Ik wil gewoon naar huis

Hoi Marco, Wat ontzettend goed van je dat je een berichtje hebt geplaatst op ons forum als je even niet meer weet wat je moet doen! Ik kan me voorstellen dat het een ontzettend vervelende situatie is voor je. Scheiding, ruzie krijgen met je vader, verhuizen. Heel lastig allemaal! Ik snap heel goed dat je graag terug wilt naar je oude dorp. Waar je familie en vrienden wonen en waar jij heel je leven hebt opgebouwd. Daarom lijkt het mij ook super rot dat je nu niet terug kan, omdat je ruzie hebt met je vader. Ik weet natuurlijk niet wat er is gebeurd tussen jou en je vader en waardoor je ruzie hebt gekregen. Ik weet daarom ook niet of je het goed wilt maken en of dat mogelijk is. Als je het wel graag goed wilt maken, denk ik dat het slim is om daar met je vader over te gaan praten. Misschien helpt het en kan je op die manier weer terug bij hem gaan wonen. Als dit niet lukt, kan je ook proberen om zoveel mogelijk contact met je vrienden en familie te houden door bijvoorbeeld berichtjes naar elkaar te sturen of te Skypen. Op die manier kan je elkaar dan toch regelmatig spreken, ook al woon je niet dichtbij elkaar. Ook denk ik dat het slim is om tegen je moeder te zeggen dat je ook graag dingen alleen met haar wilt doen in plaats van met haar vriend erbij. Sommige ouders hebben niet door dat het vervelend is dat altijd de nieuwe partner erbij is. Maar voor ons kan dat soms heel vervelend zijn! Daarom zou ik een gesprekje aangaan met je moeder en dit tegen haar zeggen. Je kunt natuurlijk ook altijd een brief schrijven, waarin je dit uitlegt. Daarnaast denk ik dat het goed is dat je dit met mensen gaat bespreken. Praten kan heel fijn zijn en kan ervoor zorgen dat je je minder rot voelt. Je zegt dat je niemand hebt waarover je er kan praten. Dat lijkt me niet echt fijn. Misschien is er toch nog een lieve juf of meneer bij jou op school waar je iets tegen kunt vertellen. Als er niemand is waarmee je kunt praten, kan je ook contact opnemen met de Kindertelefoon. Zij kunnen ook met je praten en je misschien verder helpen. Hopelijk kun je hier iets mee! Liefs, Lynn

Hoi Marco, Ik vind het ontzettend vervelend voor je om dit te horen. Zoals het bij jou gaat, hoort het natuurlijk nooit te gaan. Soms komen er veranderingen in het leven en die kunnen ontzettend moeilijk zijn. Die veranderingen zijn niet te vermijden, maar je kunt wel proberen er het beste van te maken. Als ik jou was zou ik eens proberen om erover te praten met jouw broer en jouw zus. Ervaren zij alles precies hetzelfde als jij? Wat vinden zij goede oplossingen in deze situatie? Probeer samen met hen eens te bedenken hoe de situatie weer beter kan worden. Ik lees bijvoorbeeld dat jouw broer van 21 en jij geen contact meer hebben met jullie vader. Heeft jouw zus nog wel contact met jullie vader? Hoe ervaart zij dit contact? Misschien kan zij er eens met jullie vader over praten en kunnen jullie het contact proberen te herstellen. Je hoeft dan natuurlijk niet meteen een weekend naar jouw vader te gaan ofzo, maar je kunt er wel eens voor kiezen om op een plek af te spreken en daar eens een gesprek te hebben. Wellicht helpt het als je bijvoorbeeld ergens gaat lunchen, want je bent dan op een neutrale plek waar geen spanningen te voelen zijn (dat heb je bijvoorbeeld thuis wel). Ook kan het eens goed zijn om de gevoelens die je hebt bij jouw moeder te uiten aan jouw moeder en haar vriend. Waarschijnlijk bedoelen ze het echt niet zo en kunnen ze jou heel erg goed helpen! Ik wens je heel veel succes en rust toe! Groetjes Aron