Wisselen uit mijn vertrouwde huis

Dag Ole,

Wat fijn dat je dit forum hebt gevonden en je gevoel is helemaal begrijpelijk! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zelf 5 was, en zijn daarna allebei in een ander huis gaan wonen. Inmiddels wonen ze allebei in weer andere huizen, hierdoor heb ik ook niet meer dat vertrouwde huis waar jij het over hebt. Ik vind dat ook lastig! Wat mij erg geholpen heeft is om het erover te hebben met mijn ouders, dat ik er verdrietig van werd. We hebben toen samen gekeken hoe we het op de nieuwe plek fijn voor mij konden maken. Denk je dat je dat dat ook iets voor jou zou zijn? Ik heb bijvoorbeeld een knuffel wat mij doet denken aan mijn vertrouwde huis, ik heb die naar nieuwe plekken altijd mee, zodat ik toch iets vertrouwds heb. Misschien dat zoiets ook voor jou zou helpen? Veel succes, je kan het! Liefs, Robina

Hoi Ole, ik begrijp heel goed hoe je je voelt! Ik vond het ook heel lastig om niet meer altijd in mijn vertrouwde huis te wonen, maar ik vond het ook heel fijn om allebei mijn ouders te blijven zien. Het was niet altijd leuk om te wisselen van huis, maar ik zag allebei mijn ouders graag. Ik heb geprobeerd om mijn kamer in mijn nieuwe huis ook vertrouwd te maken. Ik had bijvoorbeeld knuffels en foto’s meegenomen. Daarnaast vond ik het heel leuk om met mijn vader mijn kamer weer naar mijn zin in te richten. Zo ging ik altijd met heel veel plezier naar mijn mooie nieuwe kamer toe. Misschien werkt dat voor jou ook wel? Ook kan ik je vertellen dat het met de tijd echt beter wordt. Uiteindelijk gaan beide huizen voelen als thuis. Geloof mij! Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt. Weet in ieder geval dat je hier niet alleen in bent! Heel veel succes en liefs van mij! :)

Ik heb dat ook ik ga uit het huis waar ik geboren ben en ik vind het best moeilijk.