Mijn rechten

Hoi lieve anoniem, Goed dat je je vraag hier op het forum aan ons durft te stellen, dankjewel daarvoor. Ik herken de situatie die je beschrijft wel een beetje. Helaas heb ik ook nooit een goede band met mijn vader gehad, en heb ik er vaak over nagedacht om helemaal niet meer naar hem toe te gaan en het contact te verbreken, aangezien hij me toch alleen maar teleurstelde en een naar gevoel gaf. Uiteindelijk heb ik het nooit gedaan, heb ik contact gehouden, en achteraf denk ik dat dat goed is geweest. Intussen, na heel veel gesprekken en brieven (en zelfs wat therapie) is onze band langzaam steeds een beetje beter aan het worden. Praten met mijn vader werkte voor mij ook niet echt, al moet ik zeggen dat ik zelf ook niet heel erg een prater ben (ik denk dat ik dat van mijn vader heb haha). Na een aantal jaar wist ik echt niet goed meer wat ik wilde en wat te doen, en toen heb ik besloten alles wat ik dacht en voelde op te schrijven. Ik heb toen een hele lange brief geschreven aan mijn vader, met alles wat me dwars zat, hoe ik me voelde, wat ik dacht, wat het met me deed, en hoe ik het graag zou willen. Ook schreef ik dat ik begrijp dat hij dingen misschien anders ziet, en dat dat oke is. Ik schreef dat ik geen reactie van hem wilde, dat ik niet wilde dat hij boos zou worden, dat ik het heel eng en spannend vond om alles op te schrijven, maar dat ik graag wilde dat hij eens wist hoe ik me echt voelde. En het klinkt misschien wat suf, maar dit heeft me echt heel erg geholpen. Je denkt misschien dat het niet zal werken, aangezien praten ook niet werkt (dat dacht ik ook), maar communiceren via een brief is anders. Doordat je alles opschrijft, heb je goed de tijd om na te denken wat je eigenlijk precies wil zeggen. Je kan alles dus goed verwoorden. En daarbij komt er niet meteen een eerste reactie. Wanneer je met elkaar in gesprek gaat, spelen er vaak heel veel emoties mee en dan reageren mensen vanuit hun emotie, en bij jouw vader is dat dan dus boos. En daardoor reageer jij ook weer boos en dan hij ook weer en zo gaat dat door, tenminste, zo gingen die dingen bij mij vaak. Met een brief zijn die boze emoties er misschien als hij hem leest, maar daarna wordt hij rustiger en kan hij echt nadenken over wat je hebt gezegd, waardoor hij veel rustiger kan reageren en jullie er wel echt over kunnen praten. Ik heb daarna alsnog met mijn vader gepraat, maar dus op een hele rustige en fijne manier. Het voelde voor mij heel goed, en ik ben blij dat ik dat gedaan heb, want de band die we hebben is uiteindelijk toch echt veel beter geworden. Maar nu ik dit helemaal heb geschreven, bedenk ik me dat dat eigenlijk niet is wat je vroeg, Je vroeg enkel om wat je rechten zijn om bij je moeder te gaan wonen, maar ik wilde je mijn ervaring toch graag meegeven. Wat betreft de rechten die je hebt over het kiezen waar je woont. In principe zijn je ouders, tot jij 18 bent, degene die voor jou bepalen waar jij woont. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat jij geen inspraak hebt. Je zou er natuurlijk eens met je moeder over kunnen praten? Misschien dat zij je kan helpen om vervolgens met je vader te praten. Als je er eeeeeecht niet uit komt met je ouders, dan kun je altijd nog een brief schrijven naar de rechter. Vanaf 12 jaar heb je hoorrecht, dat betekent dat de rechter niet alleen luistert naar de mening van je ouders maar ook naar die van jou. Als je een brief schrijft zegt het niet dat je ook je zin krijgt, maar de rechter gaat dan wel kijken wat hij ervan vindt. We hebben hier op de website ook nog een aantal blogs die over rechten gaan, misschien dat je het interessant vindt om ze te lezen, ik zal je de links geven: https://www.villapinedo.nl/blog/welke-rechten-als-kind-deel-1-omgang/ https://www.villapinedo.nl/blog/welke-rechten-als-kind-deel-2-hoorrecht/ Als allerlaatste, wil ik je nog een andere tip meegeven. Je schrijft dat je er veel mee bezig bent in je hoofd, en dat je cijfers daardoor achteruit gaan. Ik herken dit ook wel. Mij hielp het vroeger door veel over de scheiding en mijn gedachten en gevoelens te praten, bijvoorbeeld met mijn opa en oma, of met een goede vriendin. Heb jij mensen in je omgeving die je vertrouwt en met wie je kunt praten over zulke dingen? Ik denk dat het je wel kan helpen. Door je gevoelens te delen (of desnoods te delen met een dagboek), leeg je je hoofd een beetje, en hoef je er minder over na te denken. We hebben hier bij VillaPinedo ook een buddy project waar je je eventueel voor zou kunnen aanmelden. Je wordt dan gekoppeld aan een buddy, en dat is een jongere die net als jij en ik ook gescheiden ouders heeft.. Met hem of haar kun je dan ervaringen delen, of je kunt vragen stellen, of gewoon even je verhaal kwijt. Doordat diegene ook gescheiden ouders heeft, zal hij of zij goed begrijpen hoe jij je voelt. Je hoeft je er natuurlijk niet voor aan te melden als je het niet wilt, maar misschien dat je er wel wat aan hebt. Ik zal je de link geven voor meer informatie: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Ik hoop heel erg dat je iets aan mijn verhaal en tips hebt! :) Ik wens je veel liefs en sterkte, Samantha

Lieve anoniem, Wat goed dat je met jouw verhaal bij ons komt. Ik herken mijzelf heel erg in jou. Ik had dit alleen andersom. Ik woon bij papa en ik kwam niet graag bij mama. Ik vond het zelf heel vervelend om het gevoel te hebben dat ik naar haar toe moest. Het voelde alsof dat van papa moest. Uiteindelijk kwam ik eens huilend thuis en merkte papa hoe erg ik het vond om naar mama te moeten. Vanaf toen zei papa tegen mij: Melis als jij niet meer wil gaan dan ga je niet meer. Zolang jij zelf achter jouw keus staat dan sta ik er ook achter. Zodoende ben ik dit bij mama aan gaan geven en kom ik nu eigenlijk nooit meer bij haar. Heb jij al met iemand besproken dat jij dit zo voelt? Bij iemand die je vertrouwd? Iemand die lief voor jou is? Ik heb het juist toen met papa besproken, dat ik er zo verdrietig van werd omdat papa altijd weet wat ik het beste kan doen. Heb je anders wel eens nagedacht over een buddy? Dit is iemand van Villa Pinedo die met jou kan praten over dit soort dingen. Meer informatie hierover kan je vinden via de volgende link: https://www.villapinedo.nl/ik-wil-een-buddy/ Liefs Melissa