Mis mijn vader

hi mila, Ik heb dit een tijdje geleden zelf ook heel veel last van gehad.. ik heb wel wat tips die voor mij hebben geholpen. op zon moment kan je misschien je vader even opbellen of even langsgaan, maar langsgaan is misschien op dat moment niet mogelijk. je kan hem bellen een een afspraak maken om iets leuks te gaan doen. ik weet natuurlijk jou situatie niet precies dus weet niet of afspreken mogelijk is. en als het kan probeer er misschien met iemand over te praten zoals nu. groetjes ;]

Hi lieve Mila, Dankjewel dat je je bericht plaatst hier op het forum! Wat vervelend dat je je vader mist, dat is natuurlijk niet leuk. Ik had vroeger op school ook vaak dat ik mijn ouders miste, of dat als ik naar de ene ouder ging ik de andere ouder meteen heel erg miste. Wat mij toen goed hielp was hierover praten! Niet alleen met mijn ouders, maar ook met mijn vrienden en vriendinnen zodat ze wisten hoe ik me voelde en ik kwijt kon waar ik mee zat. Op een gegeven moment had ik samen met mijn vader en ook samen met mijn moeder een opschrijfboekje, waarin we kleine briefjes en berichtjes naar elkaar schreven die we dan mochten lezen als we elkaar misten. Dat vond ik altijd zo leuk, want als ik me dan verdrietig voelde of mijn ouders miste dan kon ik altijd iets teruglezen wat zij in dat boekje hadden geschreven. En het was ook altijd een verassing wat ze hadden geschreven: ik mocht het pas lezen als ze weg waren. Misschien zou je ook zo'n boekje kunnen maken samen met je ouders? Ik wens je veel sterkte! En als je er niet uit komt, moet je vooral nog een keertje aan ons schrijven. Ook als je iets anders kwijt wil :) Liefs, Rosa

Probeer zo veel mogelijk andere dingen te doen

Ik heb gevraagd of mijn papa in mijn vriendenboek wou schrijven en hij heeft een pasfoto meegegeven ook een T-shirt dat van hem is. Ik neem ook elke keer een knuffel mee dan houd mijn papa die als hij gaat slapen tegen zich aan en de volgende dag ruikt hij naar mijn papa dat doe ik dan alle dagen die ik bij hem ben. Dan neem ik die mee naar mijn moeder en dan heb ik mijn papa toch een soort van bij me. Mijn papa zijn geur geeft mij rust. Ik hoop dat je je papa niet meer mist!!!! Liefs Cathy

Lieve Mila, Bedankt voor je vraag hier op het forum en goed dat je je vraag hier stelt. Als ik vroeger bij een van mijn ouders niet was miste ik hun ook altijd heel erg. Zelf vond ik dit altijd heel erg moeilijk, ik kan mij dan ook heel goed voorstellen dat dit voor jou helemaal niet leuk is. Wat ik zelf deed om mijn vader of moeder minder te missen is het volgende; Ik had twee boekjes een voor bij mijn vader met een foto van mijn moeder en eem voor bij mijn moeder met een foto van mijn vader. Hier kon ik in omschrijven wat ik dacht en voelde en dat hielp daarnaast kon ik naar de foto kijken als ik papa of mama miste. In dit boekje schreven mijn ouders vaak ook iets als ik bij ze weg ging wat ik dan kon lezen. Als het kon dan belde ik papa of mama ik vond het altijd fijn om even te praten en dat maakte het gemis minder. Wat ik ook fijn vond om altijd iets mee te nemen wat voor mij fijn en vertrouwd was, bijvoorbeeld een knuffel. Als ik dan wel verdrietig was had ik altijd wat bij mij. Ik hoop dat je wat met mijn tips kan en het gemis minder kan worden. Heel veel succes! Als je meer vragen hebt twijfel dan niet om nog een keer een vraag te stellen Liefs, Marijke