Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Mijn vader zegt dat het mijn schuld is

, jaar

Hi ik ben Allys en ik ben 18 jaar oud. Een maand geleden ongeveer heb ik te horen gekregen dat m’n ouders willen scheiden. Er is hier thuis iedere dag super erge ruzie. Nu krijg ik van mijn vader een beetje het gevoel dat ik me maar groot moet houden en volwassen moet zijn aangezien ik al 18 ben maar ik vind het zo lastig.. er gaan zoveel gedachtes door m’n hoofd heen en ik weet het zelf ook allemaal niet meer. Het liefste ren ik gewoon weg naar een rustige plek waar ik tot mezelf kan komen maar dan word ik weer een wegloper genoemd. Mijn vader schuift heel veel van de scheiding op mij af en zegt dat het mijn schuld is. Ik voel me daar zo schuldig over. Ik weet ergens wel dat het mijn schuld niet is want het loopt gewoon niet meer tussen mijn ouders maar als je dat iedere dag te horen krijgt valt het toch best zwaar. Heeft iemand misschien tips voor mij? Ik heb echt geen idee wat ik allemaal moet en wat er allemaal gaat komen..
OF

Reacties (3)

Adinda

meer dan 3 jaar geleden

Hi Allys, Wat fijn dat je dit forum hebt gevonden en je vraagt durft te stellen. Wat een vervelende situatie zit je in :(.  Ik weet nog heel goed hoe ik me voelde toen mijn ouders hadden verteld dat ze gingen scheiden. Het was zo overweldigend. Ik was ook heel verdrietig maar tegelijkertijd ook heel boos. Toen mijn ouders gingen scheiden was ik 20 jaar. Tegen mij zei iedereen dat ze blij waren dat ik zo oud was, dat ik volwassen was. Hierdoor voelde ik me heel alleen omdat ik het nog steeds moeilijk vond, ook al was ik “oud”. Je blijft altijd het kind van je ouders dus eigenlijk maakt het niet uit hoe oud je bent, het is altijd een verdrietige situatie. Ik begrijp je dus heel erg als je zegt dat je het gevoel hebt dat je je groot moet houden. Maar dat is dus juist niet zo! Jouw verdriet mag er ook zijn!! En wat betreft je vader, weet dat het niet jouw schuld is! Het is nooit de schuld van het kind als de ouders gaan scheiden. Jouw ouders konden er samen niet uitkomen en hebben besloten om te scheiden. Dat is iets tussen hun en absoluut niet iets van jou. Volwassenen maken hun eigen keuzes en dit is daar een van. En je zegt zelf ook dat je eigenlijk wel weet dat het niet jouw schuld is, hou daaraan vast!! Dat is heel knap van je. Wat mij heel erg heeft geholpen is om met iemand te gaan praten. Zo kon ik al m’n gedachtes even op een rijtje zetten. Vaak helpt het mij ook om te schrijven. Ook even alles van me af schrijven.  Je zou natuurlijk ook een buddy kunnen aanvragen, dat is iemand die ook gescheiden ouders heeft met wie je kan chatten. Die snapt helemaal hoe het is om gescheiden ouders te hebben (https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ ) Hopelijk heb je hier wat aan, anders kan je altijd nog reageren! Liefs en heel veel sterkte gewenst, Adinda

0

Amy

meer dan 3 jaar geleden

Lieve Allys, Aller eerst, wat ontzettend vervelend dat het elke dag ruzie is thuis en dat je vader zo tegen je doet. Weet dat de scheiding nooit jouw schuld is. Dit is iets tussen jouw ouders en jij staat daar tussen in. Ik snap het helemaal dat je naar een rustig plekje wilt en dan mag niemand je een weglopen worden. Dit is niet jouw probleem, maar die van je ouders waar jij het slachtoffer van bent. Ook hoef jij je helemaal niet groot te houden omdat je 18 bent. Dat je "meerderjarig" bent wil niet zeggen dat je gevoelens en emoties ineens anders zijn. Probeer je te focussen op leuke dingen, heb je hobby's? Praat met me sen die je vertrouwt en trek je echt terug als het je even te veel word. Deze 3 dingen hebben mij enorm geholpen en ik hoop dat het jou ook helpt. Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!

0

Evi

meer dan 3 jaar geleden

Hee Allys, Super goed dat je een berichtje op het forum hebt geschreven, heel dapper dat jij hier jouw vraag durft te stellen! En wat een lastige situatie waar jij in zit zeg. Heel vervelend om te horen dat er zo veel ruzie is bij jou thuis... echt niet fijn is dat. Ik heb ook heel lang het gevoel gehad dat ik me groot moest houden voor mijn ouders, maar weet dat jouw gevoelens er ook mogen zijn. Jouw gevoelens zijn ook belangrijk en het is heel normaal dat je het lastig vindt wat er allemaal gebeurt. Zou er iemand in jouw omgeving zijn met wie je kan praten? Of bij wie je even tot rust kan komen? Anders kan je net zoals Adinda zegt misschien een buddy aanvragen, dan heb je iemand waar je jouw ei kwijt kan :) Ik snap heel goed dat het ontzettend lastig is als je elke dag te horen krijgt dat het jouw schuld is, maar ik hoop dat je weet dat dat niet het geval is. Het is nou eenmaal nooit de schuld van het kind als ouders uit elkaar gaan! Ik wens je heel veel succes en heel veel sterkte de komende tijd! Liefs, Evi

0

📝 Geef zelf antwoord op deze vraag

Deel hier jouw ervaring, tips en adviezen!

respond to letter