Niet echt gelukkig

Hoi lieve anoniem, Wat een lastige situatie waar je in zit. Ik snap dat je het moeilijk vind om eerlijk te zijn tegen je vader. Als kind wil je je ouders niet kwetsen of teleurstellen. Toch is het belangrijk om te laten weten hoe jij je voelt. Alleen dan kan er iets veranderen. Je vader zal vast zijn best willen doen om jouw meer thuis te voelen bij hem. En kies jij ervoor om minder vaak naar je vader te gaan dan zal dit misschien even moeilijk voor hem zijn maar uiteindelijk heeft hij het beste met je voor. Heb je het hier wel eens met je moeder over gehad? Ik weet natuurlijk niet hoe de relatie tussen jouw ouders maar wie weet kan zij wat betekenen. Zou je het minder eng vinden om eerlijk tegen je vader te zijn als je moeder erbij is? Andere optie is om een brief te schrijven naar je vader. Dit is voor jou misschien minder eng en geeft je vader de mogelijkheid om er rustig over na te denken voordat hij reageert. Heel veel succes en het komt vast wel goed! Je kunt het... Liefs Evi

Beste anoniem, Wat vervelend dat je je niet thuisvoelt bij jouw vader. Goed van je dat je hier om advies vraagt. Ik zou eens met jouw moeder gaan praten over de situatie, misschien kan jouw moeder je goed helpen hierbij. Geef aan bij jouw moeder waarom je je niet helemaal op je gemak voelt bij jouw vader en noem ook voorbeelden waardoor dat komt. Samen met jouw moeder kun je goed kijken hoe je dit het best kunt oplossen. Ik sluit mij ook bij het idee van Evi aan om een brief te schrijven aan jouw vader, als je dit wilt doen. Het kan soms erg moeilijk zijn om over zoiets te praten. Met het schrijven van een brief kun je rustig de tijd nemen om de brief te schrijven en kan jouw vader ook rustig de tijd nemen om de brief te lezen. Ik wens jou veel succes met het vinden van de juiste oplossing! Het komt vast goed! Groetjes, Aron

Dat klinkt niet echt als een prettige sfeer nee. Wel fijn dat je bij je moeder je wel prettig voelt, dan heb je als het ware een thuishaven. Ik snap ook dat je het lastig vind om het hierover met je vader te hebben, maar ik denk wel dat dat kan helpen. Vaak in zo’n situaties hebben ouders (en stiefouders) niet door dat ze het zo ongemakkelijk maken voor een kind. Dus wederzijds begrip kan misschien helpen om samen wel een balans en een betere sfeer te vinden. Natuurlijk weet ik niet zeker of dit helpt, het hangt er heel erg vanaf hoe je vader en je stiefmoeder er in staan. Maar in elk geval zorgt het dat er meer openheid is, en dus dat er de mogelijkheid is om tot oplossingen te komen samen. Ik zou je ook adviseren om eerst voor jezelf te bedenken hoe je het fijn zou vinden om dit te communiceren. Het kan dat je het heel lastig vind face-to-face (wat ik zeker zou hebben), dus dan is een brief of een email misschien een betere optie. Dan kan je ook goed bedenken wat je precies wilt zeggen en hoe je dit wilt verwoorden. Verder kan je steun vragen van familie en vrienden hierin. Praat hierover met iemand bij wie jij je veilig voelt en die geheel aan jouw kant staat (ipv aan de kant van 1 van je ouders). Zo kan je ook bespreken wat jij nou zou willen, met welke regeling jij gelukkig kan zijn, en dan heb je de support om te zorgen dat dit ook echt zo wordt. Heel veel succes en sterkte toegewenst! En je kan hier altijd nog terecht ;).

Je moet het er echt met iemand over hebben ik heb ook gescheiden ouders en ik heb er met een maatschappelijk werk van school over gepraat en dat werkte heel erg goed. Of met je moeder, je oma gewoon met iemand die je vertrouwt dat is mijn beste tip Ik hoop dat ik je heb kunnen helpen.

Hallo, ik weet presies je probleem ! Ik zit namelijk met presies het zelfde probleem. Ik ben om de week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder. En ik haat het bij mijn moeder ! En wil dus bij me vader wonen. Ik weet goed wat je bedoeld en weet hoe je je voelt. Zelf weet ik ook niet wat ik moet doen. Ik wens je heel veen sterkte. Zou je misschien een berichtje willen plaatsen als je er iets mee hebt gedaan? Groetjes ;)