Bang

Lieve Kaitlyn, Bedankt voor je berichtje op het forum. Het is erg vervelend als je bang bent voor een van je ouders. Ik ken dat gevoel ook, omdat ik mijn ouders niet altijd begreep. Je zou een briefje aan je vader kunnen schrijven over hoe jij je voelt als je met je vader bent en waar dat door komt. Dit kun je aan hem geven en er daarna samen over praten. Ouders weten soms niet zo goed wat voor effect hun gedrag op hun kinderen heeft, waardoor ze verkeerde dingen kunnen doen. Vaak bedoelen ze het niet verkeerd, maar kunnen snel boos worden als omdat ze het erg druk hebben of het zelf moeilijk hebben. Mijn tip is dus om op een rustig moment met je vader te praten hoe ji j voelt als je met hem bent. Een brief kan een goed beginnetje zijn voor het gesprek. Ik hoop dat mijn bericht jou kan verder helpen. Veel liefs en succes, Mehtab

Lieve Kaitlyn, Wat vervelend, dat je bang bent voor jouw vader. Toen ik jouw leeftijd had was ook bang voor zijn reactie, als ik weer een weekend wilde ruilen. Dus dat ik dat weekend bij mijn moeder bleef in plaats van naar mijn vader zou gaan. Heb je het al tegen jouw moeder of iemand anders die dichtbij je staat (tante, zus) vertelt? Als je dan precies uitlegt waarvoor je bang bent, dan kunnen zij je waarschijnlijk verder helpen.Dan kan zij met jouw vader praten of met jouw erbij als je dat fijn vind. Veel succes en liefs, Eva

Lieve Kaitlyn, Wat vervelend dat je bang bent voor je vader. Ik was vroeger ook vaak bang voor de reactie van mijn vader omdat ik wist dat hij snel boos was. Er was bij mij niemand in de buurt waarmee ik toen goed kon praten. Daarom ben ik op school naar een vertrouwenspersoon gegaan. Zij heeft mij geholpen met wat ik het beste kan zeggen als mijn vader boos is. Misschien helpt het jou om met iemand te praten die niet direct met jou vader in contact staat maar met iemand die verder weg staat. Hierdoor word er echt goed naar jou verhaal geluisterd zonder dat iemand vooroordelen heeft. Ik hoop dat je er iets mee kunt! Succes! Liefs, Floor

Hi Kaitlyn, ik had precies het zelfde als jij ni hebt. Ik heb een brief geschreven aan mijn vader en hem in het bij zijn van mijn oma aan hem gegeven. Voor mij was dit heel fijn dat mijn oma er bij was. Het was wel heel spannend om te doen en ik zag er echt tegen op, maar je kan er beter over praten en vertellen hoe je je voelt dan er mee opgekropt zitten. Gr. Lola