Naar gevoel

Lieve Puck, Wat vervelend om te horen dat jij altijd de ander mist! Dat is helemaal niet erg, dat laat juist zien dat je van ze houdt. Maar het is natuurlijk wel helemaal niet fijn om je zo te voelen. Ik had daar in het begin ook veel last van als ik dan weer na het weekend bij papa weer naar mama ging. Wat voor mij heel erg heeft geholpen om altijd iets mee te nemen wat je doet denken aan je vader en moeder. Bijvoorbeeld een klein knuffeltje voor je moeder, dat had ik bijvoorbeeld altijd mee. Niet een grote, maar een hele mini. Dat vond ik altijd fijn om bij me te hebben als ik bij papa was. Wat ook kan helpen is om bijvoorbeeld af te spreken om elkaar één dag in de week (of in het weekend, ik weet niet hoe jouw regeling is) te bellen. Zo kan je uitkijken naar het moment waarop je je moeder weer spreekt als je bij je vader bent en andersom. Dan kan je even met elkaar kletsen en heb je misschien toch meer het gevoel dat je toch nog een beetje bij elkaar bent. Het blijft alsnog naar om telkens weer afscheid te nemen van de ander, maar door iets mee te nemen wat je aan je vader of moeder doet denken kan al helpen. Zo is diegene toch een beetje bij je en als je dan ook nog aan de telefoon elkaar hoort, kan dat het nog fijner maken! Veel sterkte en als er nog eens iets is, mag je altijd een berichtje naar het forum sturen! Liefs van Desi

Hey Puck, Wat naar dat jij je ouders mist. Het is natuurlijk super lastig om zonder 1 van je ouders te zitten. Toen mijn ouders net gescheiden waren heb ik het er zelf ook heel moeilijk mee gehad. Wat mij heeft geholpen is leuke dingen doen. Ik was per 2 weken 1 weekend bij mijn vader en elke keer als ik er een weekend was gingen we wat leuks doen. Hierdoor was ik afgeleid van mijn moeder missen en als ik bij mijn moeder was had ik iets om aan te denken. Iets anders wat mij ook heel goed geholpen heeft is er met je ouders over praten. Zij zullen je vast begrijpen en kunnen je er misschien mee helpen. Je zou natuurlijk ook regelmatig bellen als je bij de andere ouder bent, zo ben je toch bij de ene ouder en heb je toch een beetje het gevoel alsof de andere ouder er bij is. Mijn laatste advies voor jou is om misschien een voorwerp mee te nemen van de andere ouder. Als jij bij je vader bent kan je misschien iets van je moeder meenemen en als je bij je moeder bent kan je iets van je vader meenemen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, je kan natuurlijk altijd nog een berichtje achterlaten. Groetjes, Luc

Lieve Puck, Wat fijn dat je je verhaal deelt met ons. Ik begrijp heel goed dat jij je zo voelt. Dat heb ik namelijk ook veel gehad. Zou het helpen voor jou om meer contact met je moeder te hebben als je bij je vader bent en andersom? Dit kan je bijvoorbeeld via whatsapp of FaceTime doen. Als je voor een langere tijd naar je vader of moeder gaat kan je misschien ook wel 1 keer een middagje bij de ander langs gaan na school, of een keer een avond daar blijven eten. Ik hoop dat dat het nare gevoel in je buik een beetje weg kan nemen! Liefs, Nina

Hey puck, Wat lastig voor je dat je je ouders zo erg mist, en ik herken je heel goed. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 maanden was dus weet ook niet beter, vooral vakanties waren erg lastig. Ik moest veel huilen en het was vooral savonds erg moeilijk. Maar het js hartstikke normaal dat je ze mist, ik had vroeger altijd iets mee was ik van huis verwisselde, ( ik was de helft van de week bij mijn moeder en de andere helft bij mijn vader) bijvoorbeeld een knuffeltje of een sjaal met een luchtje van je moeder of vader. In de meeste gevallen ga je er minder aan denken na mate je ouder wordt dus geen zorgen maken, en anders vooral contact houden door afentoe ff te bellen en bij te kletsen ;) Sterkte nog, en veel liefs Catho

hey puck als je vader en moeder een beetje dicht bij elkaar wonen kan je misschien een avond bij de ene eten en dan weer terug gaan dan heb je je vader of moeder weer even gezien