Samenwonen

Hoi Kim, Wat rot dat je je zo voelt. Helaas klinkt dit heeeeel herkenbaar. Echt precies wat je zegt: ze denkt dat meteen meer rechten heeft door o.a. de badkamer bezet te houden, terwijl jij dan eerder op moet staan! Ik snap echt heel goed dat je daar boos om wordt. Helaas kunnen we niets met die boosheid bereiken. Het enige wat we kunnen doen is het uitpraten. Zorgen dat ze dat soort dingen gaat overleggen in de toekomst. Dan kun je zeggen dat je best snapt dat ze zich thuis wil voelen, maar dat jij ook wat dingen gewend bent en dat het niet zo makkelijk is als het lijkt voor je. Ouders kunnen echt enorm aan zichzelf denken. Op zich is dat logisch (je moet altijd zelf doen wat goed voelt, ook als ouder), maar aan de andere kant begrijpen ze hun kinderen vaak niet zo heel goed. Ze denken het misschien te weten, maar in werkelijkheid valt dat vies tegen. Waarschijnlijk denkt jouw vader ook dat het allemaal wel meevalt en wil hij jullie allemaal tevreden houden. Dat zou je het beste aan hem zelf kunnen vragen, denk ik. Wel goed om te lezen dat je in ieder geval wel blij bent voor je vader. Daar had ik op mijn vijftiende wel een voorbeeld aan kunnen nemen! Ik was absoluut niet blij voor mijn ouders toen ze allebei een nieuwe partner hadden... ;-). Scheelt al een hele hoop negativiteit, dus laat die gedachte vooral niet los! Veel succes! Femke

Hoi Kim, Bedankt voor je berichtje! Ik snap je heel goed. Het is moeilijk als het ineens iemand bij jullie intrekt en je dan aanpaswingen moet doen. Dat verhaal van het douchen is heel vervelend. Misschien dat jullie samen toch kunnen overleggen om het anders te doen. Aangezien jij maar 5 min nodig hebt. Zelf kwam ik met mijn moeder broertje en zusje bij haar vriend en zijn kinderen wonen. Ik weet nog dat het heel lastig was. In het begin was het allemaal nog leuk en nieuw. Maar iedereen is als het ware zijn eigen ritueeltje gewend. Denk bijv aan gebruik van badkamer. Mijn tip is om vooral te blijven praten en samen afspraken te maken. Probeer elkaar te respecteren. Je noemt ook dat je vader had beloofd om met jullie samen dingen te blijven doen. Ik denk dat dit heel goed is. jullie moeten ook tijd samen met je vader kunnen door brengen. Net zoals je vader zijn vriendin ook tijd met haar kinderen moet door brengen. Dat deed mijn moeder ook destijds. Het is belangrijk om dingen samen te doen maar ook af en toe apart tijd voor je eigen kinderen. Je mag dit best tegen je vader zeggen. Dat je het heel fijn zou vinden on af en toe iets samen met hem te doen. Ik vind het hardstikke goed dat je toch blij bent voor je vader en hoop dat jullie eruit komen. Veel liefs Evi

Hoi Kim, Ik ben op deze site gekomen door een psygoloog. En ik dacht van dit is vast een site met kinderen die NIET hetzelfde hebben als mij... Maar dat blijkt dus wel. Ik wil je advies geven om er met mensen over te praten. Mensen bij wie jij je fijn voelt. Ik heb eerst heel veel met mijn opa en oma erover gepraat zij waren de enige die mij snapte dacht ik. Maar ik heb uiteindelijk met mijn ouders besloten om bij een psygoloog te gaan praten. Misschien vind je dat overdreven maar het helpt mij wel. Liefs Fleur