Ik heb het niet fijn

Hallo Mxr, Ik begrijp heel goed hoe het voelt als je het gevoel hebt dat niemand je mag. Op de basisschool werd ik gepest en op de middelbare school had ik ook niet heel veel vrienden. Ik voelde me vaak onzeker en durfde het ook niet echt te bespreken met mijn ouders. Ik vind het heel sterk van je dat je het wel met je vader bespreekt en dat je hier een berichtje plaatst, want je staat er niet alleen voor! Ouders willen vaak het beste voor hun kinderen. Misschien kun je de schoolsituatie en je gedachten met je moeder bespreken en vervolgens met je vader samen aan de tafel zitten om te kijken naar een oplossing. Ook kun je om steun vragen vanuit school, door bijvoorbeeld met je mentor te praten als je dat prettig vind. Zij kunnen jou misschien helpen, zodat je je niet zo ongelukkig voelt. Ik begrijp heel goed dat je het best wel eng/spannend vind om naar je vader te verhuizen. Vooral omdat hij zo ver weg is gaan wonen en omdat je dan van school zou moeten wisselen. Maar ook omdat de vriendinnetjes die je hebt, waarschijnlijk bij je moeder in de buurt wonen. Ook begrijp ik heel goed dat je je vader mist. Misschien zou je vaker kunnen zien naast de weekenden die zijn afgesproken. Dit zou je ook met je moeder kunnen bespreken. Over de ruzies met je moeder. Ook dat herken ik heel erg van toen ik 13/14 was. Het begon over iets onzinnigs en werd een knallende ruzie. Ik heb geleerd om niet zo te 'happen' op wat mijn moeder zei. Daarmee bedoel ik dat ik niet meer op alles reageerde en dat ik het als het ware langs me liet gaan. Daardoor werd de sfeer wat beter. Ik heb ook een keer een brief gestuurd met daarin hoe ik me voelde, en dat ik die ruzies helemaal niet wilde. Daarna hebben we een gesprek gehad en dat heeft ook wel geholpen. Ik hoop heel erg dat je hier iets mee kan :) sterkte en liefs, Lotte