Mis stiefvader

Lieve Leonie, Wat goed dat je je verhaal met ons deelt! En wat ontzettend verdrietig.. Ik kan me heel goed voorstellen dat jij je stiefvader mist. En weet je lieve Leonie, het is absoluut niet jouw schuld dat hij en je mama uit elkaar zijn! Soms maken volwassenen keuzes waar wij niks van begrijpen, maar een scheiding komt nooit, nooit door ons kinderen! Het is natuurlijk wel heel vervelend dat jij hem nu ook niet meer ziet. Heb je aan je mama verteld dat je dit lastig vindt? Wat vindt zij ervan? Misschien kan je nog een keertje met hem bellen, of hem een mooie brief schrijven. Dan kan je in ieder geval nog tegen hem zeggen dat je hem zo lief vindt, dat vindt hij vast ook fijn om te horen :) Ik snap dat je bang bent dat er dingen gebeuren die je niet fijn vindt. Al die veranderingen ook steeds.. Lastig hè! Misschien kan je dit ook tegen je mama zeggen, of aan je broer vragen hoe hij daarmee omgaat? Dan kunnen jullie elkaar een beetje helpen! Heel veel sterkte Leonie, weet dat je altijd bij ons mag komen met je vragen. Liefs, Anne

Lieve Leonie, Wat vervelend voor je dat je je zo voelt: ik snap heel goed dat je er verdrietig van wordt! Een tijd geleden overkwam mij hetzelfde, mijn moeder en stiefvader gingen uit elkaar - dat was een beslissing van hun twee en mijn zus en ik hadden er helemaal niets over te zeggen! En zo maar opeens veranderden onze levens weer totaal, terwijl wij gewend waren aan onze stiefvader en ook bij hem woonden. Het is absoluut niet leuk als er zoiets gebeurt en ik kan me voorstellen dat je hem mist, hij is natuurlijk een groot deel van je dagelijks leven geweest en je schrijft dat hij heel lief en behulpzaam voor je was: dat is hartstikke mooi en dus is het verdrietig dat je hem niet meer ziet. Zeker als dat zo plotseling gebeurt. Een ding wat Anne ook aan je schrijft is heel erg zeker: het is nooit nooit nooit jouw schuld als er zo iets gebeurt. Helaas is er iets niet goed gegaan tussen jouw moeder en hem, daardoor zijn zij nu uit elkaar en daar heb jij absoluut geen schuld aan. Knoop dat maar goed in je oren! Nu wilde ik je als tip geven dat je als je dat fijn vindt best een keer een brief aan hem kan sturen, of hem een keertje kan bellen om te vragen hoe het met hem gaat. Mijn vorige stiefvader had toen mijn moeder en hij uit elkaar gingen heel erg lief een brief geschreven: eentje aan mijn zus en eentje aan mij. Daar in legde hij uit dat hij het ook heel erg verdrietig vond dat het zo eindigde en dat zij uit elkaar gingen en dat hij ons allebei een mooie toekomst wenste. Ik vond dat zó fijn op dat moment, en ik heb die brief altijd bewaard (ik ben nu 23 en dat gebeurde ongeveer 10 jaar geleden). Hiermee wil ik zeggen: het kan echt heel erg fijn zijn (voor hem, maar ook voor jou) om contact te leggen en je gevoelens aan hem te tonen. Ik denk dat als je dit met je moeder overlegt, dat zij dit zeker begrijpt: als je haar vertelt dat je het lastig vindt dat zij uit elkaar zijn, dat je hem mist, en dat je het fijn zou vinden om een keertje met hem te praten of hem een brief te sturen. Jij hebt er ten slotte niet voor gekozen dat zij uit elkaar gingen, en hij betekent veel voor je. Je schrijft ook dat je bang bent dat je moeder weer een nieuwe vriend krijgt: dit had ik toen ook! Ik vond het allemaal zo snel gaan, en ik vond het lastig dat ik zelf helemaal niets kon doen aan de situatie, en dat eigenlijk mijn moeder alles besliste en ook hoe onze levens er uit zouden zien. Dit deed ze natuurlijk niet omdat ze onze gevoelens niet belangrijk vond, maar omdat zij niet op een andere manier kon leven. Ik heb toen ook tegen haar gezegd dat ik even rust nodig had, dat ik het nog niet aan kon om een nieuwe vriend te ontmoeten omdat er net zo veel gebeurd was. Ik weet zeker dat je sterk bent en zoiets ook tegen jouw eigen moeder kan zeggen. Niemand kiest ervoor om te scheiden omdat dat zo leuk is, maar omdat het niet anders kan: als kind heb je daar weinig over te beslissen, maar wél veel over te voelen en te vertellen en dat is hartstikke belangrijk! Ik hoop dat je wat hebt aan mijn verhaal, en dat je je niet alleen voelt in deze situatie. Als je wil, lees een keer de open brief van Villa Pinedo aan alle kinderen van gescheiden ouders, deze vind je hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-kinderen-van-gescheiden-ouders/ Als je je nou nog steeds zo naar hierover voelt, en je wil eens met iemand praten die een soortgelijke situatie als de jouwe heeft meegemaakt, dan kan je een Buddy aanvragen: dit is iemand met wie je kan appen over van alles en nog wat. Je kan een Buddy aanvragen via deze link: https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/ Hou je taai en veel sterkte! Liefs, Roos