Spanning laten zakken

Dag lieve Lizzy, Goed dat je naar het forum komt om jouw gevoel te delen en tips te vragen. Je schrijft dat je merkt dat je veel spanningen hebt en dat het spanningspunt vooral jouw vader is. Vervelend dat die spanning je tics versterken. Wat doe je er aan, vraag jij je af.

Allereerst begrijp ik de rol die jij momenteel vervult helemaal, die herken ik ook. Maar het regelen van alles, alle touwen strak houden en iedereen tegemoet komen kost zoveel energie en spanning. Toen ik dat in jouw berichtje las, dacht ik: wie is er eigenlijk voor jou? Wij vanuit Villa Pinedo werken met buddys. Een buddy is een ervaringsdeskundigejongeren tussen de 18-24 jaar die een luisterend oor voor jou kan zijn en aan wie je tips en advies kan vragen via een app. Je hebt je eigen buddy en kunt contact zoeken wanneer je wil.Misschien is het wat voor jou om je aan te melden? Dat kun je hier doen: Www.villapinedo.nl/buddy

Voor nu wat tips:

• de planning tussen jou ouders is niet jouw taak, snap wel dat je die rol vervult, maar het zo je kunnen helpen om dit eens met je ouders te bespreken. Als zij die touwen in eigen hand nemen scheelt dat jou veel stress.
• jij bent nu de grootste steun voor je zusje, ik denk heel fijn voor jullie beide. Maar wellicht is een buddy ook iets voor jouw zusje (het is vanaf 12 jaar)? Dan hoef jij niet alleen alle zorgen en verdriet te dragen.

Ik hoop dat je hier voor nu wat aan hebt Lizzy, zet hem op en blijf vooral lekker veel bij de paarden! Maar dat komt alleen al door je opleiding wel goed, fijn!

Liefs, Johanna

Lieve Lizzy, Bedankt voor je bericht en wat heb je het zwaar als oudere zus! Probeer goed voor jezelf te zorgen met al die taken. Ik probeer altijd te schrijven als ik merk dat ik niet lekker in mijn vel zit. Dit doe ik vaak en daarnaast helpt mijn geloof mij ook heel erg bij de lastige situaties. Bedankt voor je berichtje nogmaals en je bent bijzonder sterk. Liefs en succes, Mehtab

Beste Lizzy, Ik lees dat je last heb van spanningen door de scheiding. Ik begrijp je heel goed. Ik ben zelf ook een hele tijd de boodschapper geweest en het steunpunt van mijn broertje en zelfs van mijn moeder. Ik probeer ook altijd alles goed te doen, niemand te kwetsen en er te zijn voor iedereen. Daarbij vergat ik vaak mezelf en ik werd steeds vermoeider, dit herken ik in jouw verhaal. Ik heb toen mijn ouders, ook al vond ik dat heel moeilijk, daarop aangesproken. Dit heeft geholpen, voortaan regelen ze alles via de mail en hoef ik (bijna) niets meer te regelen. Het lijkt me een goed idee als jij dat ook probeert. De scheiding is niet jouw taak! Vertel aan beide ouders duidelijk dat je niet meer de boodschapper wilt zijn. Probeer dit goed uit te leggen en laat misschien ook de open brief van Villa Pinedo zien. Ik begrijp dat je alles goed wilt doen, maar sommige dingen hoef je niet te regelen! Ik vind het heel goed dat je iets hebt om even alles te laten zakken, zoals paardrijden en piano spelen. Dit is heel belangrijk. Verder helpt het heel erg om erover te praten. Probeer af en toe je hart te luchten bij een vriend(in) of je zusje, want jij bent een steunpunt voor iedereen, maar je hebt er zelf ook een nodig. Verder lees ik dat je vader jullie af en toe vergeet. Probeer daar ook met hem over te praten. Dit is waarschijnlijk echt niet zijn bedoeling, en als je het zegt zal hij denk ik wel zijn best doen om het anders te doen. Misschien kun je vragen om af en toe iets zonder zijn vriendin te doen, zodat jullie ook eens een op een aandacht krijgen. Probeer bij zo'n gesprek ook goed naar zijn kant van het verhaal te luisteren, misschien heeft hij daar ook wel redenen voor. Als je het even niet meer ziet zitten, probeer dan aan de positieve dingen te denken. Herinner jezelf eraan waarom je toch graag je vader ziet, en probeer daarbij alle spanningen daaromheen even te vergeten. Hopelijk zal het beter worden, blijf vooral doorgaan met paardrijden, Amélie ps. Hier kun je de open brief vinden om eventueel aan je ouders te laten zien: http://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/