Ik vind het gewoon lastig

Lieve Babette, Als eerst wil ik zeggen dat je NOOIT 'sorry' hoeft te zeggen voor een bericht. Je vertelt oprecht jouw verhaal vanuit jezelf, met je eigen gevoelens en emoties. Dat is heel mooi en het is logisch dat je het verhaal wil delen op het forum, want je zit er mee. Hier hoef je nooit 'sorry' voor te zeggen. Ik zou eerder zeggen: wees trots op jezelf dat je dit zo durft te vertellen op ons forum;-) Zijn jouw ouders nu gescheiden, of niet? Het is inderdaad altijd mooi om mensen te zien knuffelen die van elkaar houden. Dat heb ik ook hoor, net zoals vele anderen. Mensen zien graag liefde om hun heen omdat we dit nodig hebben. Dat je dit zegt, klinkt dus zeker niet raar en dat is het ook niet. Natuurlijk is het enorm moeilijk voor jou. Het is een vervelende situatie, en je houdt van je moeder. Dat is nooit fijn om te zien. Laten we hopen dat ze vooral geholpen kan worden om beter te worden, om het drankgebruik terug te dringen. Probeer het ook positief te blijven bekijken (ook al is dat moeilijk): ze kan beter geholpen worden door mensen die daar voor zijn, dan dat ze thuis blijft zitten en nog meer drinkt en rookt;-) Ik denk dat het ook heel fijn voor jou kan zijn, om iemand te hebben met wie je goed kan praten. Op een rustige manier, één op één. Zodat je jouw emoties eruit kan gooien, alles eerlijk vertelt en iemand dit aanhoort. Misschien is er een oom/tante, opa of oma, vriend of vriendin waarbij je terecht kan. Sterkte Babette, je kan altijd bij ons terecht op het forum:-) Yannick La Gordt Dillié (23)

Hoi Babette, Zoals Yannick ook al terecht zegt: je hoeft geen sorry te zeggen! Dit forum is juist bedoeld voor kinderen zoals jij. Het is juist mooi dat jij je verhaal met ons deelt en dat wij je mogen helpen in deze moeilijke tijd. Wat veel nare dingen heb je moeten meemaken. Het lijkt me ontzettend rot om mee te maken dat je moeder veel drinkt en opgepakt is door de politie. Ook lijkt het me heel vervelend voor je dat je ruzies hebt moeten meemaken. Het is nooit leuk om te horen dat mensen elkaar afkraken. Je hoeft je geen zorgen te maken dat je overdrijft. Als jij iets mist, dan mag je dat zeker zeggen en daar hoef je je ook echt niet voor te schamen. Ik kan me juist goed voorstellen dat je die gevoelens mist. Als je ziet hoe lief andere mensen voor elkaar zijn, mag je best verdrietig zijn dat het niet zo is bij jouw ouders. Ook denk ik dat het niet gek is dat je bang bent dat er vrouwen verliefd worden op je vader. Ik denk dat wel meer kinderen zich daar zorgen om maken. Misschien kan het jou juist helpen als je hierover met je vader praat. Dan kan hij hopelijk een paar van jouw angsten wegnemen. Ik vind het heel knap van je dat je het tegen je klasgenoten hebt gezegd. Ik denk alleen dat ze het niet zo goed begrijpen en dat ze daarom op de manier reageren. Het is alleen wel heel belangrijk dat je (zoals Yannick ook al zegt) met mensen gaat praten over wat je mee maakt. Op die manier kun je je gevoelens delen met mensen en voel je je hopelijk snel iets beter. Ook kan het helpen om bijvoorbeeld een dagboekje bij te gaan houden en daar dingen in te schrijven waar je mee zit. Dan kan je het van je afschrijven en ben je er hopelijk iets minder mee bezig. Je mag natuurlijk ook altijd nog een berichtje plaatsen op ons forum. Hopelijk voel je je snel iets beter! Liefs, Lynn

Lieve Babette, Je zeurt echt niet hoor, en je stelt je ook niet aan. Dit is harstikke lastig en het is heel erg begrijpelijk dat jij je er zo vervelend bij voelt. Het is ook heel erg begrijpelijk dat je die warmte in een gezin mist, en je overdrijft helemaal niet als je mensen vertelt dat je dit lastig vindt. Het probleem op school lijkt me dat je klasgenoten misschien jouw situatie niet helemaal begrijpen. Natuurlijk zijn ze ook vooral met hun eigen leven bezig, dus hoef jij ze niet allemaal wijzer te maken, maar misschien is het wel fijn om dit beter te bespreken met je vrienden. Een andere optie is ook om met de vertrouwenspersoon op school te praten, zo iemand kan je ook helpen. Succes