Weggaan op wisseldagen
Anne- Sophie, 14 jaar
Reacties (6)
10 dagen geleden
Ja echt, ik vind dat zo lastig
9 dagen geleden
Hey Anne-Sophie,
Het is helemaal niet zo gek dat je er moeite mee hebt. Ik vond het ook soms moeilijk omdat je voor een paar dagen weer je leven even omwisselt voor een ander leven. Meestal was ik binnen een 1 dag weer gewend, merk je zelf dat je na een dag weer gewend bent of dat je in moeite blijft houden? Als het je echt tegenzit dan zou ik er wel even met een van je ouders over praten of iemand anders die je vertrouwt. Misschien kunnen je ouders ook helpen om de overgang makkelijker te maken.
Liefs, Gaby
7 dagen geleden
Ik heb er altijd al moeite mee, en heb ook al gepraat met mijn moeder, en mn vader weet het nu ook, maar dat vind ik zo lastig want hij walst over mijn gevoelens heen....
1
8 dagen geleden
Hoiii ik heb het zelfde gehad het is gewoon even wennen ik weet niet hoelang je ouders al gescheiden zijn maar alsnog en anders kan je altijd met hun overleggen over een oplossing over hoe je dit kan aanpakken of hoe gaan we dit doen ik hoop dat het lukt. Gr kaj😋
7 dagen geleden
Hoii, mijn ouders zijn al gescheiden sind ik me kan herinneren... Maar mn vader snapt het niett
1
6 dagen geleden
Hey Anne-Sophie,
Wat goed dat je deelt waar je mee zit en op het forum terecht gekomen bent!
Ik vind het heel logisch dat je het moeilijk vindt om weg te gaan op wisseldagen, zeker als je je op de ene plek comfortabeler voelt dan op de andere plek en daar dan naartoe moet. Ik herken me hier ook erg in. Ik vond het ook altijd heel erg lastig om te wisselen van huis. Ik had dan echt even tijd voor mezelf nodig om te settelen en om te wennen aan de nieuwe omgeving. Bij mijn vader vond ik het op den duur helemaal niet meer fijn om te zijn en ik miste mijn moeder en haar huis altijd erg. Dan hielp tijd om te wennen niet meer en ik was blij als ik weer terug kon naar mijn moeder. Zoals je ook ziet in de andere reacties hierboven, ben je dus zeker niet alleen in wat je voelt!
Ik lees dat je het inmiddels ook tegen je ouders hebt gezegd. Wat knap en moedig dat je dat gedaan hebt! Ik kan me voorstellen dat dat niet gemakkelijk was, zeker niet omdat je vader over je gevoelens heenloopt. Dat is heel naar voor je. Het is wel belangrijk om je te blijven uitspreken en om te kunnen delen hoe je je voelt, zodat je er niet alleen mee blijft zitten. Mijn ervaring is dat het kan opluchten om je gevoelens te delen met mensen die er goed mee omgaan. Zijn er, buiten je ouders, mensen waar je je vertrouwd en veilig bij voelt, zoals een mentor, fijne leraar, vriend(in), of familielid? Misschien helpt het om hen te vertellen waar je last van hebt, zodat ze met je kunnen meedenken. Je kunt natuurlijk ook altijd een buddy bij Villa Pinedo opzoeken om mee te praten!
Verder hebben een aantal dingen mij geholpen om de wisseldagen makkelijker te maken. Ik zorgde er bijvoorbeeld voor dat ik genoeg spullen bij me had die vertrouwd voelden, zoals een eigenlijk te grote knuffelbeer, kleding die ik graag droeg, en spullen om mijn hobby’s te kunnen doen. Ik vond het fijner om wat meer spullen mee te nemen, dan om ze te missen, zodat ik me op de nieuwe plek weer sneller thuis kon voelen. Daarnaast probeerde ik op de wisseldag vooraf al iets te bedenken of plannen waar ik blij van werd, zoals afspreken met een vriendin, een leuke serie kijken of iets lekkers bakken. Wat vind jij leuk om te doen? Kun jij iets daarvan op een wisseldag doen, zodat het wisselen minder vervelend is? Als laatste zorgde ik er ook voor dat ik genoeg contact had met de ouder die ik miste. Heeft je moeder wel goed gereageerd toen je deelde waar je mee zat, en zou zij je kunnen helpen om contact met elkaar te houden als je bij je vader bent?
Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Voel je vrij om te reageren op mijn berichtje, of het lekker te laten als dat fijner voelt. Ik denk aan je!
Dikke knuffel van Sophie
0

0