Ik wil rust

Lieve Laura, Bedankt voor je berichtje op ons forum! Wat een ontzettend lastige situatie voor je. Ik kan me voorstellen dat je graag rust wilt, maar even niet weet hoe dat moet. Mijn moeder is ook depressief geweest, dus ik weet hoe je je voelt. Je wordt toch beïnvloed door de stemming van je ouders en als zij zich heel verdrietig voelen, is de de kans groot dat jij je ook minder blij voelt. Ook lijkt het me onwijs lastig dat je vader niet begrijpt hoe het voor jou is. Ik snap dat je je dan heel onbegrepen voelt. Als dan ook je moeder heel boos reageert, snap ik dat je het gevoel hebt dat je bij niemand terecht kunt en er alleen voor staat. Ik denk dat het je heel erg zou helpen als je hier met mensen over gaat praten. Vertel waar je mee zit, zodat je hier niet alleen mee hoeft rond te lopen. Het fijnste zou zijn als je hier met iemand over kunt praten, die je vader ook kent. Op die manier kan diegene misschien ook het gesprek aan gaan met je vader. Ik kan me ook voorstellen dat het heel lastig is om er met iemand over te praten. Misschien helpt het je dan ook om een buddy te hebben vanuit Villa Pinedo. Iemand die jouw verhaal aanhoort en snapt wat je meemaakt. Op http://www.villapinedo.nl/buddy/ kun je zien wat het inhoudt en hoe je je aan kunt melden. Als je het gevoel hebt dat ook je vader hulp nodig hebt en dat er zo snel mogelijk iets thuis moet veranderen, kan je ook altijd aankloppen bij de huisarts. Die zal naar jouw verhaal luisteren en bekijken wat er moet gebeuren. Je huisarts hoort vaker deze verhalen en zal dus ook alleen maar blij zijn dat jij aan de bel trekt! Ik wens je heel veel sterkte! Liefs, Lynn

Hey Laura, Wat goed dat je komt om hier je verhaal te delen. In je berichtje lees ik dat je je graag weer eens goed wil voelen. Moet een zware tijd voorstellen je zijn en kan me voorstellen dat je je even geen raad weet. Wellicht heb je iets aan mijn tips. Je vader is depressief en hij sleurt jou er in mee zo schrijft je. Kan me voorstellen dat het moeilijk is om positief te blijven als er zoveel gebeurt om je heen en je vader niet goed in zijn vel zit. Heb je wel eens naar hem uitgesproken dat je merkt dat je er in mee gezogen voelt? Bijvoorbeeld dat je je ook vaker somber voelt o.i.d. (net waaraan jij merkt dat je meegesleurd wordt). Je kan hem best vertellen dat je dat heel lastig vindt. Dat lost de depressie niet op, maar het is niet jouw taak om de zwaarte van die depressie zo op je schouders te voelen. Vervelend dat je altijd het gevoel hebt dat je moeder boos wordt als jullie praten.. dat is ook ongezellig en niet fijn!! Lijkt me niet fijn als je je op beide plekken niet thuis voelt. Zijn er volwassenen in jouw omgeving met wie je je zorgen kan delen? bijvoorbeeld een oma of buurvrouw. Het is goed om te delen hoe je je hierover voelt, dan ben je iets minder alleen met dat rot gevoel! De kerstvakantie komt er aan, misschien kun je lekker uit logeren gaan? Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips meis! heel veel succes en liefs, Johanna

Hey Laura, Wat goed dat je komt om hier je verhaal te delen. In je berichtje lees ik dat je je graag weer eens goed wil voelen. Moet een zware tijd voorstellen je zijn en kan me voorstellen dat je je even geen raad weet. Wellicht heb je iets aan mijn tips. Je vader is depressief en hij sleurt jou er in mee zo schrijft je. Kan me voorstellen dat het moeilijk is om positief te blijven als er zoveel gebeurt om je heen en je vader niet goed in zijn vel zit. Heb je wel eens naar hem uitgesproken dat je merkt dat je er in mee gezogen voelt? Bijvoorbeeld dat je je ook vaker somber voelt o.i.d. (net waaraan jij merkt dat je meegesleurd wordt). Je kan hem best vertellen dat je dat heel lastig vindt. Dat lost de depressie niet op, maar het is niet jouw taak om de zwaarte van die depressie zo op je schouders te voelen. Vervelend dat je altijd het gevoel hebt dat je moeder boos wordt als jullie praten.. dat is ook ongezellig en niet fijn!! Lijkt me niet fijn als je je op beide plekken niet thuis voelt. Zijn er volwassenen in jouw omgeving met wie je je zorgen kan delen? bijvoorbeeld een oma of buurvrouw. Het is goed om te delen hoe je je hierover voelt, dan ben je iets minder alleen met dat rot gevoel! De kerstvakantie komt er aan, misschien kun je lekker uit logeren gaan? Ik hoop dat je wat hebt aan mijn tips meis! heel veel succes en liefs, Johanna

Hey Laura! Ik maak bijna het zelfde mee, mijn moeder en ik kunnen niet met elkaar overweg. Ik heb haar zo veel kansen gegeven maar ze breekt ze elke keer weer. Ik wil haar ook niet laten gaan want dan heeft ze niemand meer. Mijn vader is al 4 jaar lang werkeloos en woont nu met mijn broer en mij samen. Mijn broer (21) is makkelijk met keuzes maken en heeft besloten niet meer bij mijn moeder te gaan wonen en alleen nog maar bij mijn vader te wonen. Zelf ben ik ook een half jaar lang niet bij mijn moeder gaan wonen omdat ik echt even aan mezelf moest denken. Mijn vader is zwaar depressief omdat hij geen baan kan vinden en de dingen die hij met mijn broer en mij wil doen niet kan doen. Mijn moeder en ik hebben elke week wel 2 a 3 keer ruzie samen.. Ik wordt er gek van maar wil dr niet laten stikken ook al heeft ze mij en mijn broer zo vaak laten stikken. Toen mijn moeder samen was met haar ex vriend, koos ze voor hem en zijn zoons. Ze heeft recht in mijn gezicht gezegd dat ze mij en mijn broer op plaats 2 had staan. Mijn vader wordt er helemaal gek van hoe mijn moeder met mij en mijn broer om gaat. Mijn vader is voor mij mijn beste vriend en ik sta altijd voor hem klaar maar om hem geld te besparen woon ik week om, week af bij mijn vader en moeder. Zo heeft hij om de week nog wat geld over. Zelf zit ik ook in de puree tussen mn ouders en weet ik ook echt niet wat ik moet doen.. Ik ben blij dat ik nu in vedergeval weet dat ik niet de enige ben die bijna het zelfde mee maakt als dat ik dat doe. Groetjes, Kimberley