hij even “wandelen omdat hij een frisse neus wou” (maar ging wss bellen met die vriendin). dan de volgende dag in de ochtend zegt hij opeens dat hij het niet oké vind dat ik haar “buiten sluit”. Ik weet niet wat ik moet doen, maar ik heb het idee dat telkens als ik m’n mond open trek dat hij het gewoon negeert. Wat moet ik doen?? hellup

3

24-11-2022

Stel je eigen vraag
OF

Reacties (3)

Adinda

meer dan 3 jaar geleden

Lieve Cato, Wat fijn dat je het forum van Villa Pinedo hebt gevonden en je vraag hebt gesteld. Wat een vervelende situatie zeg. Ik heb niet precies dezelfde situatie meegemaakt maar ik herken wel heel erg het gevoel dat je ouders hun nieuwe partner overal bij willen hebben, terwijl ik daar nog helemaal niet klaar voor was/geen behoefte aan had. Toen mijn ouders een nieuwe partner kregen (wat toevallig allebei rond dezelfde tijd was) wilden ze dat m’n zusje en ik heel graag hun partners heel snel zouden ontmoeten. Ook wilden ze allerlei dingen samen gaan doen. M’n zusje en ik wilden daarin onze tijd nemen en moesten wennen aan de nieuwe situatie. We hadden ook nog totaal geen behoefte om zo snel dingen samen te gaan doen en dat hun nieuwe partners overal bij moesten zijn. Ik had heel erg het gevoel dat m’n ouders niet naar me luisterde en me heel erg aan het haasten waren, ik voelde me heel erg opgejaagd. Herken je dat gevoel? Wat ik (vaak) heb gedaan was proberen uit te leggen dat ik blij voor ze was dat ze weer verliefd waren maar dat ik zelf tijd nodig had. Dat het als kind echt wennen is als er een nieuwe partner in ons leven komt. Dat dit niets tegen de partner was, maar dat ik gewoon de tijd nodig had om te wennen en ik het fijn zou vinden als ze daar rekening mee hielden. Op een gegeven moment heb ik dit ook in een brief naar een van m’n ouders geschreven omdat ik echt het gevoel had niet gehoord te worden. Dat werkte wel beter. Misschien kan dat jou ook helpen? Een andere tip die ik zou hebben is om het met een volwassene te bespreken die je vertrouwt en die ook contact heeft met je vader, misschien zou dat werken? Ik hoop dat je hier wat aan hebt, anders mag je altijd nog reageren of een andere vraag stellen! Heel veel sterkte en liefs, Adinda Ohja en gefeliciteerd alvast!!

0

Marijn

meer dan 3 jaar geleden

Hee Cato! Goed dat je deze vraag stelt. Het is een lastige situatie die je beschrijft, en heel herkenbaar! Toen ik 16 was, was mijn vader net gescheiden van mijn stiefmoeder. Binnen een jaar had hij een nieuwe vrouw, die maar al te graag een goede band met mij wilde opbouwen. Ik kende haar toen nog helemaal niet goed, en had ook nog geen behoefte om haar beter te leren kennen. Ik was nog heel erg bezig met het verwerken van de scheiding. Ik vond het daarom net als jij niet fijn dat zij op mijn verjaardag zou komen. Precies zoals je zegt: de stemming en sfeer is dan gewoon heel anders. Ik vind het idee van je vader om het op een ander moment met haar te vieren echt goed! Zo kan jij lekker met je familie een leuke verjaardag vieren, zonder je zorgen te maken over zijn vriendin of een rare stemming. En later heb je dan rustig de tijd om haar beter te leren kennen, zonder dat jouw familie erbij is. Hoe kijk jij daar tegen aan? Misschien kun je dit nog een keer uitleggen aan je vader. Dat het niks persoonlijks is naar zijn vriendin toe, maar dat je het liever op een ander moment samen viert. Op die manier heb jij de tijd en ruimte om haar te leren kennen zonder dat je hele familie erbij is. Ik heb de situatie zelf eerst met mijn moeder en met mijn vriendinnen besproken. Dit hielp voor mij heel erg, omdat ze met mij mee konden denken en ik niet het gevoel meer had dat ik alleen was. Heb jij mensen om je heen met wie je hierover zou kunnen praten? Later heb ik ook een gesprek met de vriendin van mijn vader gevoerd. Dit vond ik echt heel eng om te doen, maar het heeft wel heel erg geholpen. We gingen ergens theedrinken om elkaar beter te leren kennen, en ik heb toen aangegeven dat ik het best moeilijk vond om me voor haar open te stellen. Dit was niks persoonlijks naar haar toe, maar meer omdat ik zelf nog bezig was met de scheiding. Ik heb aangegeven dat ik het soms te veel en te snel vindt gaan als zij opeens overal bij was, en dat ik echt tijd nodig had. Dit kon ze wel begrijpen, en ze heeft hier daarna meer rekening mee gehouden. Hoe zou jij het vinden om dit met de vriendin van je vader te bespreken? Je kan dit natuurlijk ook op papier zetten en aan haar of eerst aan je vader laten lezen. Ik hoop heel erg dat je hier wat mee kan en dat je zondag een leuke verjaardag hebt, zonder zorgen!! ❤️

0

Heleen

meer dan 3 jaar geleden

Dat heb ik ook wel eens maar dan vertel ik het aan mama en die vraagt het dan aan veilig thuis en die kan je goed helpen!.

0

đź“ť Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter