Minder voor mij

Lieve Dominique, Bedankt voor je berichtje op het forum! Wat stom dat je moeder dingen voor je broertje koopt die ze niet voor jou koopt. Heb je al eens durven vragen waarom? En vertelt dat je het niet fijn vindt? Je zou je gevoel hierbij kunnen opschrijven, en aan haar kunnen geven. Of een gesprekje voeren op een rustig moment waarin je haar vraagt waarom ze dit doet. Ik snap dat je het moeilijk vindt hiermee om te gaan. Heb je hobby's die je als afleiding kunt gebruiken? Sporten, muziek of tekenen of zo? Zo denk je niet de hele tijd aan de scheiding en alles eromheen. Kan je met iemand in je omgeving erover praten? Je broertje, je vader of iemand op school? Ik hoop dat het beter wordt! Veel succes en liefs, Emmeline

Hoi Dominique, Dankjewel voor je berichtje op ons forum, goed dat je om tips vraagt! Het kan zo zijn dat je broertjes misschien iets meer cadeautjes krijgen omdat zij bij je moeder wonen. Misschien denkt ze dat jij juist vaker iets van je vader krijgt, meer dan je broertjes, omdat jij juist bij je vader woont. Als je het gevoel hebt dat mama dit expres doet, vind ik dit wel erg. Het is heel raar om anderen voor te trekken. Misschien kan je een brief sturen met al je gedachtes en vragen aan je moeder. Wat ook kan helpen is het juist even laten rusten. Misschien wil ze ander soorten cadeautjes aan jou geven. Toen ik niet meer bij mijn vader woonde, had ik ook het gevoel dat ik wat minder aandacht kreeg en leuke dingen deed. Maar wat hij wel vaker ging doen daarna, was een dagje weg met mij. Bijvoorbeeld naar een voetbalwedstrijd, bioscoop of iets anders. Hij gaf minder vaak een cadeautje, maar dat vond ik toen niet meer zo erg. Ik kreeg er andere, nieuwe dingen voor terug die ook heel leuk waren. Dus je kan het ook even aankijken en proberen niet te denken dat je moeder jouw broertjes voortrekt. Succes en sterkte!;) Yannick

Beste Dominique, Bedankt voor je bericht. Wat raar dat je broertjes meer krijgen dan jou. Of lijkt het misschien alleen zo, misschien krijgen hun weer minder van hun vader? Maar ik snap dat het heel raar en oneerlijk kan lijken. Dit is niet altijd de bedoeling van de ouders. Vraag daarom ook aan je moeder waarom ze dit doet. Misschien heeft ze wel een hele goeie reden of misschien heeft ze het helemaal niet door. Het is altijd heel belangrijk gewoon alles te vragen waar je mee zit. Probeer open te staan voor mogelijkheden en dan kunnen jullie vast wel ergens samen uit komen. Probeer ook als het kan je niet te veel te focussen op je ouders en je broertjes, maar meer op school of je vrienden. Als je merkt dat je over iets negatiefs denkt, dan ga je snel iets doen wat je leuk vind of even lekker naar buiten, dat helpt mij altijd heel veel. Veel succes. Groetjes, Pim