Missen van de oude situatie

Hey lieve Elise, wat rot voor jou allemaal zeg! Wat zielig voor jou en je broer dat jullie elkaar al 10 weken niet gezien hebben. Dit is geen leuke situatie voor jou. Wat goed dat je jouw verhaal hier deelt! Ik mis het ook nog steeds soms dat mijn ouders niet samen zijn, helemaal in deze decembermaand. Dus deze gevoelens zijn helemaal normaal, ik denk dat iedereen met gescheiden ouders daar nog wel last van heeft! Ook snap ik heel goed dat het super vervelend is dat je ouders soms van die kinderachtige ruzies hebben. Ik herken dat helemaal. Mijn ouders hadden in de tijd dat ze net gescheiden waren ook hele kinderachtige ruzies om niks. Soms worden volwassenen net kleine kinderen heb ik gemerkt toen mijn ouders dit hadden! Wat ik altijd wel onthield was dat ze niet voor niks gescheiden waren, dus dat het ook wel een beetje logisch is dat ze soms ruzie hebben. Wanneer ze bijvoorbeeld tegen jou gaan praten over de ander, of je hebt heel erg last van die ruzies, zou ik dit eerlijk zeggen. En dan duidelijk maken hoe jij je voelt als ze van die ruzies hebben. Misschien kunnen ze er voor zorgen dat jij er zo min mogelijk last van hebt. Wanneer je het moeilijk vindt om te zeggen, kun je ook altijd een brief aan ze geven waarin je uitlegt hoe het jou laat voelen als ze die ruzies hebben. Ik herken het ook dat wanneer je naar vriendinnen gaat en alles is daar ‘normaal’ en leuk, dat je dit mist en weer wilt. Wat ik wel altijd onthou, is dat iedereen zijn problemen heeft. Hoe perfect het ook lijkt of er uitziet, iedereen heeft zijn of haar eigen problemen. Maar dat verandert niks aan het gevoel natuurlijk dat het bij jou niet zo leuk gaat thuis. Als je maar weet dat je niet alleen bent, je kan hier altijd een bericht op het forum posten of wanneer je er graag over wilt praten kun je ook een buddy aanvragen! Ik vind ook als je je rot voelt en je het leven even niet leuk vindt, mag je altijd even schelden of je gevoelens laten gaan! Juist niet opkroppen, want dat is ook niet goed voor je. Ik was soms ook heel boos in die tijd, dus ik schreef heel veel in een dagboekje. Dan schreef ik het echt van me af. Misschien is dit ook een idee voor jou? Ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt, je mag altijd nog een berichtje hierop plaatsen of hierop reageren! Liefs, Fardau

Lieve Elise, Wat goed dat je je verhaal deelt en wat een ontzettende vervelende situatie zeg. Als ik het goed begrijp wil je vooral even je hartluchten wat ontzettend goed is, maar je geeft ook aan dat je het soms lastig vind om te zien dat het bij andere kinderen wel "normaal" gaat. Mijn ouders zijn nu 4 jaar gescheiden en hebben nog steeds af en toe een ruzie. Ze wonen niet meer bij elkaar, maar dan gaat het vaak om geldzaken of iets anders. Ik vind dat erg vervelend om te zien, maar merk ook dat ik er een beetje moe van word. En inderdaad wat jij al zei, als je dan bij vriendinnen ziet dat het wel goed gaat, waarom dan niet bij jou? Wat mij hierbij heeft geholpen is om goed te blijven bedenken dat het misschien nog minder gezellig was geweest als ze wel bij elkaar waren gebleven. Dat brengt vaak ook geen fijne sfeer in huis. Wel is het denk ik ontzettend belangrijk dat je het tegen je ouders zegt dat je het niet fijn vind als ze ruzie maken waar jij bij bent. Dat moeten ze maar met z'n tweeën doen. Ik vond dit erg lastig om te doen, dus (zoals Fardau als zei) heb ik toen een brief geschreven. Deze hebben ze toen gelezen en daarna hebben we het erover gehad. Nu gaat het al stukken beter en bespreken ze bepaalde dingen alleen nog maar samen, zonder mij erbij. Ook wilde ik nog even zeggen dat ik het ontzettend rot voor je vind dat je je ene broertje minder ziet en de ander soms woede aanvallen heeft, dit lijkt me ontzettend lastig. Ik heb nog een jonger zusje die vroeger ook heel veel woede aanvallen had. Ik moest toen soms naar de buurvrouw toe, omdat het thuis dan te gevaarlijk was. Elke keer als zoiets gebeurde voelde ik me ontzettend naar, want je wil het liefste gewoon thuis op een veilige plek zijn, samen met iedereen. Wat ik hier vaak bij deed is iets leuks gaan doen ter afleiding of juist even al mijn woede eruit gooien. Dit deed ik soms door heel hard tegen een bal aan te trappen, maar soms schreef ik mijn gevoel ook gewoon op. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en als je nog een vraag hebt kan je die natuurlijk altijd stellen of praten met een buddy: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ liefs, Anouk