Mijn verhaal
A., 0 jaar
Reacties (4)
bijna 11 jaar geleden
omgg dat is wel echt erg, weet je er zijn vast ook mensen die van je houden! je moeder houd vast heel veel van je maar zit nog in een dip... en je broers... ik heb ook zo'n broer en op zich hij heeft 1 keer gezegd dat ie van mij houd dus jou broers doen dat ook! x
bijna 11 jaar geleden
Hoi A., Wat een heftig berichtje zeg! En wat knap van je dat je dat hier durft te vertellen! In een situatie als deze is het helemaal niet gek wanneer je het allemaal even niet meer weet. Soms kan het moeilijk zijn om met andere mensen over dit soort problemen te praten, maar zelf denk ik dat het in dit geval wel heel belangrijk is, al is het maar met een goede vriend of vriendin. Vaak is dit iets makkelijk om het erover te hebben dan met iemand anders. Ik begrijp uit je berichtje dat je nog wel contact hebt met je moeder, maar heb je ook nog steeds contact met je vader? Misschien dat je aan hem kan laten weten hoe je je voelt en dat jullie het er samen over kunnen hebben. Je zou ook aan je moeder kunnen vertellen dat je het niet eens bent met situatie hoe het nu gaat, maar je weet zelf natuurlijk het beste of dit zou kunnen of niet. Wat ook een idee zou kunnen zijn, is om op school te laten weten wat er thuis allemaal speelt. Vaak zijn er op school wel vertrouwenspersonen waar je alles bij kwijt kunt, maar als dit niet zo is, kun je het er natuurlijk ook over hebben met je juf of meester. Deze situatie blijft natuurlijk heel lastig, maar ik denk dat je zelf het allerbeste kan voelen wat er voor jou het beste is op het moment. Ik hoop dat ik je een beetje in de goede richting heb kunnen helpen. Ik wens je heel veel sterkte! Liefs, Nadia
0
bijna 11 jaar geleden
Beste A. Bedankt dat je dit bericht op ons forum hebt geplaatst. Dat was zeker voor jou heel moeilijk, maar het laat zeker zien hoe dapper jij bent. Dit is zeker geen verhaal van niks. Ik was geschokt toen ik alle gebeurtenissen zag die jij hebt verteld in je verhaal. Daar moet zeker iets aan veranderen. Je hebt helemaal gelijk dat je liefde en vrijheid wilt hebben en dat je dat nu niet krijgt is heel erg. Elk kind hoort dat te krijgen van zijn familie en daar horen de dingen die jij in je verhaal schrijft zeker niet bij. Het is zowiezo fout dat je broer dat soort dingen tegen je zegt of met je doet. Dit hoort niet, hoe onaardig hij je ook vindt en dat soort dingen denkt, het moet daarbij blijven. Hij mag nooit zijn handen op je zetten om je expres pijn te doen of gemene woorden gebruiken die hetzelfde effect hebben. Ik kan meepraten over pesten. Ik werd vroeger ook gepest op school. Dat gebeurd jammer genoeg bij veel mensen. Maar het pesten zelf, daar kom je wel overheen. Je wilt uiteindelijk gewoon geaccepteerd worden voor wie je bent. Kinderen op de lagere school denken vaak alleen aan hunzelf en doen ze dingen waar ze zelf van opknappen, dus ook pesters. Vaak worden hun ook gepest en doen ze dit dus ook bij andere jongens en meisjes. Als het lukt moet je de pesters negeren of het aan een vertrouwenspersoon op school vertellen. Dat is meestal een docent waar je alles aan kunt vertellen zonder dat hij het doorvertelt aan iemand anders. Als het hele erge zaken zijn kan hij je bijvoorbeeld vragen om toestemming om iets te zeggen. Bijvoorbeeld dat hij de pesters erop aanspreekt zonder dat hij jou naam noemt, zodat hun niet weten van wie het komt. Zo'n vertrouwenspersoon geeft je ook steun en kan je leren omgaan met bepaalde problemen. Je kan op school aan een van je docenten vragen wie de vertrouwenspersoon is bij jou op school. Net als bij je broer mag je moeder je ook nooit kwaad doen! Het maakt niet uit wat ze doet, zolang ze je maar niet kwaad doet. Ze weet jammer genoeg wel dat ze je pijn doet, maar misschien denkt ze dat het meevalt. Het volgende wat ik ga zeggen gaat moeilijk klinken, maar heb je tegen haar gezegd dat ze je heel veel pijn doet en dat dat niet is wat een moeder haar zoon aan kan doen? Het gaat misschien moeilijk zijn maar ze moet weten dat haar gedrag niet acceptabel is en zelfs verboden is! Ik hoop dat je daarna zelf naar de huisarts of naar het ziekenhuis bent geweest om geen pijn meer te hebben. Misschien heb/had je wel iets gekneusd of erger. Als je 2 weken lang pijn had dan was het iets waar echt medische zorg bij gekomen had moeten zijn. Ik vind je echt heel dapper dat je zoiets voor 2 weken hebt volgehouden. Heb je contact opgenomen met de kindertelefoon? Daar heb je een luisterend oor die altijd voor je klaar staat. Hun nummer is 0800 0432 en die kun je gratis bellen. Ze hebben ook een website en dat is www.kindertelefoon.nl. Daar kun je je verhaal ook delen en zelfs andere jongeren kunt ontmoeten die ook onjuist behandeld zijn door hun familie. Daarmee kun je dan praten en misschien vindt je dan steun van mensen die je vrienden worden. De kindertelefoon is gespecialiseerd in het praten met kinderen met problemen dus hun zullen je verhaal begrijpen en misschien hebben zij ook zoiets meegemaakt. Hun kunnen ze dan vertellen wat hun hebben gedaan om hun situatie beter te maken. Als dat niet werkt kun je altijd nog contact opnemen met Veilig Thuis. Dat is een organisatie die zich onder andere bezig houdt met huiselijk geweld. Dat is wanneer ÊÊn of meerdere personen in een huis een andere kwaad doet op een schadelijke manier. Dus zoals het helaas nu begint met jou. Hun kunnen ze je steun bieden en zullen, als de situatie heel erg is een onderzoek doen. In dat onderzoek kan dan bijvoorbeeld naar voren komen dat je in een schadelijk huis woont en dat er dan een nieuw persoon komt die je moeder en broer zullen leren om beter om te gaan met jou. Dan zal het beter worden in je huis. Daarnaast zijn zij, net als bij de kindertelefoon, heel goed in luisteren, dus ze gaan echt luisteren wat je te zeggen hebt en er ook iets mee doen. Ze kunnen ook jou dingen zeggen die je kan proberen zodat je situatie beter wordt. Ik heb je heel veel informatie gegeven en hopelijk heb je er iets aan. Als je nieuwe vrienden hebt gemaakt die je vertrouwd kun je je verhaal ook delen aan hun. Zij zullen je beter begrijpen omdat ze je kennen. Zij kunnen je ook omhelzen of je een echte schouder geven om op te huilen. Daar zijn vrienden nou eenmaal voor. Je kan dit ook aan een oom, tante, opa, oma of zelfs een buurman of buurvrouw zeggen als jullie close zijn. Hun kunnen je dan helpen omdat ze ook volwassen zijn. Daarnaast heb je ons nog, de jongeren van Villa Pinedo. Wij staan ook altijd klaar voor je. Je kan hier altijd iets plaatsen als je het kwijt wilt. Als het je even teveel wordt kun je ook altijd bellen. Ons nummer is 020-7520513. Ik hoop dat mijn tips je hebben geholpen en hopelijk ben je hier iets wijzer door geworden. Niemand moet meemaken wat jij hebt meegemaakt en veel mensen zouden heel erg verdrietig worden om te lezen wat jij hebt meegemaakt. Ik hoop dat er snel verandering in je situatie komt. Je bent een heel dapper en sterk persoon omdat je dit hebt vertelt en door alles wat je hebt meegemaakt. Je hebt altijd vrienden hier bij Villa Pinedo. Met vriendelijke groeten, Bob
0
bijna 11 jaar geleden
wooow heftig hoor.. ik ben er erg van geschrokken toen ik dit las maar ik denk dat je het best met iemand moet gaan pratenn. op mijn oude school hadden ze speciale mensen om mee te praten en dat werd dan niet tegen mijn ouders gezegt misschien heb jij dat ook en ik denk dat het wel heel erg zal helpen.
0

0