Mag niet

Hallo Sacha, Wat dapper van je om hier te reageren. Ik vind het een heel verdrietig verhaal! Jij zou gewoon daar moeten kunnen wonen waar het, het beste is voor jou! Om het voor jezelf op een rijtje te zetten zou ik beginnen met een lijstje te maken met wat je wilt en waar de goede dingen zijn om bij mama te wonen en de minder goede. Zodat als er na gevraagd wordt jij heel goed kunt uitleggen waarom. Is er misschien een juf of meester op school die je vertrouwd en waar je dit tegen durft te vertellen? of een oom of tante, buurvrouw? Misschien kunnen die je helpen om met papa te praten. of samen met jou met papa gaan praten over wat jij wilt. Je hoeft dan ook echt niet te wachten tot je 12de! je kunt zelf al eens op deze site kijken: http://www.kinderrechtswinkel.nl/ en op http://www.kinderrechten.nl/p/13/235/artikel-9 Ook mag jij altijd een brief naar de rechter schrijven met waarom je niet wilt. (daar is dat lijstje heel handig voor, of de volwassen die je kan en wil helpen) Je kunt en mag ook ons altijd een berichtje sturen! Ik wens je heel veel liefs en sterkte en ik hoop heel erg voor je dat het opgelost kan worden! liefs en sterkte, Anouk

Beste Sacha, Graag wil ik dit nog even toevoegen. Mijn zus die nu 36 jaar is en 2 kinderen heeft , heeft hetzelfde probleem. Die woont niet 2 uur van ons vandaan voor dr werk. Dit was voor haar kinderen heel lastig in het begin om elke week heen en terug 2 uur te rijden om hun moeder te zien. In het begin werden ze een beetje gestimuleerd om te gaan, omdat het niet leuk is zo lang rijzen. Maar na een maand ongeveer begon het wel te wennen en vonden ze ( de kinderen ) het niet meer erg, en hadden ze het er voor over om hun moeder elke week te zien. Dit geld natuurlijk niet voor iedereen en dat begrijp ik. Probeer alles even goed op een rijtje in je hoofd of op papier te zetten, dan kan je veel makkelijker een beslissing maken van wat je nou wel en niet wil. Probeer veel te overleggen, en vertel eerlijk wat je denkt en vind. Je komt er heus wel uit! Veel succes Groetjes, Pim

Hoi sacha, Ik vind het erg stoer van je dat je hierop je verhaal durft te delen met ons.. Natuurlijk hoef je niet te wachten tot je 12 bent.. want als het goed is is een kinds gevoel altijd het eerste prioriteit bij voor de rechters.. En zoals de reactie hierboven vermelden, kan je altijd een brief schrijven voor de rechter zodat Hij/zij het kan lezen ! En desnoods vraag je een familie lid om je te helpen me het schrijven.. Het komt wel goed ! Liefs, Diana