Verhuizen

Hoi Aimee, ik snap dat je je zorgen maakt of je nieuwe huis nog steeds als jouw eigen thuis gaat voelen. Dit vond ik namelijk ook heel erg spannend toen mijn ouders gingen verhuizen!
Ik was net zo oud als jij bent toen mijn ouders gingen scheiden en mijn moeder direct daarna een nieuw huis had. Vanaf het moment dat ze vertelde waar we gingen wonen zag ik het totaal niet zitten. In het echt viel het gelukkig allemaal reuze mee! Achteraf vond ik het zelfs best leuk om een nieuwe slaapkamer te krijgen en die in te richten in mijn smaak.

Misschien kun je aan je vader vragen of hij je wil helpen om er ook jouw draai aan te geven zodat het ook écht als jouw plekkie gaat voelen? Of misschien dat je ook het een en ander zelf mag doen. 💪

Je kunt online natuurlijk super veel voorbeelden opzoeken van een leuke inrichting. Wat ik vooral heel fijn vond (en nu nog steeds doe) is persoonlijke dingetjes toevoegen. Dat kan zijn je lievelingsboek of spel ergens neerleggen vanwaar je het er makkelijk bij kan pakken. Fotolijstjes neerzetten (of misschien ophangen). Je favoriete knuffel/magneetjes/verzameling of andere dingen waar je vrolijk van wordt ergens neerzetten waar je ze goed kan zien.
Op deze manier kun je ervoor zorgen dat je jezelf in ieder hoekje terug vind en dat het nieuwe huis niet alleen van je vader is maar ook een beetje van jou!

- Eveline

Je denkt dat misschien nu wat ook gewoon normaal is, maar uit eindelijk zal je je plekje wel vinden. Ik was heel klein zelf toen mijne uit elkaar gingen dus weet er niet meer zoveel van, maar je kan het

Hi Aimee,

Wat goed dat je je vraag stelt op het forum! Ik denk dat dit heel herkenbaar is, voor mij in ieder geval wel! Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was, eerst kon ik met mijn moeder in het huis blijven wonen en ging mijn vader ergens anders wonen. Ik vond dat heel fijn, omdat het het huis was waarin ik ben opgegroeid. Uiteindelijk moesten we toch verhuizen met mijn moeder, en dat zag ik helemaal niet zitten. Ik dacht net als jij, daar ga ik me nooit thuis voelen!

Uiteindelijk is het een hele fijne stap geweest om te verhuizen met mijn moeder, een nieuw huis, een nieuw begin. Een plek waar je in de nieuwe situatie, nieuwe herinneringen kan gaan maken. In het oude huis had ik toch ook herinneringen aan mijn ouders samen, sommigen fijn en sommigen ook niet.

Misschien helpt het om mee te denken hoe je graag je kamer wilt inrichten, je eigen spulletjes mee te nemen en zo jouw nieuwe plekje te creëeren! Het is heel goed dat je bespreekt dat je het spannend vindt, en dat mag ook zeker. Mijn ervaring is, dat het echt went en dat het heel positief uit kan pakken om een nieuw thuis op te bouwen!

Hopelijk heb je hier iets aan!

Liefs,

Myra

hoi met Lena 🧋🧋 ik heb dat ook ooit mee gemaakt misschien kan je het huis een beetje leuk inrichten ✨op pintrest vind je leuke inspiratie en je kan ook leuke spulletjes schoppen voor je kamer schoppen en mijn grote tip zoek afleiding ga naar buiten wandelen maak contact met anderen je mag ook gewoon niet blij je kan muziek luisteren waar je je in begrijpt maar je kan het ook aanpakken

bij mij was het ook moelijk maar wat ik besefte is dat ik er beter iets van kon maken ik heb bij mijn nieuwe huis ook een vriendin kunnen maken

groetjes lena

Hee Aimee!

Toen mijn ouders uit elkaar gingen hielden we wel ons ouderlijk huis nog, maar ik moest ook wel wennen aan het huis van mijn moeder.

In het begin voelde het voor mij ook nog niet hetzelfde als mijn ouderlijk huis. Maar na een tijd werd het wel beter. Wat mij hielp was dat we leuke meubels mochten gaan uitzoeken met mijn moeder. Misschien kan je ook vragen of je met je ouders mee mag om nieuwe meubels uit te kiezen om er zo wat je eigen plek van te maken.

Heel veel succes!

Liefs,

Robbin

Ik vond het zoooo eng! Ik dacht namelijk dat ik het huis niet fijn zou vinden. Achteraf wen je aan de situatie of dat had ik te minste gelukkig wel.

Hi Aimee,

Ten eerste: super naar dat je ouders uit elkaar zijn en dat jullie gaan verhuizen. Ik herken dit heel erg en vond dat vroeger ook heel lastig! Ik geloofde eerlijk gezegd ook niet dat ik me ooit thuis zou voelen op een nieuwe plek. Het voelde ook echt alsof ik iemand achter moest laten toen we uit ons huis weggingen...
En eigenlijk is dat ook zo he? Alle herinneringen die jullie daar hebben gemaakt etc...

Wat mij heeft geholpen, is het maken van een hele mooie en fijne kamer voor mezelf. Dat het echt je eigen veilige plekje is. En misschien leuk om van je ouder kamers wat foto's te maken?

Ik dacht vroeger dat ik me nooit thuis kon voelen ergens anders, maar ik heb geleerd: dat gevoel van thuis zit hem in de personen, niet in een huis!!
Het wordt echt beter!

Veel Liefs!!!