Niet mn eigen ding

Lieve Dionne, Wat fijn dat jij je verhaal met ons durft te delen! Ik begrijp heel goed dat jij dingen voor jezelf wilt doen, je bent nu 16 en je word ouder. Zalf had ik dat ook maar dan met naar mijn vader gaan. Je wilt met vrienden op stap en misschien wel werken. Heb je aan je vader verteld hoe jij hier over denkt? Misschien is het een idee om met hem te gaan praten, zodat hij weet wat er in jou omgaat en wat jij wilt. Als je dit lastig vind zou je ook een brief aan hem kunnen schrijven. Dan kan je wat langer na denken over wat je gaat zeggen en dan kan hij die rustig lezen. Ik hoop dat je wat aan dit advies hebt, laat je nog even weten hoe het is afgelopen? Liefs, Esmée

Hoi Dionne, Dat klinkt inderdaad niet fijn! Heel herkenbaar ook, ik zorgde voor , tijdens en na de scheiding ook voor mijn ouders in plaats van zij voor mij. De rollen wisselen dan eigenlijk om en dat hoort niet natuurlijk. Misschien kun je een gesprek met je vader aangaan. Je kan hem vertellen, op een rustige manier, wat jou dwarszit. Wie weet dat hij het heel goed begrijpt en je daardoor wat meer vrijheid kan geven. Je hebt een leeftijd waar het juist leuk en fijn is om iets met vriendinnen te doen. Ik deed dat ook heel veel toen ik 16 was, en zeker als je een scheiding meemaakt is (gezellige) afleiding fijn. Probeer misschien ook iets minder te zorgen voor je vader, zodat hij misschien juist weer wat meer gaat zorgen voor jou. Ik weet dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan. Ik heb toen geprobeerd om iets meer afstand te nemen en niet meer te proberen m'n ouders te verzorgen en hun problemen op te lossen. Ik hoop dat het helpt. Liefs, Pascalle