Ik ben bang

Lieve Goof,  Wat super goed dat je ons forum hebt gevonden en dat je zo stoer bent om je vraag te stellen hier. Weet dat je niet alleen bent.  Je schrijft in je bericht dat je niet naar je vader toe wil, maar dat je dat wel moet en dat je bang bent. Wat een naar gevoel is dat. Ik snap dat gevoel ook heel goed. Ik wilde vroeger niet naar mijn moeder toe, omdat ik het niet fijn vond bij haar. En ik voelde me ook heel vaak bang. Weet jij waarom je niet naar je vader toe wil? En waarom je zo bang bent? Vaak helpt het om dat goed te weten, zodat er misschien iets kan veranderen.  Wat mij heeft geholpen toen ik niet naar mijn moeder toe wilde, was dat ik ging opschrijven waarom ik daar niet meer heen wilde. Dat kon ik dan met mijn vader bespreken. Wij zijn toen samen met mijn moeder in gesprek gegaan over hoe de omgang anders zou kunnen. Ik ging dan niet meer elke week naar mijn moeder toe, maar sprak met haar af om wat vaker leuke dingen samen te doen. Bijvoorbeeld samen bowlen of naar de dierentuin. Dat voelde voor mij veel prettiger. Misschien dat jij ook wel zulke afspraken kan maken met jouw vader?  En als je je echt heel bang voelt en niet naar je vader toe wil, is het belangrijk om dit te bespreken met iemand die jou hierbij kan helpen. Bijvoorbeeld de huisarts of iemand van school. Zij weten waar je terecht kan als je dit voelt of hoe het anders kan.  Goof, ik hoop voor jou dat er een fijne oplossing komt voor wat je voelt. Ik zal aan je denken.  Liefs, Emma